Het was niet echt de bedoeling dat het meer dan vier maanden zou duren, maar uiteindelijk werd het dat wel. Stilte op mijn blog. Dat gebeurt wel vaker, maar deze keer was het extreem. In de tussentijd kreeg ik van enkele vaste lezers een mailtje, waarvoor dank. Het zal misschien raar klinken, maar dat doet goed.
Hier was het chaos. Alles had te maken met mijn schoonvader en de gevolgen die daaruit voortvloeiden. Er was dus niets met mij aan de hand, al had ik door alle problematiek (soms echt ernstig) geen behoefte om hier updates te plaatsen. Er waren zoveel negatieve invloeden, dat die onvermijdelijk zouden doorschemeren, of dat ik alleen daarover zou schrijven. De situatie was zo ernstig dat we zelfs op het punt stonden er een punt achter te zetten, omdat de spanningen soms nauwelijks te dragen waren. We hadden de papieren zelfs al in huis.
Het valt niet mee om op afstand te zorgen voor je dementerende vader, zeker als er van alles gebeurt. Er alleen voor staan omdat de rest van de familie zich er niet mee bemoeit, terwijl de tegenpartij ook nog eens een burn-out opliep, maakte het extra zwaar.
Had ik dan niet eerder iets van me kunnen laten horen? Misschien wel, maar ik kwam er simpelweg niet aan toe. Ik wilde al vaker iets posten. Na bijna elk mailtje of appje dat ik kreeg van een medeblogger bijvoorbeeld. Ik logde in, zag de hoeveelheid updates die klaarstonden en gaf het telkens op. Hoewel ik zelf geen burn-out had, zag ik er tegenop.
Vandaag heb ik toch de virtuele werkhandschoenen aangetrokken en ben ik begonnen met het installeren van alle updates. Tussen de bedrijven door, want in de afgelopen drie uur heeft de telefoon zeker twintig keer om aandacht gevraagd.
Ik wilde vóór mijn pauze al van alles doen aan mijn blog, maar dat komt later. Er is veel gebeurd, ook leuke dingen natuurlijk. Ik heb eigenlijk genoeg om over te schrijven en meer dan genoeg om te doen.
Het kan zijn dat ik van jou ook een mailtje kreeg maar ik daar niet op heb gereageerd. Dat spijt me, maar het is hier echt een gekkenhuis geweest. Het was geen onwil.
19 Comments
kolibrie
January 14, 2026 at 22:13Ik versta dat heel goed, ook de situatie met je schoonvader. Hier was het ook zo paar jaar gelden met mijn schoonvader die aan het dementerende Was en de familie trok er zich ook niet van aan.
Kakel
January 12, 2026 at 15:20Welkom terug op je blog (-: Fijn dat je er weer bent. Het is vaker stil op jouw blog. Nu was het zo serieus dat je aan schrijven of blogs plaatsen geen behoefte had. Dat is toch prima? Je had je handen vol met jezelf, de situatie en met ‘de papieren’ die al in huis waren. Die stilte had je nodig. We blijven je trouw, hoor!
Tine de Jong
January 12, 2026 at 12:17Hallo John, blij weer wat van je te lezen want had mij wat zorgen gemaakt. Doe alles maar op zijn tijd wat nodig is. En ook ik vind de aanvang foto heel mooi gemaakt.
די מריו
January 12, 2026 at 11:41Hoi John,
dat het druk is om je heen en in je hoofd kan ik me voorstellen. Ook al heb ik geen blog meer, reageer ik niet elke dag, week meer op berichten wil niet zeggen dat ik de bloggers vergeet. En ook niet als ze zelf niet posten. De afgelopen maanden was hier ook druk met vele dingen regelen, want ondertussen zit ik al niet meer in Nederland. Vaak denk ik.. John, berichtje sturen, omdat ik weet dat je het waardeert. Maar dan komt er meestal iets tussen. Ik hoop dat jullie het allemaal weer een beetje op de rit kunnen krijgen voor jullie thuis en natuurlijk voor julllie (schoon)vader. Ik hoop dat jullie de kracht blijven vinden om er samen een oplossing voor te vinden.
Love As Always
Dimario
rietepietz
January 12, 2026 at 10:57Klopt dat je soms langere periodes afwezig bent omdat je geen begin meer kan vinden. Dat is nooit voor niets dat weet ik maar ik ben toch wel héél blij dat je nu weer iets van je laat horen. Ik hoop dat er oplossingen gevonden kunnen worden maar ik weet als geen ander hoe slopend de zorg voor een dementerende is. Sowieso petje af voor de tegenpartij die niet opgeeft. En ik hoop natuurlijk binnenkort hier leuke dingen te lezen.
Geweldig plaatje trouwens!
Marlou
January 12, 2026 at 09:41hai John,
Nou… wat ben ik blij met je blogje.
Ik weet nu dat de storm enigszins geluwd is.
Had echt met je te doen.
Prachtige passende banner heb je gemaakt, die de situatie precies weegeeft.
Hou je haaks en doe maar precies wat je aankunt.
En geef de tegenpartij maar een dikke knuffel van mij.
Nou vooruit: jij ook eentje!
Marlou
Charlie
January 12, 2026 at 09:08blij weer wat te horen van je “naast mijn schoenen” . en heel begrijpelijk dat je gezien jullie omstandigheden “blogstilte” hield! en we zijn je ook zeker niet vergeten! en wat heb je mooi beschreven hoe alles er nu voor staat bij je! ik wens je het allerbeste!
Ria van Felius
January 12, 2026 at 08:49Fijn dat je weer wat van je laat horen en zo af en toe iets kan toch ook. Sterkte met alles, zeker voor je wederhelft!
ZON-nebloem
January 12, 2026 at 07:10natuurlijk werd je gemist, af en toe ging ik eens piepen, maar niks,
je kan niet weten wat er scheelt, maar ik ben blij dat het goed met je gaat
Je problemen zullen hopelijk snel opgelost worden
Een @->- voor je.
Sabine Verburg
January 11, 2026 at 22:46Je werd gemist, iedere keer dat ik aan de zeedijk liep en jouw dorp aan de overkant zag dacht ik hoe zou het zijn met jullie en Bentley. Een zware tijd kan ik me voorstellen ligt achter je en is waarschijnlijk ook nog niet over . .
Goed om weer wat te kunnen lezen.
Hans
January 11, 2026 at 21:30Het is een enorme opgave om voor een dementerende te zorgen, ik heb het Boek van Riet gelezen over de zorg voor haar man.
Je bent verstandig geweest om prioriteiten te stellen, voor je het weet loop je zelf ook vast. Hans
Liesbethblogt
January 11, 2026 at 19:58Heb zeker aan je gedacht en je gemist. Ik las al eerder dat zij/jullie er alleen voor staan terwijl familie om de hoek woont. Mag hopen dat er verbetering komt in de situatie want een burnout pffff jullie verdienen beter!
Ik hoop dat je blog een steun kan zijn en geen last.
Suskeblogt
January 11, 2026 at 19:39Hoe dan ook, welkom terug, blij weer iets van je hier te kunnen lezen.
Sjoerd
January 11, 2026 at 18:51Ondanks alle stormen toch een hartelijk welkom terug welkom terug. Het valt af en toe niet mee om je leven te leiden zonder invloeden van buitenaf. Hoop toch wat vaker van je te horen… En je ziet we blijven je trouw.
Lies
January 11, 2026 at 18:35Hoe-dan-ook, heel blij je weer te lezen, John!
Lie(f)s.
Rebbeltje
January 11, 2026 at 17:41We misten je al…
Ja er zijn dingen die je helemaal bezig kunnen houden.
Hoop op een rustigere periode voor jullie 🙂
Hou je taai
Rebbeltje
January 11, 2026 at 17:42Oja weer een prachtige plaat maakte je…zegt veel 🙂
blankie
January 11, 2026 at 16:49Geen problreem, thats life! Alles moet zijn tijd hebben of krijgen! Sterkte m,et het opstarten van alles, hpelijk weer wat rustiger tijden! 😉
mizzD
January 11, 2026 at 15:25Heavy stuff inderdaad dan.. als ‘de papieren al in huis waren’..! Ben blij dat dát in ieder geval niet doorgegaan is.. ‘let’s stick together’ zong Brian Ferry al.. samen is toch altijd beter dan alleen denk ik. Zeker om zulke moeilijke problematiek als dat van je schoonvader het hoofd te bieden. Is niet zo leuk om over te schrijven.. mensen komen met raad en daad, maar weten er te weinig van, en dan word je daar vaak alleen maar moe van.. ik ken dat.. ik post er dan ook even liever pas over als alles alweer in wat rustiger vaarwater is.
Over de leuke dingen wil ik wel graag lezen 😉 maar alles op z’n tijd hoor.. ben alláng blij dat je weer es wat gepost hebt.