De kuikens groeien gestaag door. Toen de eerste op 26 juli uit het ei kroop, bijna 4 weken geleden, waren ze zo ontzettend klein. Je kunt het je nu niet meer voorstellen.In de avond kruipen ze overigens nog steeds bij hun adoptiemoeder onder de veren. Overdag laat moeders ze al op stok zitten. Ze gaat er zelf eerst op, en het grut volgt haar goede voorbeeld. Ondertussen laat ik ze aan me wennen. Ik moet ze tenslotte straks zonder problemen kunnen oppakken als dat nodig is. Tenslotte moeten ze straks de vleugels geknipt worden zodat ze niet alsnog over de hoge omheining vliegen. Dat aan mijn handen laten wennen doe ik met meelwormen en andere gedroogde insecten. Die zitten sowieso bomvol eiwitten. Iets wat voor de kuikens enorm goed is. Hierdoor groeien ze uit tot mooie gezonde kippen (of hanen, lol).Het aan mijn handen laten wennen gaat goed. Een van…
Het spoor bijster
Station Oudelande was een station aan de tramlijn Goes – Hoedekenskerke – Goes van de voormalige spoorwegmaatschappij Zuid-Beveland te Oudelande in de provincie Zeeland. Vanaf dit station is de tramlijn richting Ellewoutsdijk opengebroken. Het station is een rijksmonument. Station Ellewoutsdijk ligt aan de Vissersdijk maar er ligt geen spoor meer. Ik kom hier vrij regelmatig langs. Het is hier een kwartier tot 20 minuten lopen vandaan. Eigenlijk wel jammer dat er geen gebruik meer gemaakt kan worden van een netwerk wat het OV in de Zal van Zuid-Beveland aanzienlijk zou verbeteren. Aan de andere kant, die stoomtrein is natuurlijk echt uit de tijd en alleen nog leuk voor toeristen. Station ODL was voorheen niet zo goed zichtbaar. Er stonden heel wat bomen en struiken in de weg, maar de boel is opgeruimd. Station EWD lijkt precies op station ODL, wel bewoont en anders aangekleed.
Oerlelijk
Ik vind ze nog steeds oerlelijk, ongeacht wat anderen er over zeggen, maar het werk is wel reuze interessant natuurlijk. Zo ondertussen staat de hele Zak van Zuid-Beveland-Beveland vol met die ondingen. De een nog hoger dan de ander, en hoe hoger hoe dikker, maar het werk blijft interessant. Op mijn fietstochtjes en met de tripjes met mijn gemotoriseerde voertuigen kom ik ze nogal eens tegen dus. Een voordeel, de hoogspanningsmasten hier bij het dorp gaan weg en gaat men onder de grond aanleggen. Kijk, dat is nog eens mooi. De inlagen zijn dus in de toekomst op de foto te zetten zonder masten.
Woensdag
Als je hier de voortuin voorbij, of in- en uitloopt, is het vaak een gezoem van jewelste. Er zijn mensen die het een rommeltje vinden, maar ik kan iedereen verzekeren dat er geen ‘onkruid’ of ongewenst plantje staat. Het is goed voor de vochthuishouding, goed voor de beestjes, en de hoge struiken geven koelte. Daarnaast, wat een ander van mijn tuin vindt boeit me dus niet. Ik geniet er gewoon te veel van. Vandaag was ik een paar uur bij mijn oudste zus. Er moest wat gedaan worden maar niemand wist hoe. Een van haar zoons was aanwezig en die heb ik aanwijzingen gegeven. Helpen gaat momenteel niet zo vanwege mijn hand, maar het kwam allemaal prima voor elkaar. Mijn kuikens en surrogaatmoeder hadden vandaag hun eerste ervaring met een roofvogel die even kwam kijken. De roofvogel moest echt opgeven want deze had niet alleen te maken met de ‘moeder’…
Zwarte sneeuw
Hier op het dorp woont een gezin waarvan het zoontje een spierziekte heeft. De medicijnen die hij nodig zijn in Nederland niet beschikbaar en worden ook niet vergoed als ze in een ander land gehaald worden. De ouders moeten dus zelf voor de kosten opdraaien en ik kan je vertellen dat die kosten niet mals zijn. Ik ken ook een jongedame uit het midden van het land. Ze heeft een auto-immuunziekte en kwam door allerlei handige constructies vanuit de overheid in de participatiewet. Hoewel de participatiewet ontworpen is voor mensen die tijdelijk een vangnet nodig hebben komt zij er niet meer uit. Voor de overheid kost ze op deze manier bijna niets. Ze heeft echter elke week fysio nodig, maar we weten allemaal dat zelfs met een aanvullende verzekering je nooit aan 53 behandelingen kunt komen. Extra kosten bovenop de €385,- eigen risico, zo’n €600,-. In een land waar miljarden…
Vrienden
Ik ken een berg mensen, en een berg mensen kennen mij, maar ik noem er maar een handjevol mijn vrienden. Dan heb je nog verschil tussen vrienden en hele goeie vrienden. Vanwege omstandigheden was ik in het verleden heel wat LP’s kwijtgeraakt. Sommige platen horen echter gewoon in mijn collectie en ik was dan ook al tijden opzoek naar een EP van Iron Maiden, Maiden Japan. Maiden Japan (1981), ook bekend als Heavy Metal Army, is een live-ep van de Britse heavymetalband Iron Maiden. Er bestaan verschillende versies van deze ep. Alle nummers zijn opgenomen in de Kosei Nenkin Hall in Nagoya op 23 mei 1981. De ep bevat zanger Paul Di’Anno’s laatste opnamen met de band. Er staan vier nummers op Maiden Japan, in enkele landen aangevuld met Wrathchild, dat echter op de cd-heruitgave (gecombineerd met de Purgatory-single) ontbreekt. Ik was op zoek naar een goed exemplaar, en die zijn zeldzaam. Vaak helemaal grijsgedraaid en daar heb ik dan…
De kuikens, 21 dagen
Op 26 juli kwam het eerste kuiken uit het ei gekropen. Piepend, en piepklein natuurlijk. Voor mij voor het eerst dat ik kuikens liet uitbroeden door een kip, en alles mogelijk gemaakt omdat een vriendin van me bevruchte eitjes had maar na het uitbroeden van de eerste lading zelf genoeg kippen. Ze heeft verschillende rassen en 2 hanen het is maar de vraag wat voor een kippetjes ik erbij krijg. Ze groeien als kool en zijn nu, 21 dagen oud, zo groot als een vuist van mij. Ze lijken overigens alle 3 een beetje boos te kijken, maar dat kunnen kippen toch wel. Voor de eerste keer zoiets proberen was best spannend. Ik had me wel enorm goed ingelezen en van alles aangeschaft. Voor het geval de kip opeens niet meer broeds wilde zijn had ik een warmtelamp in huis gehaald. Het zou toch lullig zijn als de kuikentjes al…