Dinsdagmiddag een paar minuten voor 5, zag ik de eerste zonsondergang van dit jaar. De weken ervoor was het of slecht weer, of de zon was al onder rond deze tijd dat ik buiten ben. Uiteraard had ik de foto –klikken is groot– ook gewoon dinsdag kunnen plaatsen, maar zo werkt het niet altijd. Het is in ieder geval een duidelijke indicator dat we weer richting de lente gaan, al weten we dat natuurlijk toch wel. Vandaag was het precies hetzelfde weertype als gister. Mist alom, en al zou het volgens de weerman opknappen rond 12 uur, hier bleef het mistig. Eigenlijk was het mijn planning vandaag een redelijk eind te fietsen, ik moest een en ander doen wat ik prima op de fiets had kunnen doen en tegelijk flink wat kilometers kunnen maken, ik besloot vanwege het weer voor in ieder geval voor veiligheid te kiezen. Kun je raden…

Het was even de vraag hoe ik zou gaan lopen maar bij mist is langs de kust het prettigst, en het veiligst. Dus eerst richting het dorp, door het dorp heen, en dan genieten van de stilte. In de haven was iemand die ik niet ken bezig aan een boot. Ik ging er niet vanuit dat hij het water op zou gaan, al had het me niet verbaast als het wel was gebeurd. Mensen doen tegenwoordig van alles. Wat verderop stond een visser. Een Belg. Daar barst het hier altijd van. Hij werd paranoïde toen ik naar z’n vangst vroeg. ‘Alles aan de maat hoor’ riep hij. Het verbaast me dat er nog iemand wil vissen hier. De vervuiling van 3M is tenslotte ook hier stevig waargenomen. Er is echt wel wat te zien in het water, al moet je er wel echt goed naar kijken. Soms dreven er flarden…