Vandaag was ik bij mijn beste vriend om te helpen met verticuteren. Een klusje waar ik elk jaar mee help. Met weer zoals vandaag is het totaal geen straf om met zoiets bezig te zijn. Sterker, het was gewoon zweterig zo uit de wind. De klus geklaard, geluncht, van het weer genoten en weer naar huis. Na het eten lekker naar het water en daar nog even genieten en dan is de woensdag alweer bijna voorbij. Als je zo bezig bent gaat alle waanzin van de dag aan je voorbij. Precies zoals ik het graag heb.

De meeste mensen moeten zich er wel goed voor kleden, zelfs ik loop hier met een dik vest, maar het is buitengewoon heerlijk aan het water met de noordenwind tegen je gezicht aan. Vandaag had ik allerlei dingen op mijn lijst maar zoals gewoonlijk kwam er ook van alles tussen door. De lijst is lang en blijft lang. Morgenmiddag verder met het afwerken daarvan, en woensdag ben ik helpen bij een vriend van me. Dan komt er van mijn eigen klusje niets terecht. Eigenlijk heb ik een week of zo nodig waar niemand contact met me kan zoeken, boodschappen alvast in huis, en lekker ongestoord bezig zijn. Vakantie heb ik niet nodig, maar gewoon alleen mijn eigen ding doen. Zo zit de wereld niet in elkaar natuurlijk. Ook die van mij niet.