Onweer

Vanavond zit ik de een na laatste vergadering voor de vakantie voor, en heb ik bij de mededelingen die aan het begin van de vergadering plaats vindt, gelijk al een mededeling die waarschijnlijk bij sommigen als donderslag bij heldere hemel aan zal komen.
Ik heb vorige week bij de officiële voorzitter van de afdeling en iemand van de fractie aangegeven dat ik het voornemen heb na de zomer niet meer terug te keren. Ik heb te veel ambities om te blijven hangen in een groep mensen waarvan meer dan de helft niet de zelfde kant op kijken. Let wel, het is een voornemen, en de voorzitter wil eerst met me in gesprek om te zien waar er knelpunten zitten en wat er veranderd kan worden. Ik heb aangegeven daartoe bereid te zijn.

Voor het zover is hebben we zaterdag eerst nog een teambuilding-dag, en hebben we eind deze maand nog een ledendag waarvan ik een groot deel van de organisatie op me heb genomen en er daarom voor het eerst in de geschiedenis van de Goese ledendagen live muziek zal zijn, en er een zeer bijzondere gast zal aanschuiven. Het gesprek zal zoals het er naar uitziet volgende week plaats vinden maar ik heb mijn twijfels of ze me weten te overtuigen aan te blijven.

Vanochtend zat ik na de sportschool zomaar bijna in een verkeersruzie. Ik reed op de rotonde bij Middelburg en er dook iemand vlak voor me de rotonde op waardoor ik vol op de rem moest. De wagens achter me ook. Ik duwde even mijn claxon in om te laten weten het niet echt op prijs te stellen, en die vent begon met zijn middelvinger te zwaaien, af te remmen, en zat zichtbaar te schreeuwen. Bij het passeren zat hij zo hard tegen me te schreeuwen dat zijn eten tegen zijn zijruit aanvloog. En we weten allemaal dat verkeer op een rotonde voorrang heeft. Het hielp overigens ook niet echt dat ik een beetje zat te lachen.

Anyway, een uurtje later liep ik heerlijk door de polder waar de Bent en ik konden genieten van het heerlijke voorjaarsweer.