Home » Hoe ik door mijn rug ging

Hoe ik door mijn rug ging

HEt was wel even een dingetje, dat door mijn rug gaan. Het was niet zoals sommige dachten door te zwaar tillen, of door een verkeerde uitvoering van een training op de rug. Nee, het zat in een hele andere hoek.
De gemeente had vrijlaat in december de plantsoenen hier nog gemaaid. In tegenstelling tot normaal, lagen er grote plakken gras op het trottoir hier om de hoek de polder in.
Ik liep daar met verstand op 0, in het donker, gleed uit in een soort van spagaat, allerlei capriolen te doen om mijn evenwicht te behouden, wat lukte, maar ja, het schoot dus wel in mijn rug.
Inmiddels is de rug weer zo goed als mogelijk is met een slechte rug.

De gemeente beloofde de boel op te ruimen toen ik er over belde, maar heb niet de indruk gehad dat ze dat ook echt hadden gedaan aangezien er nog weken zichtbare bandensporen van gras en modder lagen. Anyway, een ezel stoot zich geen 2 keer aan dezelfde steen.

Ik schrijf niet om iets vast te leggen, maar om beter te zien wat er al was. Vaak zit betekenis in kleine momenten die je pas opmerkt wanneer je vertraagt. Dit is geen plek van conclusies, maar van kijken, twijfelen en soms begrijpen. Wat betekent het om mens te zijn, en wat mogen we onderweg niet kwijtraken?

15 Comments

  • Kakel

    February 15, 2025 at 14:45

    Moeilijk te verteren om door nalatigheid van een ander door je rug te gaan. De gemeente had je best een bos bloemen/plant mogen sturen.

  • Liesbethblogt

    February 15, 2025 at 13:31

    Herkenbaar, maakte van de week een schuiver met mijn fiets, modder dat kwam niet van een boer die gaat nu zijn land niet op. En dan ook precies in een bocht. Ik hoop dat je rug het houdt!

  • Rebbeltje

    February 14, 2025 at 00:52

    Ha dacht door het plaatje dat je over schoenen gestruikeld was 😉
    Ja heeft tijd nodig om je weer als vanouds te voelen.
    Al is dat ook niet alles zoals ik hier lees.

  • Sjoerd

    February 13, 2025 at 21:51

    Door je rug gaan is knap lastig, zeker als dat ook nog ontstaan is daar nalatigheid van een ander. Gelukkig gaat het nu wat beter.

  • Hans

    February 13, 2025 at 21:50

    Zelfs van een papiertje oppakken kun je door je rug gaan.
    Daar ben je lekker mee, de gemeente laat de rommel liggen en jij glijd daar net weer over uit.
    Gelukkig ben je weer de oude, laat de toren dan maar zitten, doe ik ook. Hans

  • די מריו

    February 13, 2025 at 20:35

    zo irritant zeg. Je zou naast je rug pijn doen ook nog wat breken. En dan mag je nog blij zijn dat je lichaam nog wat gewend is door het sporten.

    Love As Always
    Dimario

  • rietepietz

    February 13, 2025 at 19:28

    In januari ben je bedacht op gladdigheid van sneeuw en ijs, maar wie denkt er nou aan gemaaid gras!!!
    Gelukkig dat het nu weer beter gaat want het is knap lastig als je rug niet doet wat je wil.

  • mizzD

    February 13, 2025 at 19:26

    Oh.. nu werkt het wel.. ik kreeg net een wit vlakje met één of andere Engelse tekst.
    Maar het werkt dus weer.. en jouw rug dus ook min of meer! Zo’n uitglijer kan behoorlijk slecht uitpakken voor je rug ja.. ik zie het helemaal voor me, die capriolen die jij uithaalde om overeind te blijven. 😉

  • Ria van Felius

    February 13, 2025 at 19:04

    Hier ook overal gladde stukjes merk ik vaak, door mos en vocht, er wordt hier ook niet meer gespoten maar meer en regelmatig geveegd, gewoon maar een beetje opletten en goede zolen en dan nog kan het gebeuren, maar ja je kan ook van de trap afvallen of in de keuken je nek breken, Gelukkig had je niks gebroken.