Een dunne lijn onder de grond

Eind 2025 zou hier al glasvezel liggen. Niet alleen in de straat, maar ook tot in huis doorgetrokken. Zoals dat vaker gaat met plannen die vooral op papier soepel verlopen, schoof alles langzaam vooruit. Tot vandaag. Onze kant van de straat was eindelijk aan de beurt.

De huisaansluiting laat nog even op zich wachten, maar voor het eerst voelt het alsof het geen belofte meer is, maar een richting.

Eerlijk gezegd kijk ik er naar uit. Delta is hier de enige serieuze optie als je een beetje fatsoenlijk internet wilt. Via coax werkt het beter dan via de telefoonlijn, maar goedkoop is het allerminst. Als ik straks overstap naar glasvezel bij een andere provider bespaar ik, zelfs na de kortingsperiode, ongeveer dertig euro per maand. Dat is zo’n 360 euro per jaar. Genoeg om je ineens af te vragen waarom het zo lang duurde voordat er concurrentie kwam.

Omdat ik zelf nog geen ervaring heb met glasvezel, moet ik het voorlopig doen met verhalen van anderen. Mijn zus zit bij Odido en is er opvallend tevreden over. Mijn neef weer bij een andere provider, en ook daar hoor ik weinig klachten. Het blijft natuurlijk afwachten hoe het hier zal uitpakken, maar het vooruitzicht alleen al voelt als frisse lucht in een nogal gesloten markt.

Geen foto van de werkzaamheden trouwens. Ze werken snel en netjes. Gisteren waren ze aan de overkant bezig, vandaag zie je daar al niets meer van terug. Alleen een dunne lijn onder de grond die binnenkort, hopelijk, een nieuwe verbinding betekent.