Een bijna-bloem en Bentley

Op de foto zie je de bijna-bloem van de Viburnum rhytidophyllum die hier in de tuin staat. En Bentley natuurlijk. Die is tenslotte overal waar ik ben, als een schaduw met een eigen wil.

De plant kreeg ik van een kameraad, die er zelf ook één heeft staan. Hij vertelde dat ze zich vrij makkelijk laten vermeerderen, en dat bleek te kloppen. Wat ooit begon als een bescheiden plantje van nog geen meter hoog, is in drie jaar tijd uitgegroeid tot een stevige verschijning van zo’n tweeënhalve meter.

Toch zat het hem niet in de groei, maar in de naam. Het bleek verrassend lastig om de juiste Latijnse benaming te vinden. Ik bladerde door plantenboeken, vergeleek vormen en structuren, maar deze heester speelt een klein spelletje met je. De bloem lijkt op die van andere planten, en zelfs de bladeren kunnen je op een dwaalspoor zetten.

En toch is het precies dat wat het mooi maakt. Niet alles hoeft zich meteen prijs te geven. Daarnaast is het uitzoeken een plezier op zich.

De Viburnum rhytidophyllum kan uiteindelijk drie tot vier meter hoog worden. Zo ver laten we het waarschijnlijk niet komen. Of misschien juist wel.

We zien wel.