Blij

Vanochtend werd ik wakker. Gelukkig. Ik ben niet de enige de blij is dat ik elke dag weer wakker word. Bentley is er minstens zo blij mee, misschien zelfs wel meer. Geen idee, maar ik kan me zo voorstellen dat hij toch ook graag zijn plasje wilt doen, een hapje eten, en dan nog even kakken.
Maar goed, ik draai me om en opeens een hoop kabaal uit mijn smartwatch. Val gededecteerd, noodnummer bellen.Blijkbaar had ik een te snelle beweging met mijn arm gemaakt, al doe ik dat denk ik wel vaker. HEt was de eerste keer in 3 jaar tijd. Cancelen op mijn telefoon en even uitrekken.

Ja, ik slaap met mijn horloge aan. Van de neuroloog moet ik sowieso mijn slaap tracken. Je hebt er weinig last van. Dat wil zeggen, ik merk niet dat ik dat ding aan heb.

Na de ochtend liep ik een rondje met Bentley. Buienradar gecheckt voor wat extra zekerheid en er op uit. Mijn zonnebril kon zelfs op. Maar ja, het is september en alles is nogal instabiel. Warm zeewater, koude luchtstromen. Dan ontstaan er opeens pittige buien die niet te voorspellen zijn.

Ik liep het grootste deel van de wandeling droog. Zag wel weer nieuwe buien ontwikkelen. Op de eerste foto zie je zelfs nog een regenboog van een bui die hier al overgetrokken was. Op de terugweg begon het wat licht te regenen maar ik was uiteindelijk blij met het bushokje aan de rand van het dorp. Feitelijk was ik nog geen minuut van huis, maar toch maar even geschuild.

Vandaag was het nationale burendag. We hebben hier twee buurvrouwen die altijd enorm bezig zijn met de buurt en ze hadden dan ook een burendag georganiseerd. Ik zou gaan, maar mijn zoon gaf aan te komen. Volgend jaar weer een kans.