Anders schrijven

Het zal sommigen zijn opgevallen: ik schrijf de laatste tijd anders. Dat is geen toeval. Er zijn meerdere redenen, maar twee springen eruit.

Ten eerste: ik ben meer gaan lezen. Niet zomaar lezen — filosofische werken, vooral. Ze stellen vragen zonder het antwoord meteen klaar te hebben. Ze vertragen het denken, laten je stilstaan bij wat vanzelfsprekend leek. En dat bevalt me.

Ten tweede: ik ben begonnen aan een korte opleiding filosofie. Een bewuste keuze. Het is verhelderend, soms spannend, af en toe ronduit confronterend wanneer mijn blogs nu ook van feedback worden voorzien. Soms doe ik het goed. Soms minder. Het is allebei prima. Wat ik zocht, was geen perfectie, maar een nieuwe vorm van uitdaging. Iets dat me wakker houdt naast het ritme van de dagen.

Want veel is inmiddels routine geworden. Sporten, wandelen — ik doe het, zelfs op dagen dat ik er weinig zin in heb. Het lichaam is gewend geraakt aan de beweging. En spieren, zo weet ik inmiddels, zijn een onderschat orgaan. Ze zijn essentieel om goed oud te worden. Vooral de benen. Beenspieren dragen ons, letterlijk, het leven door.

Wikipedia zegt het zo:
Het spierstelsel is het orgaanstelsel dat zorg draagt voor de motoriek van het menselijk lichaam. Door spierwerking kunnen lichaam en lichaamsdelen van vorm en positie veranderen. Tot dit stelsel behoren hoofd-, nek-, rug-, borst-, buik-, arm- en beenspieren, evenals peesscheden en slijmbeurzen. De mens telt tussen de 640 en 850 spieren, vrijwel allemaal aangestuurd door het zenuwstelsel.

Ik sportte al vóór mijn ongeluk. Na de revalidatie ben ik langzaam weer begonnen — mijn eigen herstel in eigen handen. Velen kennen dat verhaal. Maar na al die jaren zit daar weinig uitdaging meer in.

Foto’s maken doe ik nog steeds. Muziek ook. Maar de sprankeling, het gevoel van iets nieuws ontdekken, is wat minder geworden. Ik speel wel met het idee om eindelijk eens iets online te zetten. Aan de andere kant: ik wilde ook podcasts gaan maken, en dat is er óók nog niet van gekomen. Misschien komt het. Misschien ook niet.

En dus: filosofie. Als een manier om weer fris te leren kijken. Om vragen opnieuw te durven stellen. Om iets te beginnen dat nog geen routine is — en juist daardoor weer inzicht brengt.