Het gebeurt weleens dat er een herinnering van heel lang geleden naar boven komt. Meestal wordt die door iets getriggerd, zoals ook vandaag. Ik was mijn havermoutpap aan het bereiden en moest opeens aan vroeger denken.
Ik had een vriendin in Burgh-Haamstede. Ze woonde bij een pleeggezin. Een van haar pleegbroers deed aan serieuze bodybuilding. Soms zag ik hem in een pannetje roeren. Ik ben altijd al redelijk nieuwsgierig geweest en dat was toen niet anders. Zo kwam ik erachter dat hij havermoutpap aan het klaarmaken was.
Nou, echt, bah. Dat zou ik dus nóóit eten.
Grappig genoeg eet ik het inmiddels al enorm lang als ontbijt. Ik denk dat ik het nu al een jaar of achttien elke dag naar binnen werk.
Vandaag stond ik dus om half één mijn papje klaar te maken en moest ik daar opeens weer aan denken. Blijkbaar kunnen onze ideeën over wat lekker is in de loop van de tijd behoorlijk veranderen. Natuurlijk veranderen we zelf veel meer dan we denken.
Na het eten loop ik altijd een rondje met Bentley. In de verte hoorde ik het een beetje rommelen. Zelf liep ik natuurlijk weer heerlijk in het zonnetje, maar ergens aan de overkant hadden ze minder geluk.
Het blijft bijzonder hoe zo’n gewone handeling je onverwacht even terug kan brengen naar vroeger. Een pannetje havermoutpap is soms al genoeg om een oud stukje leven op te halen.
9 Comments
Noortje
October 17, 2026 at 21:18Bij mij komen de laatste tijd regelmatig herinneringen van vroeger naar boven. Soms zomaar zonder aanleiding.
Af en toe neem ik ‘s morgens bij het ontbijt Brinta.
logbankje
October 17, 2026 at 20:19Deze gedachten is er een met een glimlach.
Het kan verkeren in het leven. Hans
Ria
October 17, 2026 at 18:51ik ben niet zo van de pap, al vind ik het ook niet vies, maar iedere ochtend hoef ik h etniet
Ria
October 17, 2026 at 19:06o.t. Ik denk dat ik nu de reactie hier op het goede account plaats ?
Lies
October 17, 2026 at 18:44Een fijne herinnering, John! Intussen ook lekker hé!
Lie(f)s.
Sjoerd
October 17, 2026 at 18:32Ik gebruikte tot voor kort Brinta, gemaakt van tarwe. De havermout valt mij niet zo goed.
Britt
October 17, 2026 at 16:47Dat had ik met krentjebrij. Mijn oma maakte dat altijd voor mijn moeder en als ik de deksel open deed dan kon ik wel over mijn nek gaan. En nu eet ik het met smaak. Het recept van mijn oma. Nog handgeschreven met die sierlijke letters
mizzD
October 17, 2026 at 16:10Ik heb dat ook met oude muzieknummers op de radio.. heb een tijdje, als zussen of broers gingen verhuizen, hun huizen opgeknapt voor ze over gingen.. vond schilderen, behangen en sauzen gewoon leuk om te doen, dus dat deed ik graag voor ze. En dan had ik altijd een radio aanstaan op zo’n piratenzender. Dus als ik dat nummer van Blöf hoor.. ‘Hier ben ik veilig’.. dan ben ik meteen weer terug in het huis waar m’n jongste zus nog steeds woont. En ‘Why do fools fall in love’ werd veel gedraaid toen ik in m’n eigen eerste huisje in Crooswijk aan het schilderen was..! 😉 Bepaalde geuren brengen je ook terug.. van dat van stoofvlees of groentensoep moet ik altijd aan m’n oma denken. Maar kan me ook nog voor de geest halen hoe de dingen roken in m’n jeugd.. de was die droogde op de gashaard bijvoorbeeld, zo’n typische geur.
Eet ook wel graag havermout als ontbijt.. al eet ik dat nooit om half één. 😉
Suskeblogt
October 17, 2026 at 16:06Soms komen herinneringen onverwacht naar boven. Eva gebruikt havermout met haar ontbijt. Zelf gebruik ik het niet. Hier enkele hevige buien te verwerken gekregen. Nu schijnt de zon.