Zwieren

Ik kreeg een appje van een vriend van me vanmorgen. Code Geel bij jou aan de kust. Ik had het al gemerkt dat het flink aan het waaien was. Gelukkig werd het droog toen ik richting Middelburg vertrok om de wekelijkse boodschappen te gaan halen. Ik heb geen hekel aan regen, maar boodschappen doen als het regent, het is tien keer niets. Je wagen beslaat omdat je kleding nat is. In de winkel zelf is het ook gewoon klef, natte vloeren en zo.
Afijn, het was droog. Bij de Lidl wilde door de harde wind de deur zo nu en dan niet open. Niet dat er uiteindelijk rijen stonden maar het hield flink op.
Omdat ik bij de Jumbo achter iemand stond die zo bleek achteraf, tergend langzaam was met echt alles, was ik later thuis dan gepland. Ik was eerder vertrokken omdat ik om 12.15 zeker thuis moest zijn, maar haast me niet graag. Uiteindelijk haastte ik me niet maar kwam wel te laat.

Code geel is op zich niet zo heel erg trouwens. We hebben oranje ook altijd nog overleeft. Zelfs als ik er echt uit moest met de wagen. Omdat alles hier weg is qua voorzieningen moet ik nog steeds regelmatig de wagen pakken. Fietsen doe ik slechts alleen als het weer dat toelaat.
Op de weg was het behoorlijk druk ondanks het weer, ondanks Corona, ondanks alles. Zeeland zal nooit meer zo rustig zijn als 30 jaar geleden. Je merkt dat zelfs in het piep kleine dorpje hier.

De foto bovenaan, er vliegt een buizerd, maar die is met een telefoon niet goed vast te leggen natuurlijk. Ik nam de foto trouwens gister. Vandaag stond er te veel wind om met mijn telefoon te zwieren.