Het leven is niet ideaal, geen mens is perfect, en ik zal het dus ook niet worden. Jullie evenmin. Geen reden tot paniek natuurlijk, zo is het gewoon.
Ik probeer door het leven te fietsen op een zo’n goed mogelijke manier met de bagage die ik heb, en met de wetenschap dat ik zo nu en dan even vastloop.
Vandaag liep ik door de polder en liep te denken. Ik schreef gister namelijk dat mijn zoon 25 jaar was geworden en 3 mensen feliciteerde me daar mee. Vorig jaar had ik daar mee gezeten. Ik dacht namelijk dat bloggers zoals vrienden zijn, en vrienden feliciteren elkaar, ook als er een naaste van die blogger jarig is.
Ik heb het vandaag maar eens gerelativeerd en bedacht me dat veel bloggers me waarschijnlijk niet zo zien, en dat is prima. Ik kan me daardoor anders opstellen in het blogwereldje en dat is misschien wel een welkome verandering voor mezelf.
Voor mij was bloggen namelijk goed lezen wat er geschreven word, en daar zit best wat tijd in. Zeker met mijn ogen *lol*
Op de foto: het kerkje wat niet meer als kerk dienst doet maar een soort cultureel midden punt van het het dorp is. Niet alleen van het dorp want soms komt men van ver om een evenement bij te wonen.
27 Comments
Nicole Orriëns
January 22, 2020 at 11:06Ik vind dit een hele wijze post John. En hierbij wil ik je graag alsnog van harte feliciteren met de 25ste verjaardag van je zoon! Verjaardagen van kinderen blijven altijd bijzonder!
Kakel
January 21, 2020 at 15:41Ik ben verre van perfect en hoop zo te blijven. Een beetje attent zijn voor mede-bloggers vind ik er wel bij horen, daar blogt een mensch toch voor? Het zal niet altijd onwil zijn. Ik lees zelden reacties van anderen want dan ben ik voor mijn gevoel niet origineel meer, ook al bestaat dan de kans dat ik opschrijf want een ander met dezelfde woorden heeft opgeschreven. Het zij zo.
Je originele felicitatie voor mij op fb heb ik in elk geval zeer gewaardeerd!
Een goede zaak dat kerken “hergebruikt” worden. Je ziet precies het silhouet tussen de kale bomen piepen.
Lieve groet.
Morgaine
January 21, 2020 at 09:34Oh, volgens mij loop ik in dit geval achter, want als ik dat gelezen had al, dan had ik jou zeker weten gefeliciteerd! Dat doe ik meestal, en dat lezen, ja ook zoiets, ik las het hier ook al.
Ik vertel 3x dat ik op zoek ben naar een kruidentuin bij een klooster, en nog wordt er alleen gereageerd op het feit dat ik de tuin niet zo bijzonder vond, nou waarom zou dat nu zijn? whahahaha Een tuin waar je tien van in een dozijn vind overal bij boeren erven ook bijv. nou goed dat dus….
Relativeren is soms ook even fijn, ik weet hoe zoiets je best bezig kan houden. Toch blijf ik dan maar reageren en antwoord geven op de vragen die allang in het blog staan eventueel. 😉
De foto is mooi.
X
mizzD
January 20, 2020 at 12:10Btw.. volgens mij reageren een hoop bloggers vooral op wat er als laatste verteld wordt in een postje. Soms maak ik een heel verslag en als ik dan onderaan iets schrijf over een verkeringsjubileum wordt er vaak alléén maar gefeliciteerd en niks meer over dat hele verslag gezegd. Maar laatst schreef ik over m’n samenlevingsjubileum van 38 jaar gewoon midden in m’n verslag en toen reageerde daar bijna niemand op hehe.
John
January 20, 2020 at 12:39klopt, en dan zij er nog waaraan je kunt zien dat ze andere reacties lazen en daarop hun eigen reactie baseren.
mizzD
January 20, 2020 at 13:00Ah ja.. maar ik lees ook de andere reacties eerst wel even na.. hoe vaak heb je niet dat je stomtoevallig precies hetzelfde hebt geschreven (en dan nog denkt dat je origineel bent haha) als een eerdere reageerder ook al deed..!? 🙂
Maar het kan me eigenlijk niet zo heel erg schelen hoor.. dat de mensen de moeite doen om wat in reactie te schrijven is in deze haastige tijden al heel wat.. vind ik toch. Zelfs gewoon een groetje mag van mij.. al is een reactie op wat je geschreven hebt natuurlijk wél leuker.
John
January 20, 2020 at 13:01Veel leuker. Daarnaast betrap ik me er op het zelfde gedrag te gaan vertonen en dat wil ik eigenlijk niet.
mizzD
January 20, 2020 at 18:03Je moet je blog sowieso niet afhankelijk maken van de reacties.. gewoon doen zoals jij het leuk vindt, is altijd het beste.
willyfotoblog
January 20, 2020 at 11:49felicitaties.. die gewoonte hebben we hier zo niet John
en het is onbegonnen werk de verjaardag van bloggers, hun kinderen enz. bij te houden
tenzij je het zelf had gemeld natuurlijk
prettige dag gewenst
Haba
January 20, 2020 at 08:46Goede morgen John, ik denk dat je wel meer felicitaties zou hebben gekregen als je had geschreven : “Mijn zoon is vandaag (morgen , overmorgen) jarig”. Nu denken de mensen daar misschien leuk dat hij zo’n grote zoon heeft en weten niet wanneer hij precies jarig was om te feliciteren. Misschien denk ik nu moeilijk, maar misschien komt het ook omdat het internet niet direct erg persoonlijk is. Toen mijn kinderen jarig waren , heb ik dezelfde dag een logje over hen gemaakt en toen kreeg ik daar felicitaties voor hen. Dus het was onzekerheid of je geen felicitaties achteraf gaf, maar bij deze wil ik je alsnog feliciteren met je zoon want wij als je ‘reageerders’ bedoelen het niet slecht dat weet ik wel zeker.
John
January 20, 2020 at 11:09We zijn allemaal anders. Ik schrijf anders dan jij en doe dat al sinds ik blog. Eerder deze week lijkt me niet echt een hel erg moeilijke aanname. Je hebt me wel aan het denken gezet over mijn aandeel in de blog wereld.
Marlou
January 20, 2020 at 08:44ha die John,
gisteren was jou zoon dus jarig.
Nou… hier komt nummer vier: gefeliciteerd!
Geef mijn wens maar door aan hem: dat hij een TOP-jaar mag krijgen, vol energie en goede mod.
Moet lukken met zo’n fijne vader.
Groetjes!
ZON-nebloem
January 20, 2020 at 05:25ik begrijp je reactie, maar ik denk dat het eerder aan je schrijven zelf lag, mijn zoon werd ergens deze week 25, en dan denk je….?,
maar ik had hem wel kunnen feliciteren….
.* Een @->- voor jou.
rietepietz
January 19, 2020 at 22:55Leuk dat torentje nog net boven die bomen al is het dan niet meer als kerk in gebruik, dat zie je op de foto niet natuurlijk dus lijkt het nog steeds een kerk. Als mensen een verjaardag melden is het meestal een verjaardag die belangrijk genoeg is voor een felicitatie en dat doe ik dan altijd wel. Zelf meldt ik weinig verjaardagen zeker nooit van mezelf of Henk. Maar dat is omdat ik het lastig wil maken om door data te combineren over al mijn persoonlijke gegevens zou kunnen beschikken.
logbankje
January 19, 2020 at 22:48Inderdaad, we moeten maar nemen zoals het is.
Lezen is punt een, zelfs een kort verhaal is goed om te lezen.
Beter weinig bloggers om te volgen en te lezen wat ze schrijven dan vele te volgen en niet te lezen wat men schrijft. Hans
די מריו
January 19, 2020 at 21:25Ik zal je natuurlijk nu nog kunnen feliciteren, maar dat is dan niet spontaan en lijkt zeker niet gemeend. Ik moet eerlijk zeggen. De ene keer doe ik het wel, de andere keer weer niet. Daar is ook geen pijl op te trekken. Misschien hoe ik me voel kan ik nog zeggen, maar dat weet ik niet, want dan zou ik elke keer moeten opschrijven hoe ik me voel bij wie er jarig was en of ik dan gefeliciteerd heb. Ik probeer wel altijd goed te lezen en daarop te reageren, maar soms als ik me niet lekker voel. Of lichamelijk of in mijn vel, dan zal ik eerder een wat afstandelijkere reactie geven. Dat is dan weer niet persoonlijk. Sterker nog. Juist uit waardering reageer ik dan wel.
Je foto van het landschap is weer schitterend. Dat komt mede ook door de omgeving 😉
Love As Always
Di Mario
Sjoerd
January 19, 2020 at 20:43Ik zal mijn vriend niet feliciteren als zijn vrouw jarig is. Ik feliciteer haar wel… Maar dat terzijde. De bijgaande foto is idd heel mooi.
John
January 20, 2020 at 11:11Dat is natuurlijk niet geheel waar wat je nu zegt. Ik zie je ook felicitaties brengen aan naasten van naasten van bloggers. Ik zal het maar met een korreltje zout nemen.
klaproos
January 19, 2020 at 20:09🙂 ik was het ook vergeten John, spijtig… dacht er aan toen mijn reactie al weg was… slecht excuus hé…
John… ons hoofd boven water weten te houden, terwijl er stormen waaien… da’s even genoeg…
ik dacht altijd zonder verwachtingen te zijn, maar ben erachter gekomen dat dat voor bijna niemand mogelijk is…
Je foto is weer hemels
Suskeblogt
January 19, 2020 at 19:28Van al dan niet felicitaties krijgen voor mijn of iemand hier ten huize van lig ik niet wakker. Ook op facebook vergeet ik dat wel eens. Ik zal er in ieder geval niet wakker van liggen als men volgende maand mijn 60ste vergeet.
John
January 19, 2020 at 19:49We verschillen allemaal, wat jij niet belangrijk vindt is voor een ander misschien wel belangrijk. Zelf doe ik bijna niets met FB. Alvast gefeliciteerd!
mizzD
January 19, 2020 at 18:38Alles verandert John.. vroeger maakte ik voor jarige medebloggers hele postjes om hen te feliciteren.. met een link naar de betreffende blog, zodat de mensen gemakkelijk door konden klikken om de gelukwensen daar over te gaan brengen. Maar uiteindelijk werden er alleen nog op míjn blog felicitaties gezet.. en dat was m’n bedoeling niet. Dus doe ik het nog maar heel zelden.. ook niet veel meer voor familieleden, ook al weet ik dat de meeste wél m’n blog lezen. Alles wordt onpersoonlijker lijkt het wel. Maar ik vind m’n blogvrienden (de meeste toch) ook wel een beetje échte vrienden hoor.. degene die nu geregeld bij mij komen lezen en reageren, die heb ik toch leren kennen als betrouwbaar. (hoewel ik daar in het verleden me ook wel in vergist heb)
John
January 19, 2020 at 19:23Ja, ik heb me daar ook al eens in vergist. Behoorlijk zelfs.
mizzD
January 19, 2020 at 21:35Oef ja.. vertel mij wat.. hele gemene truukjes werden er uitgehaald.. en ik, naïefje, trapte er met open ogen in! Wat dát betreft is het niet zo héél erg dat het wat minder persoonlijk geworden is..! Maar ja.. dan lijden de goeien weer onder de kwaaien en da’s ook weer niet de bedoeling hè!
liesonderweg
January 19, 2020 at 17:57John, het spijt me, maar in Vlaanderen zijn we dat niet gewoon. Alleen de jarige wordt gefeliciteerd, ‘k weet dat het in Nederland anders is, maar door alle rompslomp hier heb ik daar niet aan gedacht.
Alsnog ‘gefeLIESiteerd’ !
Skyblog
January 19, 2020 at 17:36Werkelijk prachtige skyline foto van deze dorp John. Als eerste willen je feliciteren met je 25 jarige zoon. Een mooi leeftijd om eigenlijk mee te beginnen. Dan begint het pas… Dit is vaak zo. Maar je heb helemaal gelijk in. Dat is iets waar we zelf al een tijdje mee zitten te bekijken. Het bloglandje is niet meer zoals hij was. Iedereen was toen allemaal één en nu gaat dit langzamerhand uit elkaar. Iedereen kiest hun eigen wegen… en deze wegen leiden helaas tot het einde. En dit is bij iedereen zo en ook met ons. Dit is zeker weten. Aan alles komt een eind aan. Ook al hebben we nog plezier in bloggen en toch gaat dit nu eenmaal gebeuren. En dit merken we eigenlijk met alles zo. Dus niet alleen het bloggen. Ook mensen veranderen, de maatschappij… Waarom eigenlijk? Vroeger was het allemaal veel beter geregeld dan nu. Waarom kon het toen wel en nu niet meer? Er worden steeds meer nieuwe regeltjes verzonnen en waarom? Dit zouden wij niet meer doen en toch gebeurt dit gewoon in Nederland. Het is allemaal onrustig geworden. Men weet niet meer wat ze willen… of juist wel, misschien met tegenzin zelfs? Maar goed, het leven zit nu eenmaal zo in elkaar en soms vragen we ons af hoe het straks over 50 jaar hier zal zijn, als wij niet meer zijn. Daar hoeven we niet echt druk over te maken. Alhoewel… je kinderen en klein kinderen dan? Het weekend zit er nu alweer bijna op. Sorry voor dit lange verhaal. Maar we moesten toch even kwijt, als het mag? We wensen je nog een fijne avond John.
John
January 19, 2020 at 17:46Geen probleem met jullie reactie hoor 🙂