Home » Zaterdag
2024

Zaterdag

 / April 20, 2024

Vorige week zondag kon je nog gewoon in een T-shirt buiten staan ouwehoeren met buren. Zo stond ik op de hoek van de straat met een buurman en een vriend van hem te praten toen er Jehova’s op ons afkwamen. Die vriend en ik durfde het gesprek wel aan te gaan, maar ook ventileerde ik gewoon mijn mening over het geloof, god en alle problemen die religie met zich meebrengt.
In mijn ogen is de natuur God. De natuur gaf ons ooit alles wat we nodig hadden. In feite waakte de natuur over al het leven.
Nu zoveel eeuwen later hebben we in krap 150-200 jaar, bijna alles om zeep geholpen. De Jehova’s waren het niet met me eens, maar ook niet geheel oneens. Het was een interessant gesprek.

Het mooie weer van die zondag en de dagen ervoor is vertrokken. Komende week wordt spannend want ze geven vorst af. De appelbomen op het erf staan nog volop in de bloesem, dus ik hoop dat de zeewind het hier boven 0 graden houdt. Afgelopen week was het soms als Russisch roulette met naar buiten gaan. Ik ga wel, maar blijf dichter bij huis.

Gister, vrijdag, de dag dat ik tijdelijk mijn wekelijks blogpost wil schrijven, moest ik mijn beste vriend weer naar het ziekenhuis brengen. Daar werden wederom diverse scans uitgevoerd. Het is niet best allemaal. Hij kreeg ook al psychologische hulp aangeboden vanuit het ziekenhuis.

Er lopen nog 3 kippen rond. De oudste kip die hier 9 jaar was, is uit ouderdom overleden. Ook kippen hebben geen onbeperkt leven. Ook vaak geen zorgeloos leven, maar hier hebben ze het zover als het kan heerlijk.

De papagaai Juul, van mijn maat, is helemaal weg van me. Ik kan er zo mee weglopen als ik zou willen. Gaan we niet doen natuurlijk.
Komende week gaat het nog niet lukken, maar de tegenpartij is al druk aan het plannen hoe de auto in te pakken voor de terugreis. Als ze voor de 14de mei thuis is, is het prima.

Ik schrijf niet om iets vast te leggen, maar om beter te zien wat er al was. Vaak zit betekenis in kleine momenten die je pas opmerkt wanneer je vertraagt. Dit is geen plek van conclusies, maar van kijken, twijfelen en soms begrijpen. Wat betekent het om mens te zijn, en wat mogen we onderweg niet kwijtraken?

Random Posts

Avondlucht

January 11, 2024

Hoe het begon

January 21, 2024

Woensdag

January 31, 2024

29 Comments

  • Kakel

    May 1, 2024 at 15:22

    Kom even gedag zeggen. Weer een week voorbij… Maak je tijd om te genieten van het weer?
    Lieve groet.

  • rietepietz

    April 29, 2024 at 16:11

    Jij bent natuurlijk zó aan het aftellen op je vingers dat het toetsenbord het nog even zonder jouw vingers moeten . Ik hoop dat de tegenpartij ondertussen beter is en klaar om de terugreis aan te gaan.

  • Kakel

    April 23, 2024 at 15:21

    Triest nieuws over je vriend. Het hakt erin. Lief dat je hem weer bijstaat. Toch voel je je een zandkorrel in de wind.
    Netjes dat je de moeite nam met de Jehova’s in gesprek te gaan. Ze stonden zelfs open voor jouw mening.
    Ik vind die Juul een knapperd. Dieren voelen je aan, hè? Je vriendin gaat nu écht aftellen. Je hebt genoeg om handen; houd vol.

  • Nicole Orriëns

    April 23, 2024 at 07:46

    Wonderlijk inderdaad hoe het weer is omgeslagen. Het ene weekend was ik verbrand in de zon, en een week later loopt ik met handschoenen aan mijn hardlooprondjes.

    Ik vind het wel goed van het ziekenhuis dat ze je vriend ook psychologische begeleiding aanbieden, want het klinkt zorgelijk en het is allemaal niet niks zeg. Wat fijn voor je vriend dat jij er zo voor hem bent John.

  • Haba

    April 22, 2024 at 14:08

    Drie heel verschillende kippen op je foto, ze zijn alle drie mooi en genieten vast met volle teugen bij jou in hun ren.
    Wat die jehova’s betreft, een kennis van mij kreeg jehova’s aan de deur die hij nog kende van een vorig adres waar het zijn buren waren. Hij wist niet dat die mensen later Jeh.getuige waren geworden. Hij dacht dat ze hem op zijn nieuwe adres kwamen opzoeken. Haalde ze vrolijk binnen en serveerde koffie die hij net had gezet, toen de koffie op was, zeiden ze bedankt voor de koffie maar eigenlijk kwamen we een mooie boodschap brengen. . . Toen pas had hij in de gaten dat die mensen niet voor hem en zijn nieuwe woning kwamen. Ik denk dat die mensen nog nooit ergens zo hartelijk waren ontvangen.

  • די מריו

    April 22, 2024 at 07:24

    Goed dat je de moeite hebt genomen om met ze te praten, ze worden vaak uitgescholden of genegeerd. Ieder heeft ze eigen mening en dat mag ook prima als je de ander met respect behandeld. Goed om te horen dat de wederhelft richting huis aan het werken is. Wel prachtig die papegaai. Als je niet bang voor ze bent zijn ze vaak wel dol op je.

    Love As Always
    Dimario

  • rietepietz

    April 21, 2024 at 13:18

    Je hebt nog steeds genoeg om handen dus die paar weken vliegen wel om. Triest dat het zo slecht gaat met je vriend, wel top dat jij hem waar mogelijk steunt. Best wel veel om mee te dealen bij alles wat er al om je heen gebeurt. Een kip minder betekent ook minder eitjes natuurlijk, maar dat went wel, ze zijn ook te koop gelukkig.

  • Liesbethblogt

    April 21, 2024 at 11:44

    Je maat dat gaat dus slecht, fijn dat hij op jou kan rekenen. De wolkenluchten zijn prachtig en je foto ook maar wat je zegt onbetrouwbaar weer. Ga je een nieuwe kip laten wennen tzt?

  • mizzD

    April 21, 2024 at 11:20

    Hmm.. als het ziekenhuis psycholgische hulp áánbiedt is het zéker niet best.. ik ken de verhalen dat je daar speciaal om moet vrágen maar al te goed. Óf het is een goed ziekenhuis.. dat kan ook.. maar dán denk ik weer aan die verhalen van jou met je hand.. Ik leef in ieder geval mee met je vriend.. én met jou, want je weet het.. ik heb dat ook mee gemaakt met een hele goede vriendin en je voelt je behoorlijk machteloos dan.
    Het gesprek aangaan met Jehova’s.. dapper.. je kunt het sowieso nooit ‘winnen’ hehe.
    Het wordt nu dus echt aftellen.. dat je vrouw weer thuis komt.. fijn!

  • Sjoerd

    April 21, 2024 at 06:31

    Triest zoals sommige zaken lopen. Overigens ben ik het met je eens dat we zelf de natuur om zeep hebben geholpen. Er komt een “Point of no return”.

  • Hans

    April 20, 2024 at 20:53

    Inderdaad de mens maakt er een rommeltje van op de aarde.
    Gelukkig kun jij je beste vriend ook steunen, de papegaai ook blij.
    Er is weer licht aan het einde van de tunnel als de tegenpartij richting huis komt. Hans

  • Ria van Felius

    April 20, 2024 at 18:32

    Fijn dat ze weer aanstalten maakt om de terugreis te maken. Voor je vriend zal het niet meevallen allemaal, hopelijk is er nog beterschap in het vooruitzicht.

  • Suskeblogt

    April 20, 2024 at 17:48

    De wereld gaat om zeep zong Urbanus in de jare ’70 en hij heeft bijna gelijk gekregen. We maken de wereld kapot. Het blijft koud en nat de komende week.
    Mooie foto met dat dreigende wolkendek. Juul is een mooie papegaai.
    Slecht nieuws voor je vriend. Erg jammer. Verder is het aftellen tot 14 mei.

  • Rebbeltje

    April 20, 2024 at 16:25

    Heerlijk er komt een einde aan je een mans huishouden.
    En 14 mei is nog te doen dat is al over 3 weekjes
    Zie die Juul nog wel asiel krijgen bij jou 😉
    Fijn weekend

  • Lies

    April 20, 2024 at 15:20

    We kregen het inderdaad om zeep, John. Toch blijft een beperkte groep volhouden, elke druppel is er niet altijd een op de hete plaat. Alle dieren bij jou hebben een heerlijk leven. Nog even geduld ‘Ze Komt Naar Huis’!
    Lie(f)s.