Wat een feest

De slingers die de wolken op de foto bijna lijken te vormen aan de kabels van de hoogspanningsmasten, hingen er vandaag niet voor mij. Ze hingen er vandaag sowieso niet want het was hier net zoals gister zwaar bewolkt.
Wat een simpele wasdag moest worden werd een drama. Ik was net klaar met stofzuigen toen ik wat vreemds hoorde. Water in de bijkeuken!? De veer die het deurrubber van de wasmachine op z’n plek houdt was losgeschoten. Al het water liep uit de trommel.

Ik ervoer wat lichte paniek, en onderzocht de boel. Daar staat doorgaans behoorlijk wat spanning op, op die veer. Hoe is die er in hemelsnaam vanaf geraakt? Eerst maar eens de tegenpartij bellen. Die kan 900 kilometer verderop natuurlijk helemaal niets doen, maar als ik de wasmachine niet kan repareren moet er wat anders komen en dan moet de vrouw des huizes toch de grootste inspraak hebben.

Ik heb eerst het water opgezogen met de alleszuiger. Daarna een halfuur nodig gehad om die veer weer terug te plaatsen. De rubberen ring eerst geheel schoongemaakt. Ingesmeerd met wat zeep, en dat was echt het makkelijkst aan de klus. Ik heb met klemmen -godzijdank heb ik die in overvloed- de veer op verschillende plekken op zijn plaats gehouden en toen met een vreemde tang die ik heb de veer met alle kracht die ik op dat moment in mijn handen had op z’n plek getrokken.
De wasmachine heb ik daarna een extra spoelbeurt met centrifugeren laten draaien en de veer bleef mooi op z’n plek.

Misschien hingen die slingers er dan toch wel voor mij en de wasmachine. Alles bij elkaar genomen ben ik er toch een paar uur mee zoet geweest.