Home » Voor, tijdens, en na

Voor, tijdens, en na

Vandaag was voor mij een mix waar ik een beetje van alles deed. Zoals gewoonlijk sport ik elke dag en dat doe ik voor ik ontbijt. Ruim voor ik ontbijt zelfs. Ik liep vandaag iets over 6 kilometer, voornamelijk langs het water. Ik maakte nog een praatje met een Belgische man en vrouw die hier vaker aan het water vertoeven om te vissen, alles met ‘social distancing’ in acht te nemen. Ze waren al een poos niet geweest omdat ze vanuit de gemeente Antwerpen niet weg mochten. Nu Zeeland eindelijk weer groen is voor de Belgen en ook de dorpjes van de gemeente Antwerpen geen thuisblijf plicht meer hebben kwamen ze natuurlijk gelijk weer deze kant op. Ze hadden echte nog geen vis gevangen, en het kan zomaar dat dat zo blijft, of bleef. Ik ging uiteindelijk weer verder, want ik ga natuurlijk niet lopen om praatjes te maken (al heb ik daar geen probleem mee) maar om wat kilometers te maken.

Tijdens mijn rondje moet ik uiteindelijk ook weer door de polder en zag daar kale bomen, bomen met bruine bladeren, en dat is geen teken van de herfst, maar van de droogte. Half september zijn bomen nog niet kaal vanwege de herfst al lees je her en der wel dat mensen het als herfst verklaren.

Bij thuiskomst in het dorp was het gelijk weer zover, een praatje. Daarna snel aan de koffie en achter op het erf aan de slag want na het avondeten wat ik al in de middag naar binnenwerk moet ik weer naar de sportschool om te coachen. Vandaag hoef ik me wederom niet druk te maken of ik voldoende beweging krijg.
Als ik thuiskom, gebadderd heb en wat gegeten ga ik of een film kijken, of even een potje DOOM spelen. Wat het gaat worden weet ik nu nog niet. Misschien wel helemaal niets in die trant.

Morgen moet ik voor dag en dauw weer wakker zijn want de aannemer komt grind op het platte dak storten. Dat storten zal meevallen want het moet er niet doorheen natuurlijk.

Ik schrijf niet om iets vast te leggen, maar om beter te zien wat er al was. Vaak zit betekenis in kleine momenten die je pas opmerkt wanneer je vertraagt. Dit is geen plek van conclusies, maar van kijken, twijfelen en soms begrijpen. Wat betekent het om mens te zijn, en wat mogen we onderweg niet kwijtraken?

21 Comments