Fata morgana
Van een dorre ziel
Schoonheid in vergankelijkheid
Van verliezen en winnen
Doelloos dolen en blind gestoken
Verbleekte dromen in het leven
De tragiek en schoonheid in muziek
Geen voorwaarden en als grootste prijs
Verbleekt
Fata morgana
Van een dorre ziel
Schoonheid in vergankelijkheid
Van verliezen en winnen
Doelloos dolen en blind gestoken
Verbleekte dromen in het leven
De tragiek en schoonheid in muziek
Geen voorwaarden en als grootste prijs
13 Comments
Regenboogvlinder
August 31, 2022 at 08:55Wat een prachtig gedicht!
Die oude schuur is zeker dezelfde als je eerder hebt gefotografeerd… Die stort binnenkort in..
rietepietz
August 29, 2022 at 14:53Prachtig! De schuur als illustratie bij de ziel van je dementerende vriend die ik erin denk te lezen. Maar zo gaat dat met poëzie, ieder geeft er z’n eigen invulling aan.
Ria van Felius
August 29, 2022 at 11:33Een mooi samenspel. Mooie schuur/foto!
Edward McDunn
August 29, 2022 at 07:54Geweldig fotogeniek, ik houd hiervan John.
Sjoerd
August 29, 2022 at 06:38Ach, “onze” schuur, hij staat nog. Mooi gedicht erbij.
't is ZON-nebloem :o)
August 29, 2022 at 05:53DE schuur staat er triest bij, zo vervallen
en dan die droogte er rond
het is een hele mooie foto
.Een @->- voor jou.
RenéSmurf
August 28, 2022 at 21:10Als iets niet onderhouden wordt dan vervalt het.
Hans
August 28, 2022 at 20:27In een woord “prachtig”. Hans
willyfotoblog
August 28, 2022 at 19:12heel poëtisch John
bravo
Suskeblogt
August 28, 2022 at 18:26De vergankelijkheid van die schuur is mooi op foto genomen.
Lies
August 28, 2022 at 18:04Word jij zowaar poëtisch, John…!
Lie(f)s.
Rebbeltje
August 28, 2022 at 17:30Een verrassende tekst 🙂
marjolijn1
August 28, 2022 at 15:11Een schoonheid van een schuur die op omvallen staat…!