Twintigduizend stappen, twee honden en een printer die weigert

Het was gisteren zulk lekker weer dat ik, nadat ik na het avondeten terugkwam van mijn uitlaatrondje met Bentley, besloot nog een stukje te lopen. Avondeten is bij mij trouwens een ruim begrip: ik eet in de winter meestal rond vier uur.
Terug thuis deed ik Xica aan de lijn en liep met haar een paar kilometer. Bentley trekt dat niet meer. Zelf kan ik op een dag nog enorm veel stappen maken, dus Xica was mijn loopmaatje. Dat ze daar geen bezwaar tegen heeft, moge duidelijk zijn.

Ik kan het hier wel verklappen: vaak als ik terugkom van een rondje met Bentley, vraagt ze me in vloeiend hondentaal of ik met háár wil gaan lopen. Van een hond die ooit helemaal niets van mannen moest hebben, is ze nu volledig om met mij. Wie niet? 😛

Gisteren stond de teller op zo’n twintigduizend stappen. Heerlijk, vooral dat lange buiten zijn. Het zal ook de reden zijn dat ik vanmorgen een heel kwartier later wakker werd dan normaal. Even dacht ik dat ik me had verslapen, maar tegelijk voelde het alsof ik had uitgeslapen. Dat zat vooral tussen mijn oren, want aan zo’n kwartiertje merk je natuurlijk helemaal niets.

Vanmiddag kreeg ik bezoek van een meneer van de SP. Ik moest een formulier uitprinten en ondertekenen, maar na een Windows-update kan ik ineens alleen nog maar testpagina’s printen.

Verder bezig geweest met het maken van een prompt voor de uitnodiging voor mijn verjaardag volgende maand. Daar zit best wat werk in aangezien alles Ultra-realistisch moet worden. Het is geweldig leuk om te doen. Naast leuk ook enorm interessant en ik blijf bijleren.