Phanerozoic II

Ik geef niet zo veel om nieuwe spullen maar als het om muziek gaat koop ik wel eens wat. Dat kan variëren van gitaar en/of toebehoren (want snaren slijten), apparatuur en/of toebehoren om muziek mee op te nemen en te mixen via de pc, maar vooral ook nieuwe muziek. Zo zat ik met smacht te wachten tot het album Phanerozoic II: Mesozoic | Cenozoic, waar ik een pre order van plaatste uitgebracht zou worden.

Net geen twee jaar na het werkelijk indrukwekkende eerste deel (‘Phanerozoic I: Palaeozoic ‘wat ik overigens ook in mijn bezit heb) van het tweeluik brengt The Ocean ‘Phanerozoic II: Mesozoic | Cenozoic‘ uit. De tussenliggende periode is ietwat langer dan de band voor ogen stond, maar in de tijdschalen waarin The Ocean-bandleider Robin Staps denkt stelt twee jaar natuurlijk helemaal niets voor. Phanerozoic is het geologische tijdperk waarin wij leven, een zogenaamd eon dat maar liefst 541 miljoen jaar geleden begon. 

Op de verschijndatum van het album kreeg ik een mailtje dat mijn bestelde album later kwam. 9 oktober werd 16 oktober en dat werd uiteindelijk toch nog een dag later, 17 oktober. De band was zelf nogal verrast door de enorme belangstelling van het album dat van niets in de top 10 van de Duitse metal lijsten kwam te staan. Er moesten platen worden bij geperst.

Gistermiddag, vlak voor ik naar mijn zoon vertrok kwam de postbode langs om het album af te geven. Ik kon de langspeler niet gelijk op de draaitafel leggen maar dat maakte ik inmiddels ruimschoots goed. Hieronder een singel getrokken van het album.

We all can only take so much
Some more than others
And our individual tolerance
For stress, for loneliness
Is so subjective
But there’s no tolerance at all
For hopelessness