Panopticon

Ongeveer een half uur nadat ik mijn vorige blogpost had gepubliceerd, hoorde ik de brievenbus. Er viel wat zwaars op de grond dus dat moest een pakje zijn. En jawel, mijn bestelde CD was binnen. Hij is wel 2dehands maar dat mag de pret niet drukken vind ik. De beschrijving van de CD klopt, zo goed als nieuw. Alleen de Jewel case heeft wat vage krasjes, maar dat mag van een CD die bijna 20 jaar geleden uitgebracht werd en niet eerder in mijn bezit was. Ik heb het over de CD Panopticon van ISIS.

Isis (soms gestileerd ISIS) was een Amerikaanse post-metal band opgericht in Boston, Massachusetts in 1997. De band leende van, en hielp bij het ontwikkelen van het post-metal geluid dat werd gepionierd door bands als Neurosis en Godflesh, gekenmerkt door lange nummers gericht op herhaling en evolutie van structuur. Het laatste studioalbum van Isis, Wavering Radiant, werd uitgebracht op 5 mei 2009. Isis werd in juni 2010 ontbonden, vlak voor de release van een split EP met de Melvins. In 2018 hervormde de groep zich als Celestial voor een eenmalige show als eerbetoon aan Caleb Scofield welke in 2018 overleed na een auto-ongeluk.

Panopticon is het derde studioalbum van de band, uitgebracht door Ipecac Recordings in 2004. De titel van het album is afgeleid van het panopticongevangenisideaal van filosoof Jeremy Bentham en de latere allegorische toe-eigening van het concept door filosoof/historicus Michel Foucault. De liner notes bevatten ook citaten van technologieschrijver Howard Rheingold en futurist Alex Steffen; als conceptalbum ligt Panopticon’s focus op de verspreiding van surveillancetechnologieën in de moderne samenleving en de rol van de overheid in die verspreiding.

Het album werd 10 jaar later, in 2014 nog eens geremasterd uitgebracht. Ik heb echter de eerste pers. Je moet uiteraard wel van het genre houden, en dan nog valt de muziek van ISIS voor sommigen erg zwaar. Het is ook niet zo dat ik deze elke week of elke maand zal draaien, maar nu heb ik ‘m in ieder geval.