Een open raam en een gesloten deur voor Amerikaanse data

Sommige mensen zetten meteen de airco aan zodra de temperatuur stijgt. Ik snap dat best, maar eerlijk gezegd geef ik toch de voorkeur aan een open raam in de auto. Ondanks dat ik een uitstekende airco heb, rij ik liever met de ramen open. Dan voel je nog steeds iets van de warmte van buiten, terwijl er tegelijk frisse lucht naar binnen stroomt. Dat maakt autorijden voor mij net wat levendiger. Alsof je niet afgesloten zit in een gekoelde capsule, maar echt onderdeel blijft van de zomerdag. En, ik doe het ontzettend goed op warmte.

Ik ben eigenlijk wel benieuwd: zijn er meer mensen die liever een open raam hebben dan airco?

Verder was er vandaag nieuws waar ik opvallend blij van werd. Er was de afgelopen tijd veel te doen rondom de mogelijke overname van Solvinity, het bedrijf achter de infrastructuur van DigiD, door het Amerikaanse IT-bedrijf Kyndryl. Zeker omdat het kabinet eerder nog zei geen reden te zien om die overname tegen te houden.

Vandaag verscheen er echter een verheugend bericht op de NOS-site. Kort samengevat: de staatssecretaris blokkeert de overname alsnog. Volgens het kabinet brengt de deal risico’s met zich mee voor de nationale veiligheid en voor gevoelige persoonsgegevens, omdat Amerikaanse wetgeving mogelijk toegang tot Nederlandse data kan afdwingen.

Kyndryl noemt het besluit politiek en onterecht, maar de overheid houdt voet bij stuk. Het huidige contract met Solvinity loopt nog tot 2028. Daarna zal er een andere oplossing moeten komen.

Ik zeg: dikke prima. Onze gegevens horen zoveel mogelijk in eigen handen te blijven, en niet afhankelijk te worden van buitenlandse wetgeving of commerciële belangen aan de andere kant van de oceaan. Sommige deuren kun je beter gesloten houden, zelfs tijdens warm weer.

Gisteravond lag ik ondertussen juist heerlijk buiten in een tuinstoel van de avond te genieten. Ik had meer dan genoeg gezelschap gehad voor één dag. De tegenpartij en ik hadden fijn zitten beeldbellen, en daarna nam ik me voor om helemaal niets meer te doen. Alleen nog ontspannen in de buitenlucht, terwijl de warmte langzaam uit de dag gleed. 🌅

De foto hierboven is mijn uitzicht vanuit die ligstoel. Een hemel die nog licht gaf, donkere silhouetten van bomen, en precies genoeg stilte om even nergens meer heen te hoeven. De vlier is enorm. Na de bloei zal ik eens kijken hoever ik ‘m terug snoei. Normaal maakt de tegenpartij sap, maar dat gaat even niet dit jaar.