No 13

Zoals in meer straten in dit dorp, gemeente, en land, hebben we ook hier een nummer 13. Ik schreef al vaker over dit huisje, daar het al zolang ik me kan herinneren leeg staat. Het was van een Duitser die het ooit eens kocht maar er nooit wat mee deed. Een paar jaar geleden werd het dak nog eens vernieuwd. Geen overbodige luxe want het dak en schoorsteen stonden op instorten. Ooit maakte ik er een foto van op een donkere dag ergens in november. Het jaar weet ik niet meer, maar het is zeker meer dan 10 jaar geleden.

Er valt niet zo heel veel te vertellen over de geschiedenis van nummer 13, behalve dat er wel eens wat spookverhalen opdoken, vooral rond Halloween. En de vorige eigenaar van nummer 15, wat er precies tegenaan gebouwd is probeerde geld los te peuteren van de Duitser, maar ja, een Duitser ontfutsel je ook niet zomaar geld. Nummer 15 wisselde van eigenaar, en het bleef rustig.

Toen stond ergens vorig jaar nummer 13 opeens te koop. Voor flink geld ook nog, en het land kon je er los bijkopen.
Het stond best even te koop.

Het huis mocht gesloopt worden, maar er moest dan wel wat voor terug gebouwd worden. De boomgaard werd door dezelfde koper opgekocht en compleet leeg getrokken. Veel mensen in de straat overstuur natuurlijk want opeens veranderde er van alles. Ik zit nooit met dat soort veranderingen. Je kunt dat nooit niet tegenhouden.
De nieuwe eigenaar gaat het huis slopen, zoals verwacht. Er komt een vrijstaand huis voor in de plaats. Maar dan. De plannen zijn nog niet ingediend bij de gemeente, maar men wil er een schuur gaan bouwen waar men koeien gaat houden. Ja, en daar is dus niemand blij mee. Hoe het gaat lopen weet niemand, maar de gehele straat is zo’n beetje tegen.

We zullen zien hoe het er over een jaar voor staat met dit plan. De eigenaren van no15 zitten ook niet echt te springen met dit alles.