Na(ar) het feestje

Gistermiddag naar het feestje wat niet echt een feestje was, maar we noemen het toch maar zo. We hebben tenslotte allemaal gezongen voor de jarige job, ook al vond hij dat helemaal niet nodig en zelfs een beetje gênant. Tja, dan kent hij de visite uit de Zak nog niet. Ik ben meestal degene die begint met zingen.
Voor het bezoek aan Goes bracht ik eerst nog wat tijd door in de polder hier in de Zak van Zuid-Beveland. Het is weer technisch gezien nu beter dan de afgelopen weken, ook al ben ik dan ook gewoon elke dag op pad.
Ik kom wel eens iemand van hier tegen als ik ver van huis ben, en ze vragen bijna altijd of ik echt helemaal dat eind gelopen heb of dat mijn wagen ergens staat. Uiteraard loop ik echt zoveel kilometers.

Naar Goes was het overal stervensdruk. Iedereen was buiten leek het wel, en dan vooral met de auto, motor of fiets. Lang geleden dat ik het zo druk zag overal al zie je dat niet op de bovenstaande foto, maar ik heb gewacht tot er geen verkeer meer was. De foto nam ik hier in de polder.

Het feestje zelf was voor mij erg vermoeiend. Ik weet het, het is erg slap excuus van me maar ik ben niet echt van het stilzitten voor een paar uur. Ik ben tussen het zitten door graag een beetje bezig, dus zo een beetje zitten in de warmte is voor mij gaar makend.
Bentley had er opeens genoeg van en wilde ook iets gaan doen dus ben ik samen met twee nichtjes even langs het kanaal in Goes gaan lopen. Een plek waar ik als kind zo vaak was. Zwemmen, vissen, we deden het allemaal daar.

Toen ik thuis kwam aan het eind van de middag was ik zo gaar als wat. Na het eten nog gaarder <– is dat ‘n woord? Ik verviel dus een beetje in het zitgedrag van de middag, keek een film, en lag er om half 10 in 🙂

Vanmorgen vroeg was ik goed uitgeslapen en vandaag ben ik dan ook goed actief geweest, al was het enkel sporten en een paar uur lopen in het mooiste stukje op dit eiland.
Vanmiddag tegels gelegd bij de kippenren.