Kleine terugblik

Langzaamaan kruipen we naar het eind van het jaar. Normaal heb ik niet gewoonte om terug te kijken maar dit jaar verliep voor mij anders dan anders. In februari overleed mijn nicht namelijk zeer plotseling. Naast dat we familie waren, waren we vooral ook hele goede vrienden. Met elkaar opgegroeid. Onze moeders waren zussen die een innige band hadden dus dan zie je elkaar al vanzelfsprekend vaak.

Het overlijden van mijn nicht hakte er diep in. Ik was eigenlijk nog aan het rouwen van het overlijden van mijn vader en de nasleep daarvan. Mensen die me al een tijd volgen weten dat ik last heb van terugkerende depressies, en ik voelde me ook langzaam afglijden. Gelukkig zag ik het door ervaring aankomen en zocht hulp. De huisarts verwees me door naar de praktijkondersteuner, en die verwees me ‘vanwege wat bevindingen’, door naar een psycholoog.

Die psycholoog was een goeie. Is, moet ik zeggen, want ze werkt waarschijnlijk nog steeds. Ze hielp me niet verder af te zakken, maar nog meer kwam ze er langzaamaan achter dat ik PTSS heb. De vaste lezers weten dat ik niet zulke hele lieve ouders had, en vooral mijn vader was een apart verhaal. Die PTSS schijn ik ook al een poosje te hebben maar dat wist ik zelf natuurlijk niet. Trauma’s uit mijn kinder en pubertijd, ver weggestopt. Inmiddels herinner ik me enorm veel. Aan de ene kant helaas, aan de andere kant goed om te weten.

Maar er kwam nog iets aan het licht. Ik heb ADD. En dat heb je je leven lang. Het verklaard voor mij erg veel. Heel erg veel zelfs. Het verklaard ook waarom ik zo enorm creatief ben op zoveel verschillende terreinen/vlakken, en ook waarom ik soms enorm hyper focust ben. Waarom mijn brein nooit stil staat (waar ik het van de week al over had) en waarom ik soms zo verwarrend (neem als voorbeeld dat ik de ene week trots ben om zo hoog op de kieslijst te staan, en een week later vanwege een druppel te veel opstap) over kan komen. Niet iedereen begrijpt dat.

Gelukkig heb ik hele fijne vrienden. Sommige ook al een leven lang. Gelukkig ben ik ook zeer tevreden met mezelf. Aan de PTSS wordt gewerkt. Dan verdwijnen de depressies ook meer op de achtergrond. Aan de ADD hoeft niets gedaan te worden. Ik ben wie ik ben.

Ik ben enorm blij dat ik bij deze psycholoog terecht kwam. En dat ze me serieus nam. 2018 was voor mij dus een zwaar jaar maar tegelijkertijd ook een jaar waar ik de mogelijkheid kreeg een begin te maken aan een leven zonder zware depressies. Ze verwachten niet dat de depressies helemaal verdwijnen maar wel in sterkte af zullen nemen, maar de helft minder zou al fijn zijn.