Inefficiëntie ten top

Gisteravond kreeg ik een verzendlabel van het bedrijf waarvan ik de defecte SSD kaart retour had aangemeld. Vandaag naar het dichtstbijzijnde DHL punt. Dat is voor mij Middelburg. Kom je daar, blijkt de barcode niet goed. ‘Wij kunnen hier niet printen maar dan rij je toch even naar huis om het opnieuw uit te printen.’ Ja, was het maar zo gemakkelijk of simpel. 30 minuten terugrijden en dan weer 30 minuten naar Middelburg, en dan ook weer een keer naar huis.
Weet je wat, dacht ik, ik loop naar de overkant naar de Mediamarkt, want daar zit een postpunt en het pakketje via de post versturen, is goedkoper dan anderhalf uur rondrijden als je de benzine met de tijd bij elkaar optelt. ‘Bij dit postpunt kunnen we geen labels printen meneer, wel bij Karwei.’ Ik weet niet meer hoe ik me precies voelde maar iets van de kast naar de muur, alleen om een defect gekregen SSD terug te sturen. Het lijkt wel alsof alles in dit land niet meer of heel raar functioneert.

Afijn, het pakketje is verstuurd, dat hebben ze morgen. Hopelijk volgende week een ander exemplaar. Ik weet wel, ik koop nooit meer iets bij die winkel.

Maar dan rijd je naar huis, langs een van de mooiste plekken hier in de buurt en dan vergeet je bijna al die rompslomp waar ik doorheen moest om een pakketje te versturen. Nou ja, tot ik een blog ging schrijven.
Bentley doet het erg goed als hij even in de auto moet wachten. Jaren geleden stond hij de gehele tijd te blaffen, al was het maar 2 minuten. Nu gaat hij op de bestuurdersstoel zitten en kijkt naar buiten. Hij heeft heel wat geleerd sinds hij bij ons is.