Als men geografische hindernissen tegenkomt zal men proberen deze hindernissen op een zo effici?nt mogelijke manier te overbruggen. Doormiddel van een brug bijvoorbeeld, of als dat niet gaat op een andere manier. De mens ?maar zij niet alleen, is erg goed in het vinden van oplossingen/methodes om hindernissen tot nihil te elimineren. Als men ergens naar toe wil, zal men er komen. Een goede eigenschap die wij als individuen ook heel goed kunnen toepassen bij het nemen van hindernissen die we in het leven kunnen tegenkomen.
Zo vroeg iemand aan mij hoe ik me kon blijven motiveren in het begin van eigen uitgekiende revalidatieproces. Ik moest toch ook behoorlijke baaldagen hebben gehad, en me enorm ongemakkelijk gevoeld hebben. Klopt, maar ik heb mezelf aangeleerd om mezelf comfortabel te voelen met het oncomfortabel voelen. Dat is eigenlijk alles. Het is de weg naar succes in alles wat je doet. Hiermee kan ik elke hindernis die ik tegenkom in het leven overwinnen. Mijn multifunctionele brug..
31 Comments
Aukje
November 11, 2009 at 19:22Hier heb je een mooie brug geslagen!!!
inge
November 10, 2009 at 20:14knap. en het heeft je ver gebracht al. weet niet of ik ‘t ook zou kunnen..
pleeboy
November 10, 2009 at 17:36dit heb je mooi neergezet.
voor elk probleem is er een oplossing, je moet hem allen zien denk ik dan.
[ @ Pleeboy, Als je goed kijkt kun je alles zien denk ik dan ]
Liesbeth
November 10, 2009 at 16:30Net iets in andere woorden heb ik net een stukje geschreven wat ik straks ga plaatsen. het is toch een kwestie van overleven en jij hebt dat goed gedaan. Dan heb je toch ook geluk, alleen al omdat je kan relativeren
[ @ Liesbeth, Ik kijk er naar uit het te lezen joh. Yep, overleven en dat op de beste manier doen. Ik heb dat redelijk goed gedaan ja, en zal in de rest van mijn leven proberen dat te doen 😀 ]
Tammy
November 10, 2009 at 16:23Dat is ook de beste manier om ook met minder makkelijke situaties om te gaan – er gewoon elke dat het beste van maken!
[ @ Tammy, precies. Iest anders zou afbreuk aan je eigen zijn. ]
mikelodeon
November 10, 2009 at 16:22mooi inspirerend blogje weer. Doet me sterk denken ook aan mijn pa. Hij zei tot aan de laatste dag van zijn (bewogen) leven dat hij altijd maar keek naar de dingen die hij wel kon. Zo krachtig om niet vanuit je beperking maar vanuit je mogelijkheden te leven. Dank je wel dat je me dit weer even hebt helpen herinneren 🙂
[ mikelodeon, Dat is ook waar het om gaat. Je mogelijkheden gebruiken, en niet bij de pakken neer gaan zitten als iets niet gaat. Geen dank. Je vader was ook een wijs man 😉 ]
Zizy-Marlene
November 10, 2009 at 13:40*Om mezelf comfortabel te voelen met het oncomfortabel voelen.*
Wat typisch dat jij dit nu schrijft en ik het lees natuurlijk 🙂
Dat is de fase waar ik nu mee bezig ben en soms lukt het mij al aardig:-)
Heb gisteren nog een leuke opsteker gehad.Ben voor het eerst de KNAU-FIT test gaan doen. Ik zag er erg tegenop omdat ik bang was voor de uitslag.Ik dacht niet veel te kunnen presteren en laat het nu helemaal niet slecht zijn, lag zelfs, op bijna alle punten, boven het gemiddelde. Ik ging dan ook met een fijn en blij gevoel naar huis.
Ja hebt helemaal gelijk! je veranderen wat je kan veranderen en aanvaarden wat je niet kan veranderen. OOIT komt de brug af ben nu nog druk met bouwen;-)
Fijne dag Redstar.
[ @ Zizy M, Nee hoor. zo typisch is dat niet 🙂 Top dat je daar mee bezig bent! Dat zal je echt enorm goed doen. Ook mooi dat je zo’n goed resultaat had. Dat doet een mens altijd goed. Ik denk ook wel dat je dat kan gebruiken zo’n opsteker. Jij ook Zizy ]
Leibele
November 10, 2009 at 11:23Het heeft met temperament te maken. Mensen die niet die motivatie en dergelijke die jij kunt opbrengen ook kunnen opbrengen zijn niets minder. Ze zitten gewoon iets anders in elkaar.
Er is een sluipend proces aan de gang binnen de hulpverlening voor zowel lichamelijke klachten alsook de psychische om alleen nog maar die specifieke , gemotiveerde groep kli?nten te behandelen. Dat is zorgelijk, verontrustend.
[ @ Leibele, Ik zal de laatste zijn die zal zeggen dat een ander minder is. Echt.
Toch snap ik die niuwe methode wel. Begrijp me niet verkeerd in deze. ]
Billy
November 10, 2009 at 10:30je hebt het in elk geval goed gedaan, John.
Vele bruggen gebouwd…
[ @ Billy, Best grappig gezien mijn opleiding voor in de weg en waterbouw 😀 ]
Keepsmiling
November 10, 2009 at 10:13Ik kom je gewoon hier ook nog even een fijne dag wensen. 😉
Vandaag ga ik proberen creatief te zijn…gisteren is het niet gelukt zoals ik dat graag wilde.
We laten de boel de boel..de was de was…de puinhoop de puinhoop…en klodderen maar. 🙂
Liefsss
[ @ ML, Dat mag altijd 😀 *big grin*
Wat gioster niet was of kon, kan vandaag. Goede gedachte. De was loopt niet weg, de boel en de puinhoop hoeven niet eens zichtbaar te zijn als je niet kijkt 🙂
Veel plezier 🙂 ]
Morgaine
November 10, 2009 at 09:04@Redstar, ik skip alleen suiker in de koffie nu, dat bevalt best goed, zit in een proces van uitproberen hiermee, 1 kop wel, dan weer niet, en het gaat als vanzelf, dat ik zelfs onbewust wel dat schepje suiker in de koffie doe, hahaha dan zal mijn lichaam het even nodig hebben 😉
Rietsuiker gebruik ik ondertussen al meer dan 2 jaar denk ik, alleen in zeer hoge nood dan pak ik de witte suiker, nog stammend van voedselpakket maar gelukkig komt het nu elke keer uit 😀
XXX
[ @ Morgaine, Uitproberen is heleml top naturlijk. Het is altijd zoeken, want iedereen is anders, reageert anders op dingen. Elk lichaam heeft energie nodig, en dat zit in suiker. Echter witte suiker is non option 😀 ]
Pasula
November 10, 2009 at 07:30Helemaal top Redstar! en mens heeft vele talenten maar benut vaak niet alles.
Frank
November 10, 2009 at 06:05Vanuit je eigen ongemakken leer je hoe je verder moet. Vraagt wel wat karakter maar daar ontbreekt het volgens mij echt niet aan bij jou. Waar een wil is, is een weg. Je moet die weg wel willen zien natuurlijk.
Marius
November 10, 2009 at 02:06Dat herken ik wel John, zo heb ik me na het herseninfarct zelf weer leren lezen. Ik deed er een half jaar over, opeens lukte het, eerst 1, toen 3, 7. 20 en nu met gemak 80 bladzijden.
[ @ Marius, Ja jij weet wat het is. Ik vind dat jet het ook prima doet. ]
Keepsmiling
November 10, 2009 at 00:59Comfortabel voelen met het oncomfortabele…
Wat een geweldige instelling.
Ik heb bewondering voor jou.
Liefsss
[ @ ML, Het helpt echt. Met heel veel. Ik voor jouw en je kunst. Die is prachtig 🙂 ]
Plato
November 10, 2009 at 00:22Leerzaam. Zo kun je je ook prima voelen als je pensioen een stuk naar beneden wordt geschroeft. Kan ons nog eens te pas komen.
[ @ Plato, Dat kan zeker. Je kunt je eigen aan elke situatie aanpassen. Ook als je inkomen omlaag gaat ]
Di Mario
November 9, 2009 at 22:38Kijk dat zijn instellingen waar ik iets mee kan. Top hoor. Je hebt gelijk.. hoe je het doet.. je moet toch vooruit.. dan maar beter op je eigen manier.
Love As Always
Di Mario
Night
November 9, 2009 at 22:23Copingsstrategie…..haha..Red je bent met je logjes iedere keer een voorbeeld voor mijn studievoer 😀
[ @ Night, LOL 😆 Echt waar? Hahahaha kewl ]
ReneSmurf
November 9, 2009 at 22:03Je hebt geen keus, je moet door.
Ik heb makkelijk praten, want ik heb nooit wat.
En ik weet pas echt hoe ik ergens mee om ga als ik het zelf beleef, en wie weet wat me nog te wachten staat in het leven.
Ik hoop dat me niks overkomt natuurlijk, en als het wel mocht gebeuren dat ik er dan net zo tegen aan kijk als jij.
[ @ Renesmurf, Ja, je zult het pas weten als het nodig zou zijn. Laten we er van uitgaan dat dat nooit zo zal zijn ]
mya
November 9, 2009 at 21:59multifunctionele brug..
inventief en magnefiek gevonden
mya
November 9, 2009 at 21:54Prachtig logje 🙂 met een al even prachtige foto ..waar ik vanuit ga dat je die zelf hebt geshoot? Well done, in so many ways !
[ @ mya, Jawel, Alles shoot ik zelf. Of het staat er bij dat het niet van mij is 🙂 ]
Leidse Glibber
November 9, 2009 at 21:51Heel goed om zo te leren leven met je handicap en zouden meer mensen moeten kunnen opbrengen.
Me!
November 9, 2009 at 21:37Ik heb jarenlang een actieve groep gehandicapten begeleid in het uitoefenen van hun sport, zitvolleybal. Dan zie je idd een wilskracht in de mens waar je geen weet van hebt.
francky
November 9, 2009 at 21:31Het is vallen en opstaan. Zolang je de kracht hebt om op te staan en verder te gaan zit je goed. Lukt dat niet goed meer dan moet je hulp zoeken. En wie zoekt zal vroeg of laat vinden.
Laurent
November 9, 2009 at 21:14Da’s een goeie observatie ja. Je moet inderdaad een manier vinden om om te gaan met het je oncomfortabel/onprettig of wat dan ook voor iets onaangenaams, wil je barri?res slechten.
Ik ben er nog steeds niet goed in, dat weet ik wel.
[ @ Laurent, Ik was dat ook niet. Echt. Als behalve, maar het was DE manier om te komen waar ik nu ben, en waar ik heen ga. ]
Terrebel
November 9, 2009 at 19:57Zo is dat, Red! Een mooie instelling. Kijk ook vooral naar wat je nog wel kunt en niet naar wat je (vooral volgens anderen) niet meer kunt. Met de juiste wil is elke hindernis te nemen. Het kan natuurlijk ook helpen om -waar nodig- de steun van anderen te ontvangen. Mensen kunnen -net als dieren- nu eenmaal niet alles in hun eentje.
Zelf moest ik indertijd over een enorme drempel om steun van anderen te vragen. Echt moeilijk bleek dat achteraf niet te zijn en opvallend vond ik het dat hulp vaak uit onverwachte hoek kwam.
Zo kreeg m’n moeder destijds meer steun van een collega van me dan van enkele familieleden die het “te druk” hadden om haar op te zoeken in de revalidatiekliniek.
Zo zie je maar weer.
[ @ Terrebel, Ik ben drie maanden totaal afhankelijk geweest, en had nooit moeit om wat te vragen. Ik ben op dat punt erg makkelijk. In ware nood leer je de mensen kennen. ZO ook je familie.. Ik zeg maar zo, behandel een ander zoals je zelf ook behandeld wilt worden. Je weet nu iig wat voor behandeling die familie wenst. ]
Morgaine
November 9, 2009 at 19:51Ik vind dat heel knap van mensen, maar op dit moment, verbaas ik mijzelf in mijn eigen proces naar een gezonder en zoveel mogelijk pijnloos of lastenloos leven. Vandaag heb ik weer even op de band even 2,5 km weggelopen binnen 25 minuten, heerlijk was dat, en morgen weer zwemmen.
Nog steeds merk ik dat mijn lichaam klaar is met al het voorgaande, zelfs de suiker gaat steeds vaker buiten de koffie blijven, als vanzelf, doe ik het er wel in, voel ik mij plots zo opgeblazen, strange, very strange, maar ik bouw mijn brug en hoop mettertijd net zo comfortabel te zijn ook al is het even oncomfortabel. 😉
Prachtige foto overigens!
XXX
[ @ Morgaine, Precies, een zoveel mogelijk. EN voor de rest neem je er genoegen mee. That’s the way. Goed van je. Een mijlpaal? Noteren, en beloon je zelf ergens mee, Witte suiker is erg ongezond. Rietsuiker kan niet veel kwaad, maar je kunt een soort gistingsproces opwekken met suiker. Mss toch helemaal skippen. Thanks 🙂 ]
Marco
November 9, 2009 at 19:39Ik kan alleen maar respect en bewondering hebben voor jouw manier van denken en hoe je in het leven staat. Zou graag een klein percentage van dat willen hebben 🙂
[ @ Marco, Je zou het allemaal mogen hebben als je daar baat bij zou hebben. ]
Roos
November 9, 2009 at 19:30Mooi geschreven stukje en heb er veel bewondering voor. Ik heb in ieder geval wat dat betreft nog een hoop te leren.
[ @ Roos, ik moest dat zelf ook leren hoor. 😉 ]
Mannie
November 9, 2009 at 19:11Ik kan er alleen maar respect voor hebben. Als je ziet hoeveel mensen niets proberen, want de arts heeft gezegd dat!!. De foto past er indd mooi bij
Paul
November 9, 2009 at 19:06Ik vind de foto wel bij je verhaal passen, maar dat heb je waarschijnlijk zo uitgekiend. Ik vind je comfortabel zijn met het oncomfortabel zijn wel een hele goede.