Home » Haters

Haters

Laatst bijgewerkt op 21 October 2020.

Het is zo ondertussen bijna 18 jaar geleden dat ik een zwaar ongeluk had. Veel mensen die hier lezen kennen mijn verhaal, zeker degene die hier al lang komen. Anderhalf jaar revalidatie, naar huis gestuurd met krukken en de mededeling dat ik aan het idee van een rolstoel moest gaan wennen.
Zover kwam het niet. Gelukkig. Maar het is helemaal mijn eigen verdienste. Ik liet het er niet bij zitten en ging uiteindelijk zelf aan de slag. Ondertussen werd ik afgekeurd, had een zware depressie, maar kwam daar weer overheen. De krukken konden uiteindelijk bij het denkbeeldige brandhout. Ik heb ze nog steeds. Als aandenken.

Ik ging vrijwilligerswerk doen om bezig te zijn en om mensen te helpen. Waar wil ik heen met dit verhaal?

Toen ik nog met krukken liep zag iedereen aan me dat er wat mis was. Ook de periode van revalideren was duidelijk. Maar nu, zoveel jaar verder zie je in principe niets aan me. De meeste mensen zien niet dat ik tijd nodig heb tussen het wakker worden en uit bed stappen. Dat de eerste keer dat ik in de ochtend de trap afloop dat niet zo lenig gaat als bij een 25-jarige acrobaat. Na een uur is de meeste pijn en strafheid weggetrokken en kan ik gaan sporten.

Van de week kreeg ik voor het eerst een echte zure opmerking over mijn huidige werkloze bestaan. Ik zou een uitvreter zijn en profiteren van hen die wel werken. Lekker heel de dag thuis op de bank hangen van hun geld. Nou ja, zo zit het dus niet. Ten eerste is mijn WIA een verzekering die gewoon uitbetaald omdat er altijd premie over betaald is tijdens mijn werkzame leven. De keuring voor de WIA is enorm streng en je wordt niet zomaar afgekeurd. Ten tweede ik hoef me niet verdedigen tegen zure reacties van mensen die ik tegenkom. Het is mijn leven, mijn manier van leven, dus rot op haters.

Ik schrijf niet om iets vast te leggen, maar om beter te zien wat er al was. Vaak zit betekenis in kleine momenten die je pas opmerkt wanneer je vertraagt. Dit is geen plek van conclusies, maar van kijken, twijfelen en soms begrijpen. Wat betekent het om mens te zijn, en wat mogen we onderweg niet kwijtraken?

21 Comments

  • Regenboogvlinder

    October 21, 2020 at 11:05

    Echt vreselijk! Je had veel liever gewoon gewerkt en niet elke dag die pijn gevoeld, maar dat komt omdat men het niet aan je ziet.
    Ik ken iemand die ook een vreselijk auto-ongeluk heeft gehad. Heeft ook 17 maanden moeten revalideren, eerst in een kliniek, later vanuit huis, elke dag erheen met een taxi. Van alles gebroken en zijn heel veel botten verbrijzeld aan zijn linkerkant, zrm, schouder, voet en onderbeen. Heeft nu een vastgezette arm en draagt aangepaste schoenen. Maar zijn wilskracht heeft hem erbovenop gekregen voor zover mogelijk.
    En dat geldt voor jou ook. Als jij in je stoel blijft zitten kun je over 2 weken mogelijk niks meer. Respect hoor John!
    En die haters? Dat zijn jaloerse, kortzichtige en kleinzielige mensen…

  • Nicole Orriëns

    October 21, 2020 at 09:31

    Wat een bijzonder onaangename opmerking John. Dat slaat natuurlijk nergens op. Wat zijn er toch wonderlijke mensen die blijkbaar de behoefte voelen om zulke gemene dingen tegen anderen te zeggen.

  • Morgaine

    October 21, 2020 at 06:40

    Ja…. zo denken de meesten onzichtbaar invalide zijn, ook al is het half of maar een kwart of nog minden, ze kennen het verhaal niet. Vooral omdat je natuurlijk ook wel dingen kunt die eigenlijk niet zouden kunnen omdat men zei… maar zelfs dat weten ze niet eens.

    Hier hetzelfde, waarom denk je dat ik meestal start achter de laptop, blogs lezen, maken, of gewoon even op internet, wakker worden, mijn lichaam even op gang laten komen.

    X

  • Rebbeltje

    October 20, 2020 at 23:23

    Hoe kan iemand over een ander oordelen wat wel en niet kan.
    Het lijkt zelfs veroordelen zo…je weet hoe jezelf in elkaar zit, wil niet zeggen dat het niet kwetsend kan zijn als je zoiets hoort
    Leven en laten leven is mijn motto en liefst met respect voor elkaar

  • RenéSmurf

    October 20, 2020 at 21:25

    Ja, ach, wat mensen zeggen zegt ook iets over hunzelf natuurlijk he. Zoveel mensen zoveel meningen. En sommige mensen kijken nu eenmaal graag op een ander neer.

  • Renske

    October 20, 2020 at 21:23

    Het zegt meer wat over die mensen die zo reageren dan van jou, vind ik. Maar ik herken dat wel..
    Jij weet welke weg ondergaan bent en wat je allemaal gedaan heb om zo ver te komen met wat je nu allemaal kunt doen. Daar draai het om. En je wordt ook niet zomaar afgekeurd, zeker niet bij de WIA.
    De mensen zouden eens moeten ophouden en het veroordelen of oordelen over andere mensen. Dan zou de wereld een stuk fijner uitzien.
    Dat je de krukken nog in bezit heb vind ik ook logisch. Ik heb mijn korset voor mijn rug ook bewaard.

  • די מריו

    October 20, 2020 at 21:00

    Ik heb het geluk dat ik een gezond lichaam heb. Tenminste vergeleken met wat jij beschrijft. Mensen die je toch een beetje kennen moeten toch weten dat je geen profiteur bent. Dat je klaar staat voor mensen om te helpen daar waar je kunt. Afgekeurd worden is niet alleen lichamelijk, maar ook geestelijk kan ik me voorstellen dat het iets met je doet. Blijf de positieve, mooie persoon die je bent en trek je niets aan van mensen die energie zuigen ipv geven.

    Love As Always
    Di Mario

  • bvision

    October 20, 2020 at 20:49

    Ik vind dat bijzonder respectloos om dat tegen iemand te zeggen als je de feiten niet kent. Maar ik kan me bijzonder goed voorstellen dat het je stoort.

  • mizzD

    October 20, 2020 at 18:23

    Rot op haters en bemoeials inderdaad.. dat ze zich met hun eigen str*nt bemoeien.. zou m’n moeder zeggen! Al die lui die maar, zonder ook maar iéts van de ander te weten, wél die anderen denken te moeten/kunnen veroordelen.. bah! Ik maak er gewoon geen woorden aan vuil.. zelfs dát verdienen ze niet! Als iedereen gewoon eens zich met z’n eigen leven bezighield hè..!

  • klaproos

    October 20, 2020 at 18:08

    jammer dat mensen niet verder kijken dan hun neus lang is john, ik ken die opmerkingen, maarrrrrrr ik zeg, ik vind het reuzeknap van mezelf dat ik me zo staande hou…. de term levenskunstenaar…. die is ook voor jou,
    laat ze het rambam krijgen met hun oordeel

  • rietepietz

    October 20, 2020 at 17:37

    Ondanks dát er inderdaad mensen zijn die de boel belazeren ( ik heb zo iemand gekend ) is het enige dat belangrijk is dat jij zélf weet hoe het zit. Er zijn inderdaad nogal wat redenen waarom iemand niet meer aan de bak kan die je niét kunt zien. Mensen oordelen te makkelijk. In ieder geval bespaar jij de gemeenschap heel veel geld door jezelf uit die rolstoel te werken en bovendien vrijwel zelfvoorzienend te leven.

  • Kakel

    October 20, 2020 at 16:44

    Ze hadden ook kunnen vrágen waarom je niet meer werkt. Wie weet zou je niets liever willen.
    Ik herken het, John. Iemand die ik hoog had zitten, zei: “Ik heb hetzelfde als jij maar ik ga elke ochtend naar m’n werk.”
    Het is zo makkelijk iemand op z’n hart te trappen. Blijkbaar vragen zij zich nooit af hoe het is om in jouw schoenen te staan…
    Wees trots op wie je bent!

  • Suskeblogt

    October 20, 2020 at 15:35

    Je hoeft niemand uitleg te geven over je situatie. Dat zijn hun zaken niet. Punt ! Greet kan ook niet meer werken door haar rug. Zo zijn er veel mensen met problemen die niet zichtbaar zijn.

  • Haba

    October 20, 2020 at 15:07

    Goede middag John, dat soort mensen kun je het beste links laten liggen.Je wordt echt nooit zomaar afgekeurd en bovendien zou je zelf het liefst nog gewoon kunnen functioneren. Nadat mijn man een hersenbeschadiging had opgelopen (niet aan de buitenkant te zien) kregen we soms ook van die nare opmerkingen. Inmiddels is hij alweer meer dan zes jaar geleden overleden. Maar ik zei vaak tegen hem dat hij zich er niets van aan moest trekken al is dat makkelijker gezegd dan gedaan. Kijk als je een enkel hebt verstuikt zie je dat aan iemand, maar als je je hersens verstuikt ziet niemand het.

  • Wildcard

    October 20, 2020 at 14:35

    Ja het is inderdaad erg als mensen zo reageren.
    Ik merk die dingen ook, zij het dan op werk zoeken vlak. Mensen denken omdat je hogere diploma’s hebt, dat je maar met je vingers te knippen hebt én die job ligt er…

    Héél wat mensen gunnen een ander het licht niet in de ogen of willen zelf liever profiteren…