Eindhoven heen en weer

Het was gister, dinsdag alweer, dat ik mijn zoon en zijn vriendin ophaalde op Eindhoven Airport. Goeie keus van ze om daarvandaan te vliegen, want de weg ernaartoe is zo relaxed vanuit Zeeland. Behalve dan natuurlijk als je bij de beruchte knooppunten vast komt te staan, waar we reden vorige week vrijdag niet tijdens de spits, en ook gister viel de heen en terugweg buiten de spits. Het scheelt ook kosten. Ze hoeven geen parkeerplaats te regelen voor 5 dagen, en mijn auto is een stuk zuiniger dan die van hen. Er wordt over nagedacht in ieder geval om het klimaat er zo min mogelijk mee te belasten. Dat vliegen drukt zwaar natuurlijk, maar even naar Roemenië rijden doe je ook niet zomaar en zonder uitstoot.

Ik had mijn reis perfect uitgekiend. Ik hield rekening met enige vertraging in het verkeer, maar wilde ook niet te lang wachten. Ik reed de parkeergarage in toen ik een appje kreeg dat ze geland waren. Allen de paspoortcheck hoefde ze nog te doen. Ik moest enorm piesen en dat kon alleen in de terminal. Dat vond ik wat minder, maar goed. Roltrap af, plein over, en je staat al in de terminal. Ik was net terug bij de auto toen ze aankwamen lopen. Weinig verloren tijd dus.

Gister gelijk een uitnodiging gehad om met z’n vieren naar Roemenië te gaan voor een week. Haar ouders leren kennen en zo, want ze zijn redelijk serieus dus. Uiteraard zijn we op die uitnodiging ingegaan. Alvast maar even een kippenoppas regelen voor die tijd maar dat komt goed.

Vandaag was ik bij de tandarts voor controle. De tandarts helemaal in zijn nopjes. John, je gebit ziet er zo mooi en goed onderhouden uit. Nou, die steek ik in mijn zak. Wel weer even foto’s maken voor het dossier, en ik kon na bijkletsen weer naar huis. Dat werd de supermarkt en daarna de kust om met Bentley te lopen.