Dream on, John – over chaos, hoop en superhelden zonder bril

De wereld lijkt steeds chaotischer te worden – van wereldpolitiek tot haat op de hoek van de straat. Soms droom ik ervan om als superheld orde te scheppen. Maar wat doe je als je geweld verafschuwt en je alleen woorden hebt?

Er is zoveel gaande in de wereld waar wereldleiders nauwelijks grip op lijken te krijgen. En ook dichter bij huis blijft het onrustig. Zo werd onlangs de snackbar van een vluchteling uit Jemen – en geloof me, daar is het bepaald geen pretje – bespoten met “White Power” en werden de ramen ingegooid.

Het raakt me. Niet alleen omdat er blijkbaar mensen zijn die chaos in de samenleving willen aanwakkeren, maar vooral omdat dit gebeurt bij iemand die hier een veilig bestaan probeert op te bouwen. Iemand die hoopt simpelweg mee te draaien, een leven te leiden, en dan dit moet meemaken.

Ik dacht nog even: mocht het bloggen niets worden, dan kan ik altijd nog als superheld orde op zaken stellen. Dream on, John. En inderdaad: dream on. Er zit geen greintje gewelddadigheid in me. Iedereen moet het dus maar zelf oplossen. Al blijf ik me afvragen: wie redt uiteindelijk de mensen die alleen maar rust willen?

En wat die bril betreft – ach, als superheld heb je natuurlijk loepzuivere ogen. Springen van dak naar dak, vechten met schurken… dan zit een bril alleen maar in de weg. Nano Banana zag dat helemaal correct.

Misschien kunnen we de wereld niet redden met een cape of een bril, maar wel met kleine daden van menselijkheid. Soms is dat al heldhaftig genoeg.

Afbeelding gemaakt met AI.