Vandaag ging ik na de boodschappen bij mijn zoon langs. Het is toch alweer een paar weken geleden dat zijn vriendin het vanaf haar vakantieadres uitmaakte, en ze is sindsdien niet meer in Nederland geweest om haar zaken te regelen. Ze woonde tenslotte toch al 4.5 jaar samen, en dan heb je gewoon dingen te regelen lijkt mij.
Mijn zoon pakt zijn leven in ieder geval goed op, en daar ben ik blij om. Hij heeft de eerste 3 weken flink op z’n moeder en mij gesteund. Z’n nichtje woont vlak bij hem en die laat ‘s-avonds de hond uit als hij werkt. Als zij niet kan doet z’n moeder het want die woont dan het dichtstbij. En als niemand anders kan, doe ik het, maar dat is nog niet voorgekomen.

Zondag hielp ik mijn maat met zijn schutting. Het uitmeten en dergelijk dan want aan hele zware schuttingdelen til ik nu even niet. Ik nam er deze foto. Die bloem stond bij de buren in de tuin. Een vreselijke compositie.
Nog geen operatie!
Aan de reacties te zien lijkt het alsof mensen denken dat ik morgen al geopereerd wordt. Ik heb dat niet geschreven. Het ADRZ is net zoals alle andere ziekenhuizen, operaties aan het inhalen, en de meest prangende gaan voor. Misschien ben ik over een halfjaar pas aan de beurt en dan kun je me weer sterkte wensen? Of zie ik bloggen te serieus?
Nee, morgen, woensdag heb ik een gesprek met de chirurg. Hij moet uitleg geven over het verslag dat ik per e-mail kreeg waar best schokkende zaken in staan. En dan heb ik nog vragen waarom een en ander niet eerder werd opgemerkt. Ik ging al vaker door de MRI- en CT-scan. Dus, morgen gesprek, operatie later!



17 Comments
Nicole Orriëns
September 7, 2021 at 08:04Wat fijn dat je zoon zich weet te herpakken. Dat is als ouder toch een pak van je hart denk ik.
Solitude
September 1, 2021 at 18:48Zijn ex vriendin had het toch wel wat volwassener mogen doen. Na ruim vijf jaar een relatie hebben gehad lijkt me het logisch dat je hier over gaat praten rond de tafel. Met zijn tweeen. Niet vanaf je vakantieadres. Sorry dat is iets voor pubers … Je zoon moet van haar vragen dat als ze in Nederland terug is ze er met zijn tweeen over gaan praten.
Levenservaring of niet met tegenslagen omgaan kunnen we allemaal als mens niet. Als jij serieus bent en je houd van de ander en het gaat uit omdat de ander niet meer wil, dan doet dat intens pijn … zoiets moet je verwerken. Na mijn scheiding ben ik er ook kapot van geweest.
Fijn dat jullie er zo zijn voor hem, dat heeft hij hard nodig!
rietepietz
September 1, 2021 at 12:28Een breuk na 4,5 jaar samenwonen hakt stevig in denk ik, ook als je nog jong bent. Fijn dat hij waar nodig dan even op z’n ouders kan terugvallen.
Ik hoop dat de chirurg al je vragen goed kan beantwoorden , maar inderdaad vreemd dat er nooit eerder slijtage is gezien, dat komt toch niet ineens zou ik zeggen. Dan toch maar hopen dat een operatie niet al te lang op zich laat wachten, maar ik vrees dat de wachtlijsten lang zijn.
John
September 1, 2021 at 16:54Het hakt er zeker stevig in. Zeker als de ene helft serieus is met de relatie.
rietepietz
September 1, 2021 at 17:14Snap ik, op die leeftijd heb je ook nog niet veel levenservaring en is tegenslag nog heel moeilijk.
Marlou
September 1, 2021 at 07:08Ha John,
ja… mensen lezen soms niet goed.
Of heel vaak.
Misschien heb ik het ook verkeerd begrepen.
Nou ja…
Maar wat ik wel gelezen heb is, dat je zoon sterkte nodig heeft en dat jullie hem zo veel mogelijk steunen.
Dat vind ik mooi…
Groet van Marlou
marjolijn1
September 1, 2021 at 05:08Dat er nog heel veel operaties en behandelingen in gehaald moeten worden is heel duidelijk.
De wachtlijst kan nog lang zijn.
ZON-nebloem
September 1, 2021 at 04:17na zo’n tijdje zou ik ook denken dat er wat te regelen valt, maar misschien is ze met voorbedachte rade op reis gegaan en heeft het hoognodige meegenomen?
-Een @->- voor jou.
logbankje
August 31, 2021 at 21:31Ik vind het heel erg sneu voor je zoon.
Gelukkig heeft hij mensen die voor hem klaar staan.
Eerst gesprek en dan zie je wel wat de plannen zijn. Hans
terrebel
August 31, 2021 at 20:40Dat beëindigen van een relatie zonder de ander in de ogen te kijken is iets waar ik maar niet aan kan wennen. Ik dacht dat het alleen iets voor jongeren was maar het overkwam mijzelf toch ook een paar maanden geleden. Of geldt ik met mijn 53 jaar als jongere? Fijn dat je zoon zoveel steun ontvangt, John!
Sjoerd
August 31, 2021 at 20:15Ik kan me voorstellen dat er nog zaken van haar bij hem liggen. Dat zal toch gereld moeten worden.
Renske
August 31, 2021 at 19:49Ik had het ook door dat het om een gesprek bij de arts ging en niet om een operatie. Zo gesprek kan soms lelijk uitvallen. Daarom mijn sterkte toegewenst.
Komt de ex-vriendin van je zoon helemaal niet meer terug en blijf ze in het buitenland wonen?
Suskeblogt
August 31, 2021 at 19:25Dat gesprek is belangrijk. Zo kan je vragen stellen enz.
Goed dat je zoon zoveel steun heeft.
Ria van Felius
August 31, 2021 at 18:32Vier jaar samen is toch niet niks, ach ja, gelukkig wordt er voor de hond goed gezorgd.
willyfotoblog
August 31, 2021 at 17:22een goede oplossing voor de hond…
met een beetje hulp is dit nu opgelost
groeten
Lies
August 31, 2021 at 17:12‘k Had het wel door, John, maar ook dat gesprek met de chirurg is heel belangrijk. Van daar ‘alle goeds’!
Lie(f)s.
Rebbeltje
August 31, 2021 at 14:45Ja begreep er wel uit dat je een gesprek met de chirurg had…nam aan dat dat over de operatie ging…foutje
Fijn dat je zoon het weer oppakt jullie waren vast een goede steun en iemand om tegenaan te praten.
Tja honden moeten naar buiten werken of niet…goed opgelost zo
En die bloem is prachtig haha
Groetjes