Corona en individualisme

Oké dan, de verplichting tot het dragen van een mondkapje kan op z’n vroegst pas half november ingaan en misschien zelfs pas 1 december. We zijn dan anderhalve maand verder met alle gevolgen van dien. De groep clowns die wij in Nederland als kabinet hebben krijgen werkelijk bijna niets voor elkaar en kwetsbare mensen binnen onze samenleving zijn daar stevig de dupe van. Al vanaf maart met in de zomer wat minder risico dan de eerste maanden en nu. Nu loopt het weer de spuigaten uit. En toch hebben we ook nog een berg ontkenners. Mensen die denken dat het wel meevalt allemaal.

Misschien ga je nu wel wat minder snel dood omdat men, als je opgenomen wordt, gelijk met een dosis medicatie aan de slag gaat. Het neemt niet weg dat er naast ic-bedden ook steeds meer reguliere bedden worden ingenomen door corona patiënten waardoor de reguliere zorg in gevaar komt. En in de reguliere zorg heeft men patiënten die levensbedreigende ziektes hebben zoals kanker bijvoorbeeld.

In het dagelijkse leven kun je genoeg mensen tegenkomen die een chronische ziekte hebben alleen zie je het daar niet aan. Of wat dacht je van al die opa’s en oma’s. Moeten we niet collectief voor elkaar opkomen, voor elkaar zorgen, en daardoor zorgen dat corona uiteindelijk tot het verleden hoort? Moeten we natuurlijk ook wel anders met dieren omgaan want bepaalde diersoorten kunnen ook corona dragen en dit overbrengen op mensen.

Er zijn mensen die de grenzen opzoeken. Wat nog net binnen de wet kan omdat er geen wet voor is, maar eigenlijk brengen deze mensen anderen in gevaar. Zoals de mensen in de sportschool die toch niet achter hun reet schoonmaken en iemand die erop vertrouwd dat het apparaat schoon is kan hierdoor de klos zijn. Of die caféeigenaar die de ogen uit z’n kop schaamt omdat het zo uit de hand liep in zijn feesttent. Hij had ook gewoon kunnen ingrijpen maar dan liep hij knaken mis.

Ons centrumrechtse kabinet heeft het individualisme een enorme boost gegeven de afgelopen 10 jaar. Een groot deel van onze landgenoten is vervallen in egoïsme, maar alleen krijg je dit niet de baas. We moeten het samen doen.

De sportschool waar ik kom vraagt aan de mensen om tussen het gebruik van verschillende apparaten een mondkapje te dragen. Een klein offer om te kunnen blijven sporten. Morgenavond zal ik zien hoeveel mensen er gehoor aan geven.