Er zijn van die vragen en opmerkingen die met enige regelmaat aan mij gesteld worden. Soms geef ik antwoord – niet om mezelf te verdedigen, maar om de ander van repliek te dienen. Soms geef ik geen antwoord en lul ik er gewoon een beetje overheen. Wat ik in elk geval niet doe, is me…
De wind die kwam en weer ging, en weer kwam
We zaten net even lekker buiten met een bakje koffie, toen er opeens – echt uit het niets – een enorme wind opstak. Parasol snel opgeruimd, want ze hadden tenslotte slecht weer voorspeld vanaf een uur of twee en we zagen de grote parasol al de tuin uit vliegen. Mooi, dacht ik nog. Even een…
Warm weer, koude gewoontes
Het is momenteel best pittig buiten. Maar ondanks de hitte blijf ik mijn rondjes lopen. Zonder Bentley natuurlijk, dat spreekt voor zich. Die beperkt zijn rondje tot de tuin. Al betwijfel ik of hij daar echt blij van wordt. Zodra hij een paar minuten buiten is, krijgt hij al wallen onder zijn ogen. Mee de…
Boodschappen, hitte en brede wagens
Met het vooruitzicht van de voorspelde extreme hitte voor morgen, leek het verstandig om vandaag alvast boodschappen te doen. Nu was het vandaag ook al dertig graden in dit deel van Zeeland (ik zeg het er maar even bij, want Zeeland is groter dan dit eiland, en elke Zeeuw weet: een paar kilometer verderop kan…
Als schrijven spannend voelt… en goed blijkt te zijn
Wat ben ik blij met alle reacties die ik kreeg op mijn laatste blog. Het was een verhaal dat, zoals jullie weten, dicht bij me lag. Eerlijk gezegd twijfelde ik vooraf best even: zal ik dit wel plaatsen? Is het niet te persoonlijk? Juist daarom deed het me zoveel goed om te lezen wat het…
Waar Vader Wacht
“Ze komen zo uit school,” zegt hij, en staart naar een deur die niemand meer opendoet. Inleiding Een persoonlijk verhaal over dementie, herinnering en het langzaam verliezen van wie iemand was—en wat het betekent om als dochter te blijven komen, zelfs als je niet meer wordt herkend. Het Verhaal Ooit was hij een man van…
Een middag vol omwegen
Het mooie weer was werkelijk niemand ontgaan. Even met Bentley lopen, dacht ik vroeg in de middag. Even… Dat ‘even’ bleek uiteindelijk een wandeling van anderhalf uur. Een geluk dat ik bij tijd en wijle behoorlijk sociaal ben ingesteld. Nee hoor, wie houd ik voor de gek? Ik bén gewoon een sociaal mens, alleen komt…