Vandaag 40 jaar geleden, laat in de avond, stierf mijn moeder aan de gevolgen van acute leukemie. Het begon op 20 februari, mijn geboortedag. Mijn moeder moest voor een bezoekje aan de oogarts naar het sint Joanna ziekenhuis in Goes omdat ze last had van zichtproblemen. Dezelfde dag nog werd ze opgenomen in het academisch ziekenhuis in Leiden.
Op die bewuste 17de juni werden we ‘s-avonds uit bed gehaald door een oom van ons en hoorde we van het overlijden. Hoewel ik geen fijne ouders had sta ik er toch altijd weer bij stil. Niet altijd online, niet altijd merkbaar, maar ik denk er elk jaar weer aan. Bij mijn vader, die in 2016 overleed heb ik dat totaal niet.
Zonder mijn ouders was ik er niet geweest, en hoewel ik me op sommige momenten behoorlijk door mijn leven heb moeten knokken, blijven het mijn ouders.
Ik doe verder niets speciaals meer. Geen kaarsje of zo. Ik denk eraan en ga door met mijn leven.
17 Comments
Regenboogvlinder
June 18, 2021 at 17:57Heel mooi dat je erbij stil staat… ze gaat nooit uit je hoofd of je hart! De data zitten bij mij echt zo diep in mijn geheugen gegrift. Kan het gewoon nooit vergeten!
Hilly Nicolay
June 18, 2021 at 13:37Je denkt er toch aan John.
Het blijft je moeder.
Jammer om te lezen dat je jeugd minder was.
rietepietz
June 18, 2021 at 10:33Dat verschil begrijp ik wel, als kind hakt het verlies van een ouder er behoorlijk in. Het beroofd je van alle bestaanszekerheden, en als dan ook de vader al snel uit het het zicht verdwijnt kun je daar geen band meer mee opbouwen. Je verloor op die dag in juni dus eigenlijk allebei je ouders.
Ria van Felius
June 18, 2021 at 10:29Zo zijn er velen die het zo doen denk ik. Even bij stilstaan en weer verder. Eigenlijk is er bijna dagelijks wel iets waarbij je even aan ze denktt.
marlouwitzelgmailcom
June 18, 2021 at 09:18Ja mooi John,
denk maar even aan haar.
Ze zal het niet gemakkelijk gehad hebben met die man van haar…
Mooie gewoonte…
groetjes van Marlou
Nicole Orriëns
June 18, 2021 at 07:39Mooi hoe je dit memoreert John!
Haba
June 18, 2021 at 07:39Goede morgen John, jammer dat je geen prettige jeugd hebt gehad, want een goede start in het leven is heel veel waard. Maar je ouders blijven altijd je ouders en het verlies van je moeder is toch een heftige gebeurtenis.
ZON-nebloem
June 18, 2021 at 05:43het blijven inderdaad je ouders en je denkt er natuurlijk aan, dat is menselijk
-Een @->- voor jou.
terrebel
June 17, 2021 at 21:59Heftige herinnering, John. Het valt nooit mee een ouder te verliezen. Maar inderdaad: het leven gaat door. Sterkte!
logbankje
June 17, 2021 at 21:12Het verlies van je moeder is wel heel verdrietig, je bent jong en in een korte tijd.
Dat moet je dan een plaatsje geven, maar gelukkig heb je haar nog in je hart. Hans
די מריו
June 17, 2021 at 20:49dat is veel te jong om je moeder te verliezen. Het went natuurlijk nooit.
Love as Always
Dimario
klaproos
June 17, 2021 at 20:31elk mens doet het op zijn eigen manier hé John…
jammer dat je niet zulke fijne herinneringen hebt…
Sjoerd
June 17, 2021 at 20:26Ik leef alleen met mijn eigen gezin en los van de rest van de familie. Dat heeft een reden en dat vind ik prima zo…
Lies
June 17, 2021 at 19:57‘k Denk nog elke dag aan mijn mama, ze is er nog altijd een beetje…
Lie(f)s.
Suskeblogt
June 17, 2021 at 18:35Voor mijn vader steek ik ook geen kaars aan of andere rituelen. Ik herinner hem en dat is het. 40 jaar is heel lang. Die dingen vergeet je inderdaad niet.
Rebbeltje
June 17, 2021 at 15:46Zolang er aan ze gedacht wordt, zijn ze niet vergeten
Wel sneu dat je er geen fijne ouders aan had.
marjolijn1
June 17, 2021 at 15:37Zulke gebeurtenissen vergeet je niet, hoe anders ze ook hadden mogen zijn…!