Een man roept de naam van zijn partner richting het bos. De natuur reageert, maar zij niet. Een verstild en indringend kort verhaal over gemis, stilte en het ongemak van wat uitblijft.
Waar het land de zee herinnert
Een verstild Zeeuws landschap waarin land en zee elkaar blijven herinneren. Over zilte lucht, oude inlagen en een moment dat zacht blijft hangen.
Tussen waarschuwing en werkelijkheid – op de Dag van de Aarde
Een korte reflectie op de Dag van de Aarde, waarin oude waarschuwingen en hedendaagse werkelijkheid elkaar ontmoeten, en de vraag blijft wat we nog willen zien.
Een regenbui die niet genoeg is
Een zachte regenbui, een weggewoven zorg en een stille realiteit onder de grond. Over droogte in Zeeland en wat we liever niet willen zien.
Zon op zijn rug
Een rustige middag in de zon met Bentley roept een eenvoudige vraag op: is zonlicht echt zo slecht als we denken, of zijn we het onderweg een beetje gaan wantrouwen?
Tussen wachttijd en wilgentakken
Een ochtend vol wachttijd en onzekerheid, gevolgd door een poging tot grip: plannen maken, fietsen en het vooruitzicht van één laatste wilg die geknot moet worden.
Tussen bloesem en gif
Een wandeling langs bloesemende fruitbomen verandert ongemerkt in een stille confrontatie met pesticiden, gezondheid en de vraag wat we eigenlijk normaal zijn gaan vinden.