Vanmorgen even naar Middelburg voor de mondhygiëniste. “Even” is relatief, want dat betekent eerst een rit van zo’n half uur. Ik neem graag wat speling en vertrek daarom drie kwartier van tevoren. Zo heb ik ruimte voor oponthoud—landbouwverkeer op de smalle dijken en polderwegen, een brug die nét omhooggaat of een trein die Middelburg doorkruist. Toevallig kwamen trein en brug dit keer perfect samen, wat me een paar extra minuten opleverde. Uiteindelijk had ik nog vijf minuten over om vanaf de parkeerplek naar de tandartskliniek te lopen.
Om eventuele wachttijd nuttig te besteden, had ik een boekje meegenomen: Humeuren en Temperamenten van Gerrit Komrij. Korte verhalen, perfect om tussendoor te lezen. Komrij (1944–2012) was een veelzijdig schrijver, dichter, criticus en vertaler. Zijn scherpe pen, ironische blik en liefde voor taal maakten hem tot een van de invloedrijkste literaire stemmen van Nederland. Hij was ook bekend als dichter des vaderlands en als fervent pleitbezorger van literatuur en poëzie.
Komrij was niet alleen schrijver, maar ook een meesterlijke samensteller van bloemlezingen, vooral op het gebied van poëzie.
- Humeuren en temperamenten (1989) – Korte, scherpe observaties over menselijk gedrag.
Voor het eerst had ik bewust een boek meegenomen. Veel beter dan zo’n half uit elkaar vallend tijdschrift uit de leesmap—en eerlijk gezegd raak ik liever zo min mogelijk aan wat al door Jan en alleman is doorgebladerd. Misschien gaf ik zelfs iemand in de wachtkamer een idee: volgende keer een boek meenemen in plaats van gedachteloos op de telefoon te scrollen. Ik vroeg me wel af “Hoeveel mensen lezen nog écht een boek terwijl ze wachten?”
Lees jij wel eens een meegebracht boek om te lezen tijdens het wachten?
19 Comments
willyfotoblog
March 27, 2025 at 19:44Gerrit Komrij..reeds 12 jaar overleden
maar een boek lezen tijdens het wachten, zit er niet meer in
Liesbethblogt
March 27, 2025 at 11:03Komrij ken ik maar is niet mijn lectuur. Ik neem altijd een boek mee, ook om het stomme scrollen en de nog stommere gesprekken tegen te gaan. meestal zit je ergens waar mensen ziek zijn en ik heb liever dat ze dat van hun bij zich houden.
Marlou
March 27, 2025 at 09:33Ja mooi John, een boek! Ik heb altijd een klein en dun boek in m’n tas (meer past er niet in)
ZON-nebloem
March 27, 2025 at 06:48ik lees anders nog niet echt een boek, zwijg van in een wachtzaal
ik hoop altijd dat ik vlug aan de beurt ben, en ben ook altijd goed op tijd
Een @->- voor je.
Sjoerd
March 27, 2025 at 06:39Ik lees nog zelden een boek, tijdens wachten speel ik meestal een dom spelletje op mijn telefoon.
Noortje
March 26, 2025 at 22:50Als ik met de trein reis heb ik altijd mijn e-reader bij me. Toevallig vandaag in het ziekenhuis geweest en ik was 10 minuten te vroeg maar werd gelijk opgeroepen. In dat ziekenhuis lopen de spreekuren eigenlijk nooit uit dus ik neem tegenwoordig nooit meer iets te lezen mee en op mijn telefoon ga ik ook niet.
Hans
March 26, 2025 at 21:37Verstandig reizen, de tijd nemen om je te verplaatsen.
Dat is altijd wel een ding om dingen in de openbare ruimte aan te raken, zoals lift koppen.
Het blijkt dat er de meest gruwelijke besmettingen zijn achter gebleven. Hans
@ Ik blijf nog even doorzoeken.
Haba
March 26, 2025 at 21:20Meestal neem ik geen boek mee, gisteren had ik er wel eentje kunnen gebruiken. Bij de prikpost in M’burg was het behoorlijk druk. En om spelletjes op mijn telefoon te gaan doen, nou nee vaak laat ik dat ding ook gewoon thuis. Maar het viel me wel op dat bij de wachtenden (het was behoorlijk druk) de telefoon onmiddellijk erbij werd gepakt.
די מריו
March 26, 2025 at 20:39Meestal als ik naar de tandarts ga, dan gaan we met het hele gezin, dus dan zitten we gewoon te praten in de wachtruimte. In de trein wil ik nog weleens een boek meenemen. Helemaal als ik naar Rotterdam ga, dat is toch een best stuk.
Love As Always
Dimario
ria
March 26, 2025 at 19:55Nee, ik maak liever een praatje met andere aanwezigen eigenlijk, en meestal lukt dat wel hoor. Ik ben niet zo’n boekenwurm 😉
Suskeblogt
March 26, 2025 at 19:36Soms neem ik een boek mee of een strip voor in de auto terwijl ik op Eva wacht als ze bij de dokter of kenisist is. Door corona zijn hier zowat alle tijdschriften uit de wachtplaatsen verdwenen.
Lies
March 26, 2025 at 19:13Niet alleen tijdens het wachten, John…!
Lie(f)s.
Rebbeltje
March 26, 2025 at 17:13Ha ik zie alleen maar scrollende mensen in de wachtkamer…verbaas me daar altijd weer over 😉
Mensen kijken vind ik het leukst daar…
mizzD
March 26, 2025 at 17:12Goh.. ben toevallig ook vanmiddag naar de mondhygièniste geweest.. en aansluitend de jaarlijkse controle bij de tandarts. Ik ben gaan lopen.. is ook een half uur en dan ga ik ook wat eerder weg, zo’n 10 minuten.. voor je weet maar nooit. Ik heb twee boekjes van Paulien Cornelisse, die ik voor zulke wachtmomenten altijd meeneem.. ‘Taal is zeg maar echt mijn ding’ is de ene.. die had ik mee.. opmerkelijke dingetjes die in ons taalgebruik zijn geslopen, die zij dan op een grappige manier in het licht zet.. hou ik van. Een verhaal zou ik me niet op kunnen concentreren zo kort.
mizzD
March 26, 2025 at 17:14Btw.. er ís bij onze tandarts niet eens meer een leesmap.. er staat een bordje dat je de ‘wait-app’ aan kunt maken.. dan kun je op je phone alle bladen en zelfs boeken lezen. Maar ik heb sowieso geen internetverbinding daar. 😉
Mirjam Kakelbont
March 26, 2025 at 16:59Ja, ik neem standaard een boek mee in het OV en wanneer ik bijv. naar het ziekenhuis ga. Of een leesblad zoals Onze Taal. Ik heb geen zin op mijn telefoon te kijken. Wat een leuke keuze van jou!
Rebbeltje
March 26, 2025 at 17:14Kan je me niet meer vinden ?
John
March 26, 2025 at 17:39Ik krijg geen updates, dus ik ga er dan vanuit dat je een kleine adempauze hebt. Ik kom morgenochtend gelijk langs. 🙂
rietepietz
March 26, 2025 at 16:52Ja zeker, als ik van te voren weet dat ik moet wachten, of in de trein zit bijv, neem ik een boek mee, ook bij voorkeur een verhalenbundel, of een puzzelboekje.