Waar muziek deel van ons wordt – herinneringen aan Brent Hinds

Op 20 augustus 2025 kwam Brent Hinds – gitarist, zanger, banjospeler, eigenzinnige geest en medeoprichter van Mastodon – om het leven bij een motorongeluk in Atlanta. Hij reed op zijn Harley-Davidson toen een SUV geen voorrang verleende en hem raakte. Hinds overleed ter plekke aan zijn verwondingen, slechts 51 jaar oud. Met hem verdwijnt niet alleen een virtuoos muzikant, maar ook een heel eigen manier van denken over wat metal kan zijn.

Door Brent Hinds ben ik anders gitaar gaan spelen. Zijn onconventionele stemmingen, zijn vrije benadering en zijn vermogen om emotie in klanken te vangen hebben mijn spel veranderd. Hij liet zien dat muziek niet alleen een reeks tonen is, maar een manier om de ziel open te leggen.

Normaal gesproken raakt het overlijden van een bekend iemand mij niet zo diep. Deze keer wel. Misschien omdat zijn muziek verweven is geraakt met mijn eigen leven. De stukken die Hinds schreef, de solo’s die hij speelde – soms zo kwetsbaar en tegelijk zo krachtig – hebben een snaar geraakt die tot op de dag van vandaag meetrilt. Er zijn gitaarsolo’s van hem waarbij ik alleen maar stil kan luisteren en de tranen voel opkomen, zo mooi en zo raak.

Muziek kan een deel van onszelf worden, alsof er een onzichtbare draad loopt van de handen van de muzikant naar ons eigen hart. Bij Hinds voelde ik dat sterker dan bij wie dan ook. Gelukkig heb ik Mastodon meerdere keren live mogen zien, momenten die nu nog waardevoller blijken.

Afgelopen dinsdag nog sprak ik met mijn zoon over 6 december, de dag waarop Hinds in Tilburg zou optreden met zijn andere band, Fiend Without A Face. Het vooruitzicht maakte ons enthousiast. Nu blijft alleen het besef dat we een groot muzikant en een eigenzinnige geest moeten missen.

Maar er is ook troost. Ik heb alle muziek van Mastodon, en in die platen leeft Hinds voort. Zijn spel, zijn stem, zijn ideeën – ze blijven klinken, telkens wanneer ik een album opzet of zelf de gitaar pak. Zijn muziek is niet voorbij: ze reist met me mee, en dat zal altijd zo blijven.