Gisteren kreeg ik weer een paar foto’s toegestuurd uit het hoge noorden. Eén ervan trok meteen mijn aandacht en katapulteerde me linea recta naar memory lane. De foto die je hier bij deze blog ziet, deed me namelijk meteen denken aan die iconische standaard-wallpaper Bliss van Windows XP — die met dat glooiende groene heuveltje…
Van klok naar kade
Soms begint een dag met een vergissing aan de deur en eindigt hij met kilometers langs het water. Tussen een verkeerd bezorgde klok en een wandeling met Bentley door de rustiger straten van Antwerpen, zit een verhaal dat nergens heftig is – maar juist daarom verteld mag worden. Een pakketje zonder bedoeling Voor wie me…
17 juni – Stil verdriet, zachte herinnering
Sommige dagen dragen een stille echo met zich mee. Niet om wat er gebeurt, maar om wat er ooit gebeurde. Vandaag is zo’n dag. Een dag waarop het verleden dichterbij lijkt te komen, zich voorzichtig aan de rand van het bewustzijn laat zien. Herinneringen die niet helder zijn, maar wel diep geworteld.Ik schrijf dit voor…
Over beelden uit het hoge noorden
Afgelopen week kreeg ik na een paar beeldbelsessies met het hoge noorden af en toe een foto toegestuurd. Altijd fijn, zeker als er eentje van Xica tussen zit — want ook haar mis ik natuurlijk. Ze is een totaal andere hond dan Bentley, met haar eigen temperament en karakter. Met haar maak ik soms langere…
Ride for the Roses, en herinneringen die blijven
Gisteravond en vandaag vond de Ride for the Roses weer plaats in Zeeland. Dit jaar kwam de route dwars door ons dorp, en omdat ik aan de toegangsweg woon, zag ik veel fietsers langskomen. Gisteravond was het Lady’s Night, maar opvallend druk was het niet. Vandaag was dat anders: fietsers in allerlei soorten en maten…
Je leert een oude hond geen nieuwe mensen
(En oudere mensen iets nieuws leren? Veel succes!) Hoe leg je aan anderen uit dat je hond – die over twee maanden dertien wordt – volledig is afgestemd op jou, je gewoontes en jullie gezamenlijke leven? Dat hij zijn eigen hondenbestaan leidt, en dat daarbinnen geen ruimte meer is om hem ‘iets bij te brengen’…
Even uit de lucht
Alleen thuis zijn heeft zo z’n eigen rust. Geen feestje, maar ik red me prima. Ik weet mezelf goed bezig te houden, en ook wanneer het tijd is om te ontspannen. Vorige week woensdag leek er niets aan de hand. In de middag nog even langs geweest bij een vriend, samen gegeten, goede gesprekken. Maar…