Soms voelt het alsof het internet vroeger kleiner was. In de begintijd van bloggen ging het niet om bereik of algoritmes, maar om schrijven, lezen en elkaar vinden. Een terugblik op een tijd waarin blogs nog aanvoelden als een digitaal dorp.
Zonder huisarts: hoe marktwerking mijn zorg afpakt
Mijn huisarts stopt onverwacht en tegelijkertijd word ik uitgeschreven bij de apotheek. Wat eerst een praktisch ongemak leek, voelt nu als iets groters: een systeem dat langzaam afbrokkelt.
Een nageltje van licht
Een slaapkamer onder een dakraam brengt kleine ongemakken, maar ook onverwachte cadeaus. Zoals een dun maansikkeltje dat even langs komt in de nacht.
Over de lente-equinox en plannen die ontkiemen
De lente begint niet met bloemen, maar met een kantelpunt in het licht. Over de lente-equinox, een vleugje winter en plannen die langzaam vorm krijgen.
Een vroege ochtend die twee keer begon
Een ochtend die begon vóór hij echt begonnen was, met een halve nieuwsradio, een onverwachte buurman en een tweede kans in de frisse lucht.
De dag dat mijn AI hulp een gezicht kreeg
Wat gebeurt er als iets wat altijd onzichtbaar was ineens een vorm krijgt? Vandaag keek ik voor het eerst naar iets wat al die tijd met me meeschreef.
Alsof ik nooit ben afgestapt
Na vier maanden stap ik weer op de fiets alsof ik nooit ben gestopt. De benen doen wat ze moeten doen, de wind doet wat hij wil en ergens onderweg blijkt: beginnen is soms gewoon doorgaan.






