Van de week las ik een interessant artikel. Interessant genoeg in ieder geval om te delen. Nu ben ik er 2 maal mee bezig geweest door het te lezen en het te typen, en dat is meestal de beste manier om iets te kunnen onthouden zegt men. Nu kan ik me dat in mijn geval alleen maar hopen, maar toch. Er zijn genoeg zaken die ik niet vergeet.
De meeste mensen die een hartaanval krijgen zijn op het moment van de aanval alleen. De kans op reanimatie of snelle hulp is hierdoor natuurlijk erg klein. Meestal overlijden de slachtoffers van een hartaanval dan ook.
Nu blijkt uit studie dat wanneer je een hartaanval krijgt je je eigen in leven kunt houden en hulp in kunt roepen.
Door diep in te ademen en te hoesten en door dit elke 2 seconden te doen krijg je voldoende zuurstof binnen voor je brein en door het hoesten knijp je je hartspier samen waardoor je in principe jezelf aan het reanimeren bent.
Mocht je het al onthouden op het moment dat je een hartaanval krijgt, lijkt het me ook nog eens erg moeilijk om toe te passen. Tellen, inademen, hoesten, en je raakt vast in paniek kan ik me voorstellen.
Aan de andere kant denk ik dat er zo wel extra levens gered kunnen worden. Voorlichting is hier natuurlijk wel van toepassing. Want wat men niet weet?
24 Comments
gerdaYD
February 25, 2013 at 07:08Dat wist ik dus niet, wat een interessant weetje dat levens kan redden. Tenminste, als je het op zo’n moment inderdaad niet vergeet om te doen…
Fijne nieuwe dag en dito week h
inge
February 22, 2013 at 19:39euh… klinkt cool genoeg, maar of het in de praktijk ook haalbaar is?
[F]rankie.XL
February 22, 2013 at 14:18Had er ook nog nooit van gehoord.
Weet niet of mij dat zou lukken, want idd, paniek.
Vraag me wel af… hoe hebben ze dit getest?
Kay
February 22, 2013 at 11:44Het kan idd een tip zijn Star,
maar of het ook in real life uit te voeren is,
weet ik niet.
Ik raak al in paniek van een spin,
en vergeet dan te ademen.
Ik hoop werkelijk dat het mij en mijn geliefden nooit moet overkomen.
Liefs ?
Redstar
February 22, 2013 at 12:01Het schijnt dat bijna 7% zich zo in leven weet te houden. Is toch 7%.
🙂
Chantal
February 22, 2013 at 10:21als kind lag ik naast mijn vader op een logeerbed toen hij een hartaanval kreeg, ik wist toen niet wat te doen, het leidde daarna toe dat ik een cursus ben gaan nemen, en ik heb het later nog eens in de praktijk moeten brengen, met positief resultaat.
ZON-nebloem
February 22, 2013 at 07:47ik maak het op mijn werk regelmatig mee, de eerste keer was het schrikken voor me, en op dat moment vergeet ik alles….maar het is een goeie tip
Diana Drent
February 22, 2013 at 03:50Of het in de praktijk werkt is erg afhankelijk van de persoon die het overkomt schrijft oma en zo denk ik er ook over. Maar in het algemeen denk ik als je dat benauwde moment hebt je je hier niet aan herinnert. Je raakt in paniek en je hebt pijn dan kan je je hoofd niet helder houden.
Ik had het nog nooit eerder gelezen. Ik vind het wel zeer goed dat je dit aanhaalt en aan dit onderwerp moet meer aandacht besteed worden. Zo kunnen er vele levens gered worden.
Diana Drent
February 23, 2013 at 07:44ot
http://cintas-de-amor.blogspot.nl/2013/02/denkertje.html#comment-form
Wat ik geschreven heb geld voor me in de tegenwoordige tijd.
Albert y Mara fotoblog
February 22, 2013 at 00:35Lezen en opschrijven, of lessen volgen en opschrijven en thuis dat meteen uitschrijven. Dan blijft bij mij alles beter hangen. Dit is een wijze raad van jou. We gaan hem allebei onthouden.
Groetjes Mara
oma
February 21, 2013 at 22:48Ha John,
De tip is erg goed, of het in de praktijk werkt is erg afhankelijk van de persoon die het overkomt. oma
Ren?Smurf
February 21, 2013 at 22:34ja, het is zeer heftig zoiets, men denkt er liever niet aan.
Eng onderwerp.
Maar we weten, het leven hangt aan een zijden draad en een mens stelt niks voor.
Francky
February 21, 2013 at 22:05Ik vrees dat ik in zulke omstandigheden niet zo correct zou reageren.
maar ja, in gevallen van doodsangst weet je vooraf nooit wat je gaat doen.
Sjoerd
February 21, 2013 at 21:43Nooit van gehoord moet ik zeggen… maar ik probeer het wel te onthouden. Je weet maar nooit.
rietepietz
February 21, 2013 at 21:21Als ik eerlijk ben sterf ik liever aan een hartaanval dan aan een slepende ziekte ,ik ga mezelf dus niet liggen reanimeren.
Maar oke, ik ben ook niet zo piep meer, voor veel mensen k?n dit dus een oplossing zijn en dan valt het z?ker te proberen !
Joris
February 21, 2013 at 21:07Hallo,
Ja wat natuurlijk iedereen in stilte hoopt, is nooit in deze situatie verzeild te raken. Het overvalt je wellicht op het meest onverwachte moment en alvorens je bent bekomen van de schrik, is het meestal al te laat, of zijn de gevolgen vrij ernstig. Als dit inderdaad kan helpen om de eerste kritieke minuten te overbruggen, dan is dit inderdaad een vitale levensles, die het best wijd en zijd wordt verspreid. Een goeie tip die we hopelijk niet vergeten, mocht het ooit noodzakelijk zijn.
Linda Kwakernaat
February 21, 2013 at 19:31Als je een hartaanval hebt, denk ik niet dat je hoofd daar naar staat!
Maar goed, andere kant van de medaille is dat mensen het blijkbaar automatisch doen (werkervaring)
Billy
February 21, 2013 at 19:23ik had dit ook al ergens gelezen, maar op het moment zelf moet je er natuurlijk aan denken. Maar dan is de paniek wellicht te groot…
Marjolijn
February 21, 2013 at 17:41Een goede tip, hoop er aan te denken als ik mogelijk in zo’n situatie kom.
Di Mario
February 21, 2013 at 16:05Dat is nog eens intressant. Dit wist ik niet en ga het zeker proberen te onthouden en natuurlijk beter nog. Verspreiden. Bedankt voor deze levensreddende tip.
Love As Always
Di Mario
Zuster Klivia
February 21, 2013 at 14:03Goed weetje! Wist ik niet eens 😉 Dank!
wllm kalb
February 21, 2013 at 14:00Veel oefenen, lijkt me, zolang het nog kan.
jager
February 21, 2013 at 13:21Ik zou het denk ik in alle paniek niet kunnen, beter lijkt me om ervoor te zorgen dat je zo weinig mogelijk alleen bent…
klaproos
February 21, 2013 at 13:02geweldig redstar,
wat een handigheidje,
zo simpel ook, zo is er ook iets met waterdrinken…
maar ehhh kweeniemeerwat:-)