Ik herinner het me nog zo goed. Op de dag dat ik 15 werd, 20 feb 1981 zat ik op school. Toen ik naar huis moest had ik een lekke band en liep dat hele pokke end van school naar huis.
Alles was anders die dag. Mijn moeder was er niet. Ze was met spoed opgenomen in het Sint Johanna ziekenhuis in Goes, en werd die zelfde dag nog naar Leiden gebracht. Acute leukemie was de diagnose. 4 maanden en 2 dagen later overleed ze aan de gevolgen van deze slopende ziekte.
Iedereen kan zich misschien wel voorstellen dat dit een grote deuk in mijn verjaardagsgevoel sloeg. Eigenlijk elk jaar weer opnieuw, voel ik me van binnen bij momenten triest.
Ik had een goede band met mijn moeder namelijk. Ik ben dankbaar voor de 15 jaren dat ik haar meemaakte als moeder.




25 Comments
lin
February 22, 2013 at 19:41Goh John, je verhaal geeft wel een bijzondere kant aan je verjaardag zeg. Een dag om niet te vergeten werd zo wel erg onvergetelijk. Gelukkig zijn er niet alleen verdrietige dingen om te herinneren, maar zijn er ook zoveel mooie van de 15 jaar dat je mocht genieten van je moeder. Gelukkig zitten die in je hart net als je moeder. Lieve John, ik hoop dat je een mooie verjaardag hebt gehad en dat je niet met een zwaar gemoed rond loopt….dit aangezien ik aan het terug lezen ben in de tijd…….groetjes vanaf den overkant
inge
February 22, 2013 at 19:37<3
rietepietz
February 21, 2013 at 21:16Maar 15 jaar is natuurlijk v??l te kort om een moeder te hebben ,ik snap dus wel dat het een rol blijft spelen bij je verjaardag !
Mooie vrouw die natuurlijk ?igenlijk gewoon vandaag bij je verjaardag had moeten zijn !
lizdog
February 21, 2013 at 19:13Gefeliciteerd. Ik geloof wel dat je een beetje op haar lijkt, afgaande op de spaarzame foto’s van jezelf die je weleens plaatste. Mijn zus overleed binnen 1maand, ze liet kleine kinderen achter, die zijn nu alle rond de twintig en fantastisch warme mensenkinderen geworden, uiteindelijk dan. grtj
Chantal
February 21, 2013 at 11:35het is een combinatie van blij feliciteren, en met een huilend hart je log lezen… toch doe ik beide, want ik weet dat jij er ook zo over denkt: zo is het leven, up en down, lach en traan…
ZON-nebloem
February 21, 2013 at 07:47eerst een vooral; een dikke proficiat
en je logje; ik wordt er stil van, gelukkig heb ik mijn moeder nog, het is erg iemand missen die je graag hebt, dus ook veel sterkte met je gemengde gevoelens
Diana Drent
February 21, 2013 at 03:08John dit logje over je moeder doet me echt wat. Als jongen van vijftien kom je thuis en je krijgt te horen dat je moeder in het ziekenhuis ligt. Dan ben je je fiets zo wel vergeten en wil je meteen naar haar toe. De uitslag is verbijsterend en is niet te bevatten.
Natuurlijk heb je elke keer een triest gevoel als je weer je verjaardag viert het heeft ook een enorme impact op je leven.
Als ik zo de foto bekijk van je moeder lijkt ze mij een warme, lieve persoonlijkheid. Het straalt van de foto af.
Je hebt haar vijftien jaren gekend dus heb je ook nog dierbare herinneringen aan de vrouw die je intens liefhebt en nooit zal vergeten. Ze blijft in je hart, ze blijft in je leven en dat kan niemand van je afnemen.
Sterkte en een hug.
Albert y Mara fotoblog
February 21, 2013 at 02:46Nogmaals, en nu op de dag zelf, van harte gefeliciteerd met je verjaardag John.
Als je op 15 jarige leeftijd je moeder verliest heeft dat zeker een grote inpack op jouw leven gehad en nog steeds. Als moeder van twee volwassen zoons kan ik jouw verdriet en afvragen waarom helemaal begrijpen. Al 32 jaar wordt je er iedere verjaardag aan herinnerd. Sterkte.
Lieve groeten Mara
Laurent
February 21, 2013 at 00:12Ja, als dat net op je verjaardag gebeurt vergeet je die datum natuurlijk nooit meer. In In die jaren overleden er ook veel mensen in mijn familie, grootouders, oom en tante…
Ren?Smurf
February 20, 2013 at 23:08ja, dat blijft een nare herinnering, en dat zal het altijd blijven.
Wat is het leven maar vreemd ook he.
oma
February 20, 2013 at 22:40Ha John,
Dan is je feliciteren met je geboortedag misschien wel het juiste woord.
Je moeder heeft je 15 jaar mogen begeleiden en koesteren.
Samen een goede band hebben is het mooiste wat er is. oma
Di Mario
February 20, 2013 at 22:13Ik word er wel een beetje stil van. Terwijl ik je natuurlijk gewoon moet feliciteren. De jaren die je met je moeder had waren tekort, maar mooi want je had een goede band met haar. Met haar in gedachte zeg ik dan ook. Gefeliciteerd met je verjaardag.
Love As Always
Di Mario
Joris
February 20, 2013 at 22:02Hallo,
Zoals we deze week reeds hadden vermeld en trouwens beloofd, hadden we dus op de pc zo een geel plakgeval gehangen, een post-it dus met daarop de melding ‘Verjaardag Redstar woensdag’. Niet vergeten dus en vandaar dan ook deze opwachting vandaag. Met de intentie hier eens iemand van harte te feliciteren… tot we natuurlijk je bijdrage van vandaag kwamen te lezen. Dan leken deze wensen niet echt op hun plaats, enerzijds omwille van het nieuws dat we hier lazen en anderzijds, omdat je gedachten wel aan andere dingen waren besteed vandaag. Tja, moeilijkte zeggen, maar eigenlijk is ieder verlies groot. Ook wij hebben ons vader reeds verloren, weliswaar niet op een gelijkaardige dag, maar toch het gemis blijft. Ook al kunnen we je leed niet verzachten en je moeder teruggeven, toch een fijne dag gewenst en ondanks alles toch een prettige verjaardag gewenst.
Roosnans
February 20, 2013 at 20:11Een dubbele gevoel, maar een ondubbelhartig: gefeliciteerd!
Mooi geschreven blogje!
Grtz
klaproos
February 20, 2013 at 19:26dat kan ik me z? goed voorstellen redstar,
een moeder kan niet gemost worden en zo jong al helemaal niet,
ik wens je heel veel sterkte jongen,
twee armen en een zoen,
proficiat man…..
ik hoop dat het toch een beetje een fijne dag word, je mama kijkt toe,
xxx
Zuster Klivia
February 20, 2013 at 19:20Kan me wel iets van voorstellen dat je daar elk jaar weer bij stilstaat, het veranderde alles voor je. Hoop dat je een superverjaardag hebt en bedolven bent/wordt onder liefde, aandacht en kadootjes.
Door
February 20, 2013 at 18:41Wat heftig om mee te maken als jonge knul. Mijn hartsvriendin verloor op haar 17e verjaardag haar moeder, ik was erbij. Zoiets vergeet je nooit meer.
Fijn dat je zo’n warme band met haar had, maar dat maakt het ook juist weer triester.
Ik wens je een mooi nieuw levensjaar.
Marjolijn
February 20, 2013 at 17:56Van harte proficiat met je verjaardag.
Ik kan me voorstellen, dat deze gebeurtenis ieder jaar terug blijft komen.
Sjoerd
February 20, 2013 at 14:57Van harte gefeliciteerd met je verjaardag, ik kan me voorstellen dat het gebeurde toch ieder jaar weer even extra naar boven komt. En dat hoort toch ook zo. Die herinneringen neem je gewoon mee.
ria
February 20, 2013 at 14:15Hartelijjk Gefeliciteerd met je verjaardag! Leuke foto van je moeder en natuurlijk erg jammer dat je haar maar zo kort gekend hebt.
Billy
February 20, 2013 at 13:57dan toch maar gefeliciteerd met je verjaardag, John. Al kan ik me best inbeelden dat je die nooit uitbundig viert, als je er zo’n dubbel gevoel aan hebt.
[F]rankie.XL
February 20, 2013 at 13:09“Ow ja” dacht ik, “ff John feliciteren via z’n weblog”.
En toen las ik deze blog…
Zoekend naar woorden kan ik je eigenlijk alleen maar sterkte wensen, maar desondanks wil ik je stiekum toch feliciteren. Dus bij deze. ๐
Redstar
February 20, 2013 at 13:12Je kunt mij gewoon feliciteren ๐ Bedankt dus!
Kay
February 20, 2013 at 13:06Star, mijn hart gaat naar jou uit! Maar wat een prachtige vrouw, als jij ook maar een beetje op haar lijkt ben jij ook zo mooi, innerlijk alvast.
Begrijpelijk dat jij op deze dag gemengde gevoelens hebt,
een fiets is te herstellen maar een moeder vervang je niet.
Zoals je zegt, wees dankbaar ook al hadden jullie geen zee?n van tijd,
bewaar daarom de minder prettige momenten, in een apart kamertje van je hart
en laat de mooie dingen dit alles beschijnen met een zachte glimlach.
Alsnog op je vorige postje gezegd,
herhaal ik hier mijn gelukwensen
en wees dankbaar voor het leven dat Zij jou gaf.
Ik weet zeker dat er een Engel in de hemel jou een dikke proficiat wenst.
En ik ook ๐
Redstar
February 20, 2013 at 13:12Thanks ๐