Toen Bentley hier net was, was hij best bang van allerlei dingen. Rare geluiden – geluiden dus die hij niet kende- harde geluiden, en als ik een van mijn gitaren vast pakte kroop hij ook een beetje ineen. En dan had ik nog niet eens gespeeld. Nee, en dan als er geluid uit kwam was hij ook niet echt happy.
Dingen veranderen. Gelukkig maar. Ik hield rekening met de kleine dondersteen, en speelde elektrisch zachter, en akoestisch ging ik in het begin op een andere plek zitten.
Uiteindelijk had hij door dat als ik een gitaar pakte ik hem niet ging slaan of iets dergelijks. Hij kroop niet meer ineen in ieder geval. Naar verloop van tijd ging ik weer op mijn vertrouwde plek zitten want dit is ook makkelijk met het opnemen van mijn kunsten.
En inmiddels is hij zo vertrouwd, dat hij gewoon bij me komt liggen als ik gitaar speel. Geweldig toch hoe ook een dier kan veranderen. Vertrouwen.
Vanaaf dus het laatste regio overleg van dit jaar. Nog een week of 5, dan zit dit jaar er weer op en veranderd er weer van alles voor iedereen. Nou ja, voor bijna iedereen.
De foto’s werden even een keer niet door mezelf genomen.
20 Comments
Suske
November 26, 2015 at 20:34onze katten moesten in het begin ook wennen aan ons en aan hun nieuwe omgeving.
Dat zal voor alle dieren zo zijn als ze een nieuw huis betrekken met andere baasjes of slaven zoals bij ons hier.
Rietepietz
November 26, 2015 at 18:05Dan geef ik de hoop nog maar niet op met de kater die best nog schrikkerig is;-)
Vervelend is wel dat er in het buurhuis grootscheeps verbouwd wordt, dat helpt niet ?cht voor zo’n schrikkerig beest.
ria
November 26, 2015 at 10:45Dat is toch mooi, dat het zo loopt. Een kwestie van wennen en vertrouwen. Mooie foto’s ook al maakte je ze niet zelf.
klaproos
November 26, 2015 at 10:39ha john, ja man, vertrouwen, dat is bij mens en dier hetzelfde denk ik h?, alleen met mensen kun je praten, en dieren die voelen,
en voelen ook erg goed aan wanneer het niet goed is,
god weet wat die kleine man allemaal mee heeft gemaakt,
met liefde en geduld krijg je alles klaar bij dieren,
gaaf man ik bewonder je daarom,
top.
Marlou
November 26, 2015 at 09:44Mooi verhaal, John…
Wat een mooie relatie kun je toch hebben met een hond!
Ik kwam “mijn” hondje gisteren tegen bij de supermarkt.
Daar stond het vastgebonden zoadat het baasje boodschappen kon doen.
Ik ston op een afstandje te kijken.
En het zag mij en begon te kwispelen en te blaffen en janken tegelijk…
Gauw er naar toe natuurlijk…
Vond het niet leuk, dat ze daar zo alleen was…
Ach ja… honden….
dag!
groet van Marlou
.
gerdaYD
November 26, 2015 at 09:27Nieuwe bazen, nieuwe regels en ook nieuwe geluiden om aan te wennen… voor zo’n hond is dat niet evident. Maar kijk eens? Je Bentley heeft zich heel goed aangepast, zo kunnen jullie volop van elkaar genieten! En voor jou is het nu dubbel plezierig, je kan weer volle bak op je gitaar spelen… En over dit laatste heb ik nog een vraagje: wanneer mogen en kunnen we van je schitterende gave genieten op je blog? Ik ben daar namelijk heel nieuwsgierig naar!
Fijne dag nog John…
ZON-nebloem
November 26, 2015 at 06:49vertrouwen heb je in iemand of niet, en je kan het zeker opbouwen
Fijn dat hij je vertrouwd
Haba
November 26, 2015 at 06:47Goede morgen John. Een nieuw huis is vaak ook nieuwe regels, een hond kan daar prima aan wennen, tenminste als de mensen hem daar de tijd voor gunnen en rustig aan het vertrouwen van het dier winnen. Maar als je een dier met liefde en respect benadert, zullen ze je dat ook terug geven.
Leuk die foto’s zo over je schouder genomen, op de eerste denkt Bentley nog even : “Wat gaat die nu doen?” Maar ook daar heeft hij wel genoeg vertrouwen in.
Ik wens je een fijne donderdag toe.
Lies
November 26, 2015 at 00:35Vertrouwen, John… Was iedereen dat maar waard… !
Lie(f)s.
Renesmurf
November 26, 2015 at 00:13Ook een hond moet alles leren, en alles went en soms veranderen er dingen, enzovoort.
En lief dat ze zijn.
merel
November 25, 2015 at 23:50dat is toch mooi dat vertrouwen en hij zal je graag horen spelen
Hans
November 25, 2015 at 23:19Het is en schat Bentley, hij heeft een goed thuis en daarom krijg je zijn vertrouwen. Hans
Rob Alberts
November 25, 2015 at 22:46Mooi zoals dat vertrouwen is gegroeid!
Regenachtige groet,
Di Mario
November 25, 2015 at 21:44OT.. succesvol heeft in mijn ogen totaal niets met materie te maken. Sterker nog, ik begin me er steeds hoe meer aan te ergeren aan mensen die alles maar doen voor bezit. Ik geef liever bezit aan mensen die wat kunnen gebruiken.
Love As Always
Di Mario
Di Mario
November 25, 2015 at 21:20Als je maar geduld hebt dan kom je heel ver. Zo meteen komt de tijd weer dat mensen ineens wat moeten hebben tegen vuurwerk bij honden. Train nou je hond eens maanden van te voren en het zal een stuk beter gaan met oud en nieuw. Mooi dat je de tijd heb genomen voor Bentley.
Love AS Always
Di Mario
sjoerd
November 25, 2015 at 20:40Mooi is dat als de hond je helemaal vertrouwd. Het heeft even nodig gehad, maar je weet ook niet precies wat het dier al allemaal heeft meegemaakt.
willy
November 25, 2015 at 20:11het was dus even wennen, maar dit is heel normaal
succes vanavond
Morgaine
November 25, 2015 at 19:45Elk dier moet altijd even wennen, net als een kind eventueel als het ergens gaat logeren. Dat is alleen maar gewoon maar in elkaar duiken is nogal wat, tenminste. Gelukkig snappen wij onze dieren en doen het rustig aan. Het enige wat mij niet lukt is dat Picasso rustig blijft als ik ga stofzuigen… hahaha
Lieve foto trouwens, echt heel lief zo. Succes met de vergadering, ik ga nog even wat paradoxjes tekenen voor morgen en andere patronen in zentangles. 😉
x
marjolijn
November 25, 2015 at 18:33Gelukkig voor jou en de hond…!!
Ik hoor dat er genoeg honden bang zijn voor b.v. onweer, stofzuiger e.d.
Terrebel
November 25, 2015 at 18:16Zou vertrouwen ook mensen aan te leren zijn? Dat biedt hoop! Sinds kort speel ik ook een beetje ukelele…leuk, man!