Is het zo dat alles steeds in cirkels weer naar elkaar toekomt, en is het daarom dat je soms gelijk een gevoel van herkenning hebt als je iemand ziet, leert kennen, hoort praten? Een nieuwe omgeving waar je eigenlijk de weg al kent. Het gevoel ’hier ben ik al eens geweest’ kent iedereen wel, maar je weet niet wanneer dat heeft moeten zijn. Ondanks dat er verschillende verklaring zijn geschreven voor en over Déjà vu, is er eigenlijk niets over bekend.
‘Ik voel me verbonden met je, ook al weet ik niet waar je bent. Ik voel je aan me denken, ook al weet je niet waar ik ben. Verbonden met iemand die je alleen uit je dromen kent. De aanraking was zo echt, dat het geen droom heeft kunnen zijn. Verbonden, misschien al door de eeuwen heen.’
Déjà vu, het woord, afkomstig uit een boek, en een begrip in de psychologie. Valt het echt te verklaren, of is het een ervaring afkomstig van een macht die ons verstand te boven gaat. Is het de kortsluiting van de hersens? Volgens gerenommeerde profesoren wel. Ik heb zo mijn eigen gedachten over dit fenomeen, en denk dat het mogelijk is dat mensen die elkaar nog nooit gezien hebben, toch verbonden kunnen zijn met elkaar. Opeens kruizen dan elkaars wegen, en heb je dat bekende vertrouwde gevoel.
Coming up: Als een kameleon III,
31 Comments
Pleeboy
November 19, 2007 at 02:43dat gevoel zal altijd blijven denk ik
het is ook je eigen ik ontmoeten
soort zoek soort om het zo te zeggen
RedStar
November 19, 2007 at 01:20@ Riet, waarschijnlijk wel. Weblog meetings, bestaan die?
@ Mannie, Oke dan, Interessant 🙂 zeer interessan eigenlijk.
@ Nick, ik ook niet..
@ Predator, tis dat ik je een beetje ken 😉
@ Martin, Dat is ook best apart..;-)
@ Brillie,Oke, dan is het wat anders geweest..
@ Bram, Ook speciaal!
bram
November 19, 2007 at 00:53heb het regelmatig, maar dan met gebeurtenissen. lijkt wel alsof ik van te voren weet wat er gaat komen, wat er gezegd gaat worden. Geuren die me doen herinneren. Ergens heb ik iets opgeslagen die opeens getriggerd worden. Mooi gegegeven…..
Brillie
November 19, 2007 at 00:37Nee vandaag niet. Ben nog niet omgevallen.
Martin
November 18, 2007 at 23:11Zo hebben wij bij toeval..onze Duitse en een Nederlandse kennis ontmoet via de kids..het klikte gelijk,en met de Duitsers hebben wij nu al ruim 6 jaar contact.
Met de mensen in Helmond nu 2 jaar..en we hebben alweer afgesproken dat we elkaar zien volgend jaar in de vakantie in Italie..maar voor die tijd zullen we elkaar zekers nog zien..;-)
Predator
November 18, 2007 at 22:47Ghehehehe, lol,…. zal um in gedachten houden ;o)
NickN
November 18, 2007 at 22:17kan het niet verklaren……
Mannie
November 18, 2007 at 21:36@RedStar: Dat sterke gevoel wel, maar heb wel nog steeds dat gevoel bij plekken die ik zie. Raar maar waar die zijn altijd in amerika en daar ben ik nog helemaal nooit nie geweest. Die plekken zijn altijd dezelfde soort plekken en het sterkst bij the bronx. Soms denk je wel eens van zou ik in een vorig leven daar vertoeft hebben
rietepietz
November 18, 2007 at 20:33Ik denk dat ieder??n wel eens zo’n moment heeft gehad .
Bij weblogontmoetingen ( waar ik spaarzaam mee om ga) kun je dat ook hebben , al heb je dan natuurlijk al heel wat info over je “maatje” .
Toch maakte ik inderdaad op een meeting met meerdere dames mee dat ik de dame waar het om ging niet van een foto kende , zij zich met haar echte naam voorstelde ,( die ik dus niet kende )en ik toch met??n wist wie ze was .
fijne avond , groetjes , Riet
RedStar
November 18, 2007 at 20:20@ Leibele, Ik zag er toevallig ook wat van op tv..
@ Frans54, Ik geloof wel dat je geheugen kunt doorgeven aan het nagesacht..
@ Twan, Miss ook niet..
@ Vlechttouw, oke, kom ik om..
@ Bleinda, Kijk maar naar mijn schuingedrukte tekst..
@ Pasula, idd een leuk gespreksonderwerp voor aan tafel..
@ Julia, Daar geloof ik ook in, en soms moet je iets afmaken, of juist die ene tegenkomen om verder te kunnen in en leven erna..
@ Monique, dat is ook mooi..
@ Inge, Verklaren hoeft niet perce voor mij. Ik wilde iedereen ens aan het denken zetten..
@ Dapino, Dit is inderdaad nog maar het begin ja. Ik weet het..
@ Hette, Kijk, dat bedoel ik.. je hebt geluk dat je dit had vroeg in je leven..
RedStar
November 18, 2007 at 20:20@ Brillie, hahaha, je hebt kortsluiting..
@ Ria, Met plaatsen is ook wat je het meeste hoort..
@ Tene, Alles is te verklaren, maar een verklaring is niet altijd logisch..
@ Roos, Niets is zeker, dat is een ding dat zeker is.
@ Madbello, Je moet de slaapkomer gaan verver 🙂 Leuk..
@ Mike(lodeon), Dat is een zeer mooie ervaring die je daar had..
@ Mannie, Heb je dat kwijt geraakt dat sterke gevoel?
@ Liesbeth, en bijzonder is het, absoluut..
@ Predator, Als je wil spammen, moet je minstens drie regels on topic typen 😉
@ Nightfaal, En of…
Hette
November 18, 2007 at 19:50Ik heb ook wel eens zulke momenten gekend. Het grootste moment was natuurlijk met mijn man. Een verbondenheid. En ik zeg het je: een paar maanden voordat ik mijn man leerde kennen zag ik in mijn dromen iemand die er precies zo uitzag als hij.
inge
November 18, 2007 at 19:28h? ik heb een d?ja vu ! h? nu nog ??n… dat idee… ik heb geen idee (kan wel tig theorietjes bedenken) wat het is. maar waarom willen we toch altijd alles verklaren ? (vroeg zij, hoor… ; )
Monique
November 18, 2007 at 19:18We maken allemaal deel uit van ??n geheel. Het deja vu gevoel zal daarom ook vaak voorkomen bij mensen en gebeurtenissen. Ik heb het af en toe met mensen die ik tegenkom. En heel zelden met personen, die waarschijnlijk hetzelfde hebben, we kijken elkaar dan aan, met een blik van herkenning…..
Julia
November 18, 2007 at 19:02O een mens heeft meerdere levens te leven , dat weet ik zeker en je komt ook weer dezelfde mensen tegen dan !
Pasula
November 18, 2007 at 17:30Dat gevoel bestaat zeker, ik heb ook dat verbonden gevoel met bepaalde personen. Eigenlijk is dit een onderwerp waar je eens lekker een avond met vrienden of nieuwe bekenden over gaat praten, vergezeld van een lekker etentje enzo. Geen drank anders kun je niet helder meer denken.
Belinda
November 18, 2007 at 17:23Ik heb dat ook sterk met een aantal mensen (en plaatsen) om me heen. Ik geloof in een leven met meerdere levens zodat je oude zielen en nieuwe zielen hebt. Wat zijn jouw gedachten??
vlechttouw
November 18, 2007 at 17:06Ik heb er eens flink over zitten denken Red, maar ik kan je geen antwoord geven. Wel koffie straks:)
Twan
November 18, 2007 at 17:04Ik denk dat er zeker een soort van cirkel of zoiets is. Waarschijnlijk zal men ooit een verklaring vinden.
frans54
November 18, 2007 at 16:59Gedachten en herinneringen zijn niet meer dan een reeks verbindingen in de hersenen, de enen en nullen van een computer maar dan biologisch. Ze zit dus opgeslagen in de materie. En die gaat niet verloren bij het overlijden. Ieder atoom blijft bestaan, in een of andere vorm. Ik heb me wel eens afgevraagd of in die materie, die een eeuwige kringloop doorloopt, geen sporen van die gedachten en herinneringen achterblijven. Waardoor ook sporen daarvan in anderen op kunnen duiken.
Leibele
November 18, 2007 at 14:42Het is de eeuwigdurende levenscyclus van de re-incarnatie. Lees maar eens het Tibetaans Dodenboek dat over de verschillende stadia gaat.
Nightfall
November 18, 2007 at 14:37En of….het bestaat 😀
Predator
November 18, 2007 at 14:15Ghehehe, lol @ Brillie ;o) Leuk stukje Red, toppie! BTW, “Gratis Jamba realtones op verzoek” leuker kan ik het niet maken ;o) Check m’n weblog. Sorry Red, maar moest ff spammen :bloos:
Liesbeth
November 18, 2007 at 13:52ik herken dat gevoel zeker wel, heel sterk heb ik een intuitie die ik ook vaak heb genegeerd om dan achteraf te zeggen: ik wist het!
ook met mensen heb ik dat, dan is het van de eerste seconde een feest van herkenning, geweldig vind ik dat, het blijft altijd bijzonder
Mannie
November 18, 2007 at 13:30Ik heb dat ook, vroeger had ik het heel sterk trouwens, wist ik zelfs van nu ga je dit zeggen. De rest zo van hoe weet jij dat nou. Ik had het precies zo meegemaakt eerder
Mike(lodeon)
November 18, 2007 at 13:11Mooi blogje, interessant onderwerp. Ik heb zelf ooit eens een deja vu met een locatie gehad, op kamp met school,logerend in een kasteel in Belgi?. Op die locatie was ik echt nog nooit geweest en toch ‘herkende’ ik de plaats, heel raar.
Ik zal zo’n 12 jaar zijn geweest maar kan me het overweldigende gevoel nog erg goed herinneren’.
madbello
November 18, 2007 at 12:56Ik hou het kort, omdat ik de slaapkamer moet gaan verven 🙁
Maar dat gevoel is toch niet zo gek toch, als je bedenkt dat wij allen uiteindelijk van uit de zelfde bron zijn gekomen.
Roos
November 18, 2007 at 12:50Ja het blijft een apart iets de deja vu.. Een wetenschappelijke verklaring of een hogere macht? Ik zou het niet weten, niets is zeker..
Renesmurf
November 18, 2007 at 02:37Alles valt te verklaren, alleen is er niet altijd een verklaring gevonden, dat wil niet zeggen dat die er niet is.
Alles in het leven is gebasseerd op herkenning.
Ons geheugen weet zo veel.
ria
November 18, 2007 at 02:34Het Deja vu gevoel heeft voor mij vooral betrekking op gebeurtenissen, plaatsen waar ik kom, eigenlijk nooit bij personen, die schat ik gevoelsmatig gelijk in 😉
Brillie
November 18, 2007 at 01:45Ik geloof dat ik dit verhaal al eens eerder gelezen heb…