Gisteravond heb ik naar de film ‘Unbreakable’ zitten kijken, met filmhelden Bruce Willis en Samuel L Jackson. Alhoewel het verhaal een beetje onwerkelijk overkomt ( enigste overlevende in een zware treinramp), is het natuurlijk heel goed mogelijk, een zwaar ongeluk zonder kleerscheuren te overleven…
Op tweeëntwintig november 2002, ben ik zelf betrokken geweest bij een zwaar auto ongeluk, waar ik op dat moment zonder een schrammetje uit kwam. Later, terug kijkend op hoe de auto waar ik in zat er uitzag, eigenlijk onverstelbaar. Nu weet ik dat het ook afhangt van wat voor een auto het is waarmee je een ongeluk krijgt. Maar eigenlijk heb ik vier jaar geleden gewoon ontzettend veel geluk gehad. Want met een snelheid van 80 Km/h enkele malen over de kop, en dan tot stilstand komen tegen een boom in een sloot, is toch niet nix eigenlijk. En dat zonder stuntman die het even van me overnam..
Het verhaal over je leven aan je voorbij zien flitsen klopt in ieder geval wel. En ondanks dat ik nooit nachtmerries heb over dat ongeluk, kan ik me knap raar voelen als ik in een film een auto ongeluk zie gebeuren. Vandaag moest ik er wel weer even aan denken, mede door de film van gisteravond…
23 Comments
RedStar
April 17, 2007 at 13:06@ HKH, Gelukkig zat ik helemaal in mijn uppie..
HKH
April 17, 2007 at 13:02tssk beter lezen: Audi 😉 goed dat je het overleefd hebt waren er meer bij betrokken?
HKH
April 17, 2007 at 13:01Wat een verhaal joh, in wat voor auto reed je?
Leibele
April 17, 2007 at 11:19Op mijn zestiende werd ik behoorlijk aangereden door een auto.Dat gebeurde op een zaterdagmiddag.Het gekke was dat ik die avond naar een popband zou gaan waar ik een behoorlijk grote fan van was.Ondanks dat ik mijn scheen- en kuitbeen brak op dat moment en ik met een bebloed hoofd naast de stoeprand lag had ik toch gewoon de gedachte dat het zo over zou zijn en dat ik dezelfde avond gewoon “uit” kon gaan.
Chantal
April 17, 2007 at 11:03Je telt dan echt even je zegeningen…
Ingeborg
April 17, 2007 at 08:36Aan m’n auto ligt het denk ik niet, maar met m’n dagdromen loop ik iedere dag gevaar!
Brillie
April 17, 2007 at 00:59Verhip… ik zie in eens een lintje…
Jolie
April 17, 2007 at 00:05Dat is eigenlijk wel goede reclame voor Audi (en natuurlijk enorme mazzel :)) En die film, klinkt wel iets voor ons hier, ga ik ook ns huren.
Renesmurf
April 16, 2007 at 23:53Zulke herinneringen blijven toch altijd weer naar boven komen.
Soms is een klein tikje genoeg en soms kan niks een mens kapot maken.
Verbazingwekkend, en een kwestie van geluk.
RedStar
April 16, 2007 at 23:01@ amethyst, Ik zal het me altijd herinneren.
@ Lonnekez, Bizar was het zeker. Het was ook nog eens vlak bij huis, en dat zag ik af en toe voorbij komen..
@ Martin, Ik doe mijn best om het te voorkomen..
@ Julia, Ik denk dat het puur komt omdat ik Audi reed, Deze zijn toch vrij robuust.
julia
April 16, 2007 at 22:55Gelukkig ongedeerd gebleven John en wat voor auto je had is zeker van belang ! Ik had het in mijn boodschappen karretje zeker niet kunnen navertellen !
Martin
April 16, 2007 at 22:47Kan me er wel iets bij voorstellen..!!
Ik hoop ook dat je zoiets nooit meer mee zal maken.
Lonnekez
April 16, 2007 at 20:21Ik kan me voorstellen dat je er aan terugdenkt. Het lijkt me echt bizar om mee te maken. Dat je naderhand die auto ziet en je dan realiseert dat jij daar in hebt gezeten. Gelukkig voor jou is het goed afgelopen!
De film vond ik trouwens niet zo heel geweldig.
amethyst
April 16, 2007 at 19:38zulke momenten blijven je altijd bij. het is natuurlijk niet niks wat je hebt meegemaakt.
RedStar
April 16, 2007 at 19:18@ Peer, De film komt idd moeilijk op gang, en vergt een raar soort doorzettings vermogen om het te blijven volgen. Ik zag hem voor de derde keer gister, en zag weer wat nieuwe aspecten..
RedStar
April 16, 2007 at 19:17@ Mike, Het is een zeer heftige ervaring!
peer
April 16, 2007 at 19:05Ik moet de film nog zien. Ik heb het al een paar keer geprobeerd, maar hij komt nogal moeizaam op gang.
mike
April 16, 2007 at 17:54Wow, dat lijkt me een heftige ervaring. Ik kan me voorstellen dat dit toch een impact op je leven heeft, al was het alleen al dat je meer van ‘het leven’ geniet…
RedStar
April 16, 2007 at 17:24@ Mannie, Het gebeurd idd wel eens, maar het is toch een beetje vreemd.
@ Marius, Ik ben zeker niet zo geworden van”nix kan mij gebeuren” Ik ben trouwens benieuwd naar jouw verhaal.
@Jerina, Dat is ook een behoorlijke ervaring. Engelen bestaan zeker!
@ Feex, Wees blij dat je zo,n ervaring niet hebt gehad, en ik hoop voor je er nooit een te krijgen..
feex
April 16, 2007 at 16:10Die film helaas niet gezien,zelf goddank nooit in een (acute) doodssituatie gezeten, gelukkig maar! Het schijnt bij velen wel ??n of andere uitwerking te hebben, bij jou dus ook (na 2 jaar begrijp ik)
Schijnbaar houden we toch meer vast dan we denken en soms keren de vergeten dingen onverwacht weer terug..
Dat mij kan nix gebeuren zoals de titel en Marius aangeeft/omschrijft leek me onmogelijk/onbegrijpelijk,maar ik weet idd dat dit mogenlijk is.
Maar dat lijkt bij jou (gelukkig) niet het geval.
jerina
April 16, 2007 at 16:10ik was een jaar of 15,en zat zamen met mijn broer en zus achter in de auto ,mijn ouders zaten natuurlijk voorin,
MIjn vader wilde een voorangs weg op rijden, en er kwam van links een vrachtwagen aan rijden die ging slingeren, en nam zo de voorkant van onze auto mee,
de auto was precies doormidden, de ene helft werd door de vrachtwagen meegesleurd en de andere helft waar we met z’n vieren inzaten ,gebeurde eigelijk weinig mee,
ik denk dat er op dat moment echt wel een engeltje boven heeft gehangen.
wonderen bestaan dus
Marius
April 16, 2007 at 15:23Ik herinner me de fil vaag, Bruce Willis’s zijn ‘kop’ haal ik onmiddellijk voor de geest, hij is eigenlijk altijd de held, wel een heel innemende. Maar wat jou is overkomen, moet toch een onvergetelijke indruk maken – zonder dat je er overmoedig van wordt, ‘mij kan niks gebeuren’, ik weet dat je dit laatste zeker niet bedoelt. Twee jaar geleden dacht men dat ik zou overlijden, maar wat ik onderweg daarheen heb meegemaakt, zal ik nog eens beschrijven. Een wonder dat ik dat kan.
Mannie
April 16, 2007 at 14:15Er zijn ook mensen die als enige of met een paar een vliegtuig crash overleven. Zo heel raar is het niet dus , het gebeurd wel vaker. Het is zeker geluk hebben denk ik. Ik heb gisteren de film niet gezien, maar had hem al eens gezien, wel een goeie film