Dan zit je in de wachtkamer bij de arts en dan hoor je het ene verhaal na het andere verhaal je oren binnendringen. Ongewenste penetratie. Die is overleden, die heeft zijn benen gebroken, een koppel uitelkaar en wat zonde voor dat kind h?.
‘Jezus Christus, hou jullie mond’ wil ik roepen. Zien jullie niet dat ik niet lekker in m’n vel zit. ‘Hou op met dat geklaag’ gil ik in gedachte. Ik houd wijselijk mijn mond.
Een momentje waar mijn smartphone weer goed tot zijn recht komt. Ik zoek er wat afleiding op tot het mijn beurt is.
Er is een te volgen traject afgesproken en uiteraard komt alles gewoon goed. Zo als altijd. Kun je het van je afschrijven vroeg mijn arts. Uhm, ja, ik heb een weblog waar ik van alles opgooi, maar laat ik mijn lezers hier maar niet te veel mee lastig vallen.
Ik realiseer me net dat de meeste mensen die hier komen dat echt al jaren doen… Eigenlijk best tof als je er over nadenkt.
25 Comments
Sabine
December 1, 2014 at 10:59Iets van je afschrijven is niet hetzelfde als klagen, wat mij betreft.
Als ik ziek ben in mijn lijf dan kan ik ook best wel kwebbelen in de wachtkamer. Ziek in het hoofd en ik kan dat dan echt niet hebben. De combinatie – en die gebeurt wat vaker bij mij – zet me dus in een soort van onmogelijke spagaat die alleen maar bijdraagt aan de negatieve spiraal en het mentale moeras nog zompiger maakt.
Ik hoop dat je snel houvast krijgt.
Billy
November 30, 2014 at 13:44een klaagblog heb je niet, John. Misschien zouden veel mensen dan al lang afgehaakt hebben.
Je mag dus gerust van je afschrijven wat je dwars zit hoor!
Estrella
November 29, 2014 at 19:06Goed geschreven. En herkenbaar ook wel. Ik probeer me altijd af te sluiten voor dat soort verhalen, zeker omdat ik weet dat ik soms nogal gevoelig voor kan zijn. Vooral als het over ziektes gaat. Maarja mensen blijven toch wel klagen. 🙂
Rietepietz
November 29, 2014 at 17:41ieder verwerkt “z’n ellende” op z’n eigen manier, sommige doen dat inderdaad in logjes en er zijn erbij die dat z??r lezenswaardig doen.
Van je af schrijven is meestal iets tot??l anders dan klagen ik heb er geen slechte ervaringen mee in logkringen. .
Dat geleuten in de wachtkamer is in een dorp waarschijnlijk erger dan in de grote steden. Hier kent men elkaar niet zo en heerst er meestal een beetje ijzig stilzwijgen in zo’n wachtkamer ,ook niet alles.
willy
November 29, 2014 at 12:59praatjes in de wachtkamer, daar word ik ook niet beter van…
van zich afschrijven, waarom niet… als het je maar helpt..
knappe grijstinten in deze foto John
prettige dag
[F]rankie.XL
November 29, 2014 at 12:43“Kun je het van je afschrijven vroeg mijn arts….”
Dat is d? reden dat ik ooit aan een weblog ben begonnen 😉
Dus “lezers lastig vallen” doet helemaal niet ter zake als het jou helpt.
Leef je uit zou ik zeggen!
Ferry & Jacqueline
November 29, 2014 at 12:11Daar heb jij gelijk in. Je overal praatjes over ziekte. Gewoon eigen denken wat jij over denkt.
Sterkte!
gerdaYD
November 29, 2014 at 11:37Dat is een heel goede raad van je arts om alles van je af te schrijven lieve John. Trek het je niet aan wat een ander er van vind, of ze het nu vervelend vinden of niet, degenen die je graag zien zoals ik blijven met je begaan en zullen je steunen zoveel als kan…
Denk nu eens voor de verandering eerst aan jezelf hoor!
Geniet van jezelf, van de mooie muziek die je maakt en je al even mooie fotografie…
Ria
November 29, 2014 at 10:13Op andermans ellende zit je zeker niet te wachten als je je zo voelt. Gewoon lekker opschrijven wat je kwijt wilt, daar heb je een blog voor 🙂
Sterkte!
klaproos
November 29, 2014 at 10:02tja er wordt tenminste nog gepraat john:-) veeal is er zo’n ijzige stilte, dat je denkt is er al iemand overleden 🙂
jawel h? man, bloggen is van jou, en jij mag daar zetten wat je wilt, maar ik ben eerlijk, als er een blog steedsssssss alleen maar over ellende gaat, dan ga ik een deurtje verder:-)
er is een grens aan mijn kunnen 🙂
maar dat heb ik bij jou nog nooit zo ervaren hoor,
je bent een toffe gozer,
zo…. dat heb ik weer mooi gezegd h?:-)
fijn weekend
xxx
Chantal
November 29, 2014 at 08:37Ik blijf komen, ook als je hart eens lucht hoor… that’s life. En ik wil gewoon snel weer wat kleur in je leven wensen!!! XO Chantal
Haba
November 29, 2014 at 08:17Goede morgen John, hier werkt de huisarts op afspraak, dus hoogstens zit er ??n persoon in de wachtkamer. Dat gekwek valt dus wel mee. Maar erger je niet, neem je muziek in je oren en sluit de wereld even buiten.
Ik wens je een goed weekend toe.
ZON-nebloem
November 29, 2014 at 08:11bij de dokter ja,
dat gevoel ken ik,
daar nog zeurende kinderen bij en hoestende mensen,
je voelt je nog ellendiger.
ik zit dan ook op mijn iphone te kijken, maar gelukkig duurt het daar nooit lang.
je foto is het vervolg van gisteren, hij is dan ook weer goed gelukt
Marjolijn
November 29, 2014 at 07:11Wie schrijft die blijft, zei mijn moeder altijd en dat heeft ze tot haar laatste dagen gedaan, schriften vol. Ze schreef alles op, wat voor haar belangrijk was.
Schrijven geeft ruimte in je hoofd.
Misschien ook bij jou.
Alle goeds en een fijn weekend.
Albert y Mara fotoblog
November 29, 2014 at 02:54Bij de huisarts in de wachtkamer heb ik meestal mijn koptelefoontje op van mijn iPod 😉 en schrijf alles lekker van je af in je eigen digitale dagboek en plaats op je blog wat JIJ wilt.
Grtz Mara
Di Mario
November 29, 2014 at 00:36Je kunt het gewoon schrijven natuurlijk en dan altijd nog zelf bekijken of je het online wilt zetten. Dat is het voordeel van een eigen log. Je bent eigen baas.
Love As Always
Di Mario
Renesmurf
November 29, 2014 at 00:27Ja, online zetten moet je alleen doen als je je daar goed bij voelt, en bij twijfel gewoon laten.
sjoerd
November 28, 2014 at 23:34het weblog is een uitlaatklep. Je schrijft niet alles, maar net genoeg…
Mirjam Kakelbont
November 28, 2014 at 22:26Wat mij betreft mag je je hart af en toe eens uitstorten. Zolang het maar niet dagelijks over me heen gegooid wordt. Dan mag het nog steeds, want het is jouw blog!, maar elke dag kommer en kwel…
Bloggers zijn hartelijke volk, heb ik ondervonden, en steken elkaar graag een hart onder de riem. Schrijf het gerust van je af 🙂 Ik blijf je gewoon lezen!
Houd je taai en liefs,
Kakel
Hans
November 28, 2014 at 20:39Dat is het negatieve van een omgeving waar men op een lijn wil zitten met andere zieke.
Men kan beter over wat leuks praten, gelukkig kon je jezelf nog vermannen.
Na jaren webloggen heb je een vaste kring opgebouwd, die je graag wilt volgen.
Van sommige die gestopt zijn vind ik het nog jammer, na zoveel jaar bouw je toch een band op. Hans
Ot. Je verzoekje is gedraaid in de show.
Het programma is beluisteren op de pagina ?Bank?s Radio?
francky
November 28, 2014 at 20:26ik schrijf ook veel van me af. Sommige dingen houd ik voor mezelf, een deel gaat naar de psycholoog en de rest wordt verwerkt in mijn blog. Zo heb ik veel inzicht in mezelf gekregen. Ook de reacties op de blog zijn dan welkom.
Bij mij doet het in ieder geval deugd dat schrijven.
Cassilda
November 28, 2014 at 20:16Mensen klagen snel, maar degene die echt wat te klagen hebben zijn stil omdat ze niemand lastig willen vallen. Zonde, want toch zijn dit vaak degene die hun verhaal wel ergens kwijt moeten.
Lieve John, ik volg je nog niet zo heel lang, maar je bent samen met MetroPaul wel mijn favo blogger. Het komt vast en zeker wel weer goed, hopelijk snel!
Lies
November 28, 2014 at 19:23Meestal heb ik die jeremiades ook niet nodig…, in die volle wachtzalen, bedoel ik…
Doe maar, John, als ‘t oplucht, schrijf het maar van je af… !
Lie(f)s.
fred van der wal
November 28, 2014 at 19:22Ik denk er net zo over!
John
November 28, 2014 at 19:26Waar denk je net zo over?