Ze was het soort meisje waar iedereen gek op was. En iedereen liep ook echt met haar weg. Bij de eerste lentedagen was haar verschijning een lust voor het oog, als ze als een van de eerste in een zomerjurk over het marktplein liep. Ik keek er graag naar als ik op een terrasje zat aan de Goese markt. In de winter, haar rode wangen, haar glinsterende ogen onder haar dikke donkere krullen, die onder haar wollen wintermuts hingen. Je kreeg gewoon zin om haar mee te nemen naar een warme hooischuur, en de liefde met haar te bedrijven onder de nok, of je droomde weg tot de zomer, dromend over het Goese kanaal, lekker vrijen in het hoge gras langs de kant, en daarna het zweet weg zwemmen in het zoute water. Menig mannenhart sloeg op hol door haar, ook het mijne, maar ik was al rijk genoeg door haar vriendschap.
De vriendschap die er was, is door een zeer?tragisch drama abrupt ge?indigd. Door dit hier te schrijven, hou ik een gedachte in leven en geef ik ze vorm, een gedachte aan?een lente,zomer,herfst,wintermeisje. Gedachten die, ondanks dat ik haar wel eens mis, nooit droevig zullen zijn, maar gedachten die ik wil delen met een ieder die het lezen wil. Zij was een altijd vrolijk alle seizoenen meisje..
32 Comments
HKH
December 18, 2007 at 22:38Ja zelfs nare gedachten kunnen mooi zijn. Mooi geschreven BTW.
rietepietz
December 17, 2007 at 18:25Het kan raar lopen in het leven maar als je daar z? mooi over kan schrijven houd je er altijd iets aan over , toch?
groetjes , Riet
madbello
December 15, 2007 at 18:12Is zij heen gegaan ?
RedStar
December 15, 2007 at 01:19@ Ajmh, Onder de kerstboom? 🙂
@ Mikelodeon, Mooi zo:-)
@ Nightfall, Die herinnering zal altijd blijven leven..
@ JAger, Het is soms niet anders..
@ Nick, oke dan..
@ Pleeboy, JA, maar ook met dat wintergevoel is niets mis..
@ ME, Om aan terug te denken?
Me! van bVision
December 15, 2007 at 00:55Whow, ik zou willen dat ik ook zo’n meisje had.
Pleeboy
December 15, 2007 at 00:46je haal herinneringen boven hier:-)
had vroeger ook zo lente meisje, maar kwam haar laatst toevallig tegen
nu is het meer het wintergevoel erbij
het leven zit dan niet iedereen mee
NickN
December 14, 2007 at 23:22Nee ik heb geen vijanden 🙂 Vaak is een vijand een voormalig vriend zodoende (wet van Murphy)
jager
December 14, 2007 at 22:41Het begint zo heerlijk en eindigd jammer genoeg in een drama, da’s wel jammer maar de gedachte aan haar maakt blijkbaar veel goed en dat is wat we later alleen nog maar over hebben als we oud zijn 😉
Nightfall
December 14, 2007 at 22:01Met weemoed terugdenken en de herinnering zo levend houden………..mooi hoor Red !
Mike(lodeon)
December 14, 2007 at 21:19@ Redstar; en de glimlach is de hele dag gebleven. Op de achtergrond hoor ik Blof met “wat een mooie dag”. Mooie herinneringen 🙂
Brillie
December 14, 2007 at 20:13Ik heb dat ieder jaar met de sneeuwpop. Maar die kan ik ieder jaar opnieuw opbouwen… als der sneeuw valt. Sommige andere dingen kan dus niet. Die moet je dan begraven. En vooralijd achter laten. Dat gaan we zaterdag weer een keer doen. Elke keer is er eigenlijk er een te veel. Maar het maakt wel deel uit van het leven…
ajmh
December 14, 2007 at 18:09Toch mooi. Doet mij verlangen naar de eerste lentedagen. Maar helaas, de mooie meisjes zitten nu dik ingepakt bij de kerstboom…
RedStar
December 14, 2007 at 15:50@ DaPino, precies, deze herinnering is goed..
@ Terrebel, Mooi omschreven..
@ Bob, Thanxz
@ Rene, Daar ga ik ook van uit ja..
@ Martin, Verhuizen was geen drama geweest waarschijnlijk..
@ Nick, Heb jij vijanden dan?
@ Mannie, Zeker, en ook wel belangrijk denk ik
@ Mike, 🙂 Dat vind ik fijn te lezen joh..
@ Bolus, Geen dank joh..
@ Pascal, Mij ook soms..
@ Ria, het is ook wel droevig, alhoewel ik het me anders probeer te herinneren allemaal.
@ Steve, Ja, zoiets is het ja..
@ Pasula, ….. 😉
@ Leibele, Ik zal het altijd koesteren
@ Feex, als ik dat had willen schrijven, of als dat belangrijk was geweest, had ik dat wel geschreven..
@ Belinda, Ook dat ja..
@ Chantal, Klopt helemaal..
@ HJC, thanxz..
@ Kurai, een gedachte die ik ook heb..
@ Inge, Thanxz, haha, ja en zweten dat we deden..
inge
December 14, 2007 at 15:43heel mooi. ik zie d’r zo voor me.
(en die zwetende jongetjes ook hahaha ; )
kurai
December 14, 2007 at 15:41daar kunnen we mooi het weekend mee in!
bestaat het hele leven niet louter uit herinneringen, is alles wat we bewust worden niet net een fractie in het verleden?
HJC
December 14, 2007 at 15:13Mooi ….
Chantal
December 14, 2007 at 14:43gedachten zijn altijd goed als ze dierbaar zijn.
Belinda
December 14, 2007 at 14:23Een prachtige gedachte die ze bij je achtergelaten heeft!
FeeX
December 14, 2007 at 13:54was?
Wat is er gebeurt dan?
Leibele
December 14, 2007 at 13:47Als of ik het voel, zo mooi verwoord. Koester het, zo iets is van onschatbare waarde.
Pasula
December 14, 2007 at 13:28…..
(kippevel!)
Steve
December 14, 2007 at 13:13Wat droevig, maar tegelijk een mooie gedachte.
ria
December 14, 2007 at 13:06Heel mooi verhaal Redstar, al word ook ik er wel een beetje droevig van..
Pascal
December 14, 2007 at 11:37Het maakt me lichtelijk bedroefd…
Bolus
December 14, 2007 at 11:31Hebben we niet allemaal zo’n herinnering? Ik wel.. bedankt Redstar!
Mike(lodeon)
December 14, 2007 at 10:16Mooi verwoord en doordat jij dit schrijft komen er bij mij ook allerhande herinneringen boven…
Heerlijk om met zo’n brede smile de dag te beginnen 🙂
Mannie
December 14, 2007 at 09:56Dat is alweer mooi verwoord. Herinneringen in stand houden is zowiezo mooi
NickN
December 14, 2007 at 08:03Mooie van het leven is dat de wegen van mensen ooit weer kunnen gaan kruisen en herinneringen van vroeger gedeeld zullen worden.
Het kan ook anders: “Vrienden komen en gaan maar vijanden stapelen zich op”
Martin
December 14, 2007 at 02:35Ik hoop niet dat ze erg geleden heeft(als ze niet meer op deze Aardbol is dan)..of is ze verhuisd dat kan natuurlijk ook nog..??
Renesmurf
December 14, 2007 at 02:25Alles wat je op je weblog zet leg je vast.
Daar is een weblog voor, dat is de ziel van het webloggen!
beeobee
December 14, 2007 at 01:47Ik kan alleen maar zeggen: mooi, heel mooi.
Terrebel
December 14, 2007 at 01:46Het soort liefde als beschreven in “Kees de Jongen”.
Dit is het soort liefde dat andere soorten overstijgt. Het is tevens het soort dat ik voel voor m’n kinderen.
Een geluid, een geur, een zekere oneindigheid, gevangen in een herinnering aan een gebaar of aanraking.