Herinnering aan toen je nog jong was. De wereld leek groter als je kon bevatten, en het leven leek oneindig.
We hingen vaak rond aan de boulevard, de Koopmanshaven , het eiland, maar ook vaak ij de draaibrug van Souburg, of het spoor tussen Vlissingen en Middelburg.
Muntjes leggen op de rails, en dan zoeken als er een trein overheen was gereden. Een stuiver werd twee keer zo groot. Ik moet ergens wat van die platgewalste munten hebben, maar weet even niet waar.
Momenteel kun je dit soort gevaarlijk capriolen beter maar niet meer doen. Toen eigenlijk ook niet, maar ja, daar dachten we toen niet aan.
16 Comments
inge
August 11, 2010 at 21:17owwww ja wij gingen altijd op vakantie in ede of epe weet ik ‘t en dan langs de maisvelden naar het spoor, centen en stuivers erop =)
klaproos
August 8, 2010 at 16:23ach….
toen we jong waren …
wat hebben we niet allemaal gedaan h?.
heerlijke tijd om aan terug te denken…
ik toch wel, het grootste deel van mijn leven…
mooi lgje redstar
Downer
August 8, 2010 at 13:22Ja geweldig al die streken die we vroeger als kind uithaalden 😀
Ik heb het idee dat de jeugd zich tegenwoordig buiten niet echt meer kan vermaken, in elk geval niet zoals wij toen. De meeste zitten liever te gamen achter te pc.
(btw: volgens mij typ jij net zo snel als je kletst 😀 titel mist een lettertje en in je reactie bij mij bedoel je volgens mij ook wat anders :D)
Roos
August 8, 2010 at 13:21Ja de wereld was groot en het leven was oneindig. Toen dacht ik gewoon niet na over dingen. Was eigenlijk best makkelijk;)
Mikelodeon
August 8, 2010 at 13:18och er is wel een verschil tussen het plaatsen van een stuiver en het weghalen van een stuk spoorrail 😉
Ik denk trouwens regenmatig aan hoe ik me vroeger voelde en dan is mijn huidige staat van zijn toch wel een stuk beter 😀
madbello
August 8, 2010 at 07:40Toen was de wereld groter, maar nu gaat de tijd sneller.
Frank
August 8, 2010 at 06:38Als kind was alles vol betovering en verwondering. Af en toe terug zoeken naar dat gevoel is wel eens leuk.
Morgaine
August 8, 2010 at 06:23Hier heb ik nog nooit van gehoord, muntjes op de rails leggen, ook niet in de familie als verhaal ofzo….
De foto is prachtig.
XXX
Zon-nebloem
August 8, 2010 at 05:31je gaat het raar vinden maar toen ik jong was durfde ik nooit niks….
Leibele
August 8, 2010 at 00:32Of een lorry (een klein treinstelletje) bij een steenfabriek los koppelen en het dan van een heuvel naar beneden laten rijden en er nog net op tijd in gaan zitten, recht op een leemkuil af.
Sjoerd
August 7, 2010 at 23:57Ik vind dit wel leuk. Wie deed dit vroeger niet dan…
fotorantje
August 7, 2010 at 23:51als kind denk je dat je eeuwig zal leven
dat de mensen rondom je er altijd al waren en er altijd zullen zijn
Di Mario
August 7, 2010 at 21:15He het terrein van de stoomtrein. Dat herken ik wel. Ik ben nog wel eens meegeweest. Heerlijk genoten onderweg.
Love asAlways
Di Mario
Rietepietz
August 7, 2010 at 21:04Nee z? ondernemend was ik niet vroeger ,ik was een echt huismus die liever een boek las dan buiten speelde .In de grote stad vind je ook niet zomaar een treinrails in de buurt en stuivers waren nog veel te hard nodig om het huishouden draaiende te houden zo kort na de oorlog ,ik had die als kind dus niet tot mijn beschikking om mee te spelen ,ik ben duidelijk een generatie ouder dan jij 😉
Paul
August 7, 2010 at 20:29Ja inderdaad, een beetje blaadjes geeft tegenwoordig enorme problemen, en die muntjes konden nooit kwaad vroeger. Mooie foto. Doet oud aan. 🙂
ria
August 7, 2010 at 19:41Er kunnen rare dingen gebeuren door die muntjes, zelfs blaren kunnen de boel al ontregelen, volgens mij was dat vroeger allemaal niet hoor 😉