De boeren waren volop bezig geweest op het land waarvan ik ook foto’s heb, en om het chronologisch te houden zou ik deze al gepost moeten hebben, maar nee. Eergister, toen het juli zonnetje zo heerlijk scheen en aanvoelde, zag ik deze rand langs het veld staan. Deze boer maait zijn randen niet omdat hij het 1: onzin vindt en 2: iets wil doen voor de diverse insecten. Goed streven! Nu is het afwachten welke boer dit stuk land het volgende seizoen pacht. Dan kan het weer een heel ander verhaal zijn natuurlijk, al doet goed voorbeeld soms volgen, en hier kent iedereen elkaar en praat men over dit soort dingen. Vorig jaar pachtte toevallig dezelfde boer het stuk land en had toen diverse planten door elkaar staan om geen bestrijdingsmiddelen te gebruiken. Ook dat is een goed streven.
Een goed einde
De buurvrouw die onlangs overleed had een hond. De mantelzorggroep had samen met haar en een maatschappelijk werkster gesproken over wat er met de hond moest gebeuren. In eerste instantie dacht iedereen dat de buurvrouw nog thuis zou komen -zij zelf ook trouwens- en daarom zorgde wij voor de hond. Het was een pittige opgave. De hond wilde niet ergens anders naar binnen, dus spendeerde we heel wat tijd in het huis en de tuin van de buurvrouw. Ook trainde we met de 8-jarige hond om in een auto te stappen, want ook dat wilde ze per se niet. Dat lukte ons uiteindelijk wel. Veel geduld, en veel oefenen. Met de buurvrouw ging het slechter en zeker ik drong al een paar keer aan bij de mantelzorggroep dat er een oplossing moest komen. Daar werd weinig mee gedaan en er werd niet geanticipeerd. Uiteindelijk hebben wij met z’n tweeën aangedrongen…
Mijn nieuwe
En toen had ik opeens een nieuwe auto. Tweedehands dan. Een erg jonge Mitsubishi. De Colt edition two uit 2012. Alles erop en eraan. Was even wennen want de wagen is semi automaat en ik rij natuurlijk al sinds ik mijn rijbewijs heb handgeschakeld. Maar dat wennen was redelijk snel voor elkaar. De wagen rijdt volgens het boekje 1 op 20/ 1 op 22, en afgelopen zaterdag mee naar Gorinchem geweest en dat leverde een brandstofverbruik van 1 op 21 op. Ook de emissieklasse is dus erg gunstig, waardoor de wagen nog in elke stad en elk dorp naar binnen mag. Ik kon de wagen overnemen van mijn beste vriend die om een nieuwe wagen ging en zei ‘ik kijk wat ik ervoor terugkrijg, en daarvan de helft’. Ik moest er overigens wel even over nadenken maar het leek me geen onverstandige keus. De cruise control is ideaal, en dat…
Avondrood
Avondrood, mooi weer aan boord, en jawel, het spreekwoord kwam vandaag mooi uit. Lekker voor de wasmachine want die hadden we van het w-end niet aangezet vanwege het slechte weer. Daarnaast waren we ook helemaal niet thuis, dus dan wordt wassen sowieso al een beetje moeilijk. Vandaag dus wel, en alles kon lekker buiten drogen. Verder heb ik eigenlijk weinig te melden. De dag was om voor ik er erg in had. Nu de avond nog.
Opeens
Toen zat ik vrijdag opeens bij de dierenarts. Bentley trilde op z’n achterpoten tijdens het lopen -en nog steeds een beetje-dus ik dacht dat hij pijn zou hebben. En dat heeft hij waarschijnlijk ook volgens de dierenarts die hem grondig onderzocht. Iets wat vaker voorkomt bij Jack Russels. Nu krijgt hij een pijnstiller voor één week om te kijken of dat helpt. Ik hoop natuurlijk dat het allemaal gaat meevallen en dat het iets onschuldigs is. Hij is ook veel moe, te veel voor zijn leeftijd, en slaapt erg veel. Het is zo opeens begonnen, maar we zijn er mee bezig om te achterhalen wat er met hem is. Vandaag zou ik de filters van de wasemkap reinigen. Dat heb ik gedaan samen met nog wat andere huishoudelijke taken. Verder verbaasde ik me enorm over al die toeristen in Griekenland. Niet alleen dat, mensen die wij kennen vertrekken vandaag gewoon…
Verwarring
Verwarring alom. Mijn vorige post droeg de titel ‘De laatste golf.’, maar deze sloeg allesbehalve op stoppen met bloggen. Wie mijn blog leest (wat niet altijd echt gedaan wordt natuurlijk want ik schrijf nogal eens lappen tekst) wist dat onze buurvrouw na een kort ziekte bed was overleden. Vrijdag was de crematie. Er was gevraagd of ik tijdens de dienst wat wilde zeggen. Dat vergt concentratie en tijd. Er was nog een zus gevonden die samen met haar zoon naar de afscheidsceremonie kwam. Verder was er geen familie. Haar man was al lang geleden gestorven. We hebben hem nog wel meegemaakt. Hun laatste dochter overleed ook jaren terug, en de buurvrouw was verder alleen. De dienst was dus voor haar zus, haar neef, buren, haar boekhouder en schoonmaakster, en dat was het. Toch wilde ik mijn toespraak -als je dat zo kunt noemen- goed voorbereiden. Tenslotte verdient iedereen een waardig…