Tijdens het remmen piepte de remmen van mijn Japanse bolide. Daar wilde ik even de garage naar laten kijken. Ik had de afspraak al eens verzet, maar dinsdag bracht ik mijn wagen weg en kreeg een leenauto. Een MINI uit 19nogwat. Nou maakte ik al flink bezwaar want zie je al iemand van 192m in een MINI kruipen? Het ging wel, al zat ik niet echt comfortable. Maar man man, wat een onzinauto is dat. En dan te bedenken dat het een hele hype is geweest. De moderne versie is een stuk groter gemaakt en ik begrijp waarom. Met de remmen was niet mis. Een randje, zei de monteur. Kost je niets. Fijn, want eigenlijk moet ik geld krijgen voor het rijden in dat kleine wagentje.
Zonnetje in huis?
Ik dacht, als je dan uit het hoge noorden vertrekt met zulk mooi nazomerweer, dan moet het toch wel tegenvallen om in zulk herfstachtig weer terug te komen. Een leuke man thuis die het zonnetje in huis is kan daar weinig aan verhelpen, maar wat bleek, toen we gisteravond mijn schoonvader aan de telefoon hadden ging het daar 900kilometer verderop te keer met storm, regen en hagel. Oh, en onweer. Nou, dan kun je weer beter hier zijn, al ging het hier ook echt even tekeer. Zelf had ik vandaag een te drukke dag. Eigenlijk viel het allemaal wel mee, ik houd met afspraken rekening met mijn huidige situatie en probeer te veel overprikkeling te voorkomen maar alles liep weer anders. Ik zal maar niet vertellen dat ik bijna over de grond kroop van de hoofdpijn. Gelukkig hoef ik vandaag niet zelf aan eten te denken en word dat heerlijk…
Vooruitzicht
Ik schreef het gister al, ik heb een leuk vooruitzicht. Vandaag rijdt de tegenpartij weer richting Nederland. Het zal een beetje een onstuimige reis zijn want het stormt ook in het hoge noorden en net iets meer dan hier. Ze stuurde me in ieder geval nog wat nazomerse foto’s eerder deze week.Ik vermoed dat ze rond 21.00 uur weer thuis is. Ondanks dat ze vandaag weer naar huis rijdt, zaten we gisteravond uren aan de telefoon. Als we nu nog maar wat te kletsen hebben als ze thuis is.
Scheuren
Zo liep ik donderdagmiddag nog de grote wandelroute van Natuurmonumenten bij de Zwaakse weel. Ik kon er zelfs nog even over schrijven. In de avond echter trok ik het niet meer. Alsof mijn hoofd uit elkaar gescheurd werd. Vrijdag avond werd het pas weer beter. Gisterochtend kreeg ik daarnaast nog een aanval van hoofdpijn en kon ik voor het eerst de neusspray uitproberen die wordt voorgeschreven voor clusterhoofdpijn of migraine. De neuroloog had me al gewaarschuwd. Het kan een beetje vreemd aanvoelen, maar je moet zeker niet in paniek raken. Makkelijker gezegd dan gedaan. Het beklemmende gevoel op de borst, de tintelingen in de linkerarm, het voelde toch echt niet goed. Ik heb de tegenpartij, en terwijl ik lag hebben we gekletst tot het gevoel weer wegtrok. De hoofdpijn was in de middag bijna compleet verdwenen en ook gisteravond voelde ik me behoorlijk toppie. De scheuren krompen weer samen. En…
Wandelen, wandelen, wandelen
Ja, ik rij nog steeds auto. Dat kan ook gewoon, ook met hoofdpijn. De eerste week toen ik mijn eerste medicatie kreeg niet. Daar moest mijn lichaam en geest eerst aan wennen. Dat was best een ding, want ik wil liever niet het gevoel hebben opgesloten te zitten. In de buurt lopen is natuurlijk een optie, maar momenteel niet. De halve Zak van Zuid-Beveland ligt op de schop. Overal worden diepe gaten en sleuven gegraven. Het maakt lawaai (ook ‘s-nachts trouwens want op sommige plekken werken ze 24 uur), het loopt niet prettig en rustig in een industrie achtige omgeving, en de polderwegen zijn smerig. Dus het liefst trek ik er op uit. Zo was ik vandaag bij de Zwaakse weel. Een prachtig gebied -foto’s volgen wel- hier ongeveer 9 kilometer vandaan. En eerder deze week aan de zeedijk bij Borsele. Bentley vindt de afwisseling ook prettig natuurlijk. Ook een…
Donkere wolken
Iemand vroeg me of ik ergens mee kon helpen waarop ik negatief antwoorde. Sorry man, ik moet mezelf in de gaten houden en het rustig aan doen. Wat er met me was. Ik heb een hersenkneuzing. Oh, dat valt toch wel mee, kun je me gerust mee helpen hoor. Dat is dus niet zo. En ik verwees hem naar internet, of in ieder geval later vandaag mijn blog eens te lezen. Een hersenkneuzing is erger dan een hersenschudding. Het is niet zomaar een beetje hoofdpijn die vanzelf wegtrekt. Een hersenschudding is een licht traumatisch hersenletsel. In de meeste gevallen is er geen schade die blijft. Wel kan het een aantal weken tot maanden duren voordat je weer helemaal beter bent. In sommige gevallen houd je er nog klachten aan over. Een hersenkneuzing is een middelzwaar tot ernstig traumatisch hersenletsel. In de meeste gevallen is er wel schade die blijft. Ook…
Bentley, en ik
Nou, zo goed als ik eergister sliep, zo slecht sliep ik afgelopen nacht. De hoofdpijn begon al voor ik naar bed ging en feitelijk heb ik er nu nog last van. En natuurlijk moe na zo’n waardeloze nacht. Toch maar gewoon wat boodschappen gehaald en aansluitend met Bentley gaan wandelen langs de zeedijk. Sommige dingen gaan natuurlijk gewoon door en ik zal toch ook moeten eten. Op de vragen hoe het nu met Bentley gaat, waarvoor Bentley jullie heel erg bedankt, kan ik melden dat het weer helemaal prima met hem gaat. Hij is weer helemaal in z’n nopjes om het zomaar te zeggen. Hij doet z’n ding als het moet, luistert als het moet en soms ook niet. lol. Meestal is dat thuis, dat hij af en toe overslaat om te luisteren. Voornamelijk als hij buiten is. Maar ja, een hond moet ook een beetje hond kunnen zijn. Het…