Vorige week zondag kon je nog gewoon in een T-shirt buiten staan ouwehoeren met buren. Zo stond ik op de hoek van de straat met een buurman en een vriend van hem te praten toen er Jehova’s op ons afkwamen. Die vriend en ik durfde het gesprek wel aan te gaan, maar ook ventileerde ik gewoon mijn mening over het geloof, god en alle problemen die religie met zich meebrengt. In mijn ogen is de natuur God. De natuur gaf ons ooit alles wat we nodig hadden. In feite waakte de natuur over al het leven. Nu zoveel eeuwen later hebben we in krap 150-200 jaar, bijna alles om zeep geholpen. De Jehova’s waren het niet met me eens, maar ook niet geheel oneens. Het was een interessant gesprek. Het mooie weer van die zondag en de dagen ervoor is vertrokken. Komende week wordt spannend want ze geven vorst af….
Hu, een alien?
Weer een week voorbij en het is alweer vrijdag. De dag dat ik me had voorgenomen om een stukje te schrijven. Wekelijks één schrijfsel totdat de tegenpartij terug is, maar misschien toch meer de komende tijd. Mischien! Nu we het toch over haar hebben, ze redt het niet om 26 april thuis te zijn. Ze werd ziek waardoor ze 2 dagen volledig miste. Als ze klaar is wil en moet ze eerst nog uitrusten voor ze weer naar huis rijdt. Ze is in ieder geval thuis voor mijn zoon trouwt, en dat is over 4 weken. Hoewel ik haar natuurlijk enorm mis, red ik het wel tot die tijd. Het is toch niet anders. Inmiddels is ook duidelijk dat mijn beste maat die ik de laatste weken naar het ADRZ moest rijden, ziek is. Komende week moet hij in zijn geheel door een scan om te kijken wat het behandelplan…
Picobello
De vrijdag heb ik voor mezelf maar ingericht als rustdag, al moet je dat rusten met een korreltje zout nemen. Je kunt het meer zien als een dag waar ik geen grote, of veel klussen doe, en niet op pad ga met de auto. Op vrijdag neem ik, tot dat de tegenpartij weer terug is, tijd om onder andere een blog te schrijven. Inmiddels is er een week voorbij sinds het vorige schrijven, en die week is ook weer voorbijgevlogen. Tussen de buien door ben ik bezig geweest met knotten. Ik hoef nu nog maar een ini mini klein stukje, maar het weer werd slecht in de vorm van harde wind en buien. Het plaatsten van het dubbel glas in de bijkeuken deur, ergens in mei, vond ik te lang duren en regelde buitenom mijn verhuurder met de glaszetter een en ander en 15 april komen ze in de middag…
Fijne Paasdagen
Ha ja, ik leef nog. Heel de week geen blog geschreven, zelfs niet ingelogd in mijn WP-admin. Gelukkig geen grote updates of zo. Ten eerste tijdgebrek. Klinkt gek misschien, maar toch is het een ding. Tenslotte moet ik naast het huishouden, de klusjes die ik doe, zoals tuinwerk en binnenwerk, de kippen en Bentley onderhouden, ook voor voor mezelf zorgen in de vorm van eten, sporten en ontspannen. En dan in de avond ietwat fris kunnen beeldbellen. Om daar elke dag over te schrijven zie ik niet zitten. Ik krijg dan toch voornamelijk hetzelfde advies. En wie zit er te wachten op dagelijks hetzelfde stukje? Ook over de beslommeringen van mijn wederhelft in Denemarken kan ik niet elke dag bloggen. De goedbedoelde adviezen, de uitgesproken hoop dat ze misschien toch wat hulp krijgt of andere adviezen en hoop, zijn ook herhalingen op herhalingen van mij. We zitten in ieder geval…
Close up
Vandaag zou ik wat rustig aan doen, want al dat klussen wat ik nu weer kan en doe, kan natuurlijk niet dagelijks. Ik was begonnen aan The Dark Tower, The Gunslinger van Stephen King, maar leg het telkens weg om andere dingen te doen. Dingen waarbij ik lekker kan bewegen. IK heb maanden rustig aan moeten doen, terwijl ik normaal altijd wel wat te doen heb. Vandaag zou ik dus wat rustiger aan doen en gaan lezen. Van dat voornemen, en ik had het ook afgesproken met de tegenpartij, is tot nu toe niet veel terecht gekomen. Ik kom gek genoeg tijd te kort. Wel had ik al vrij snel 7 kilometer op de teller staan vandaag, en daar komt nog wat bij. Zo na het eten nog even een rondje polder wat ook weer de nodige stappen oplevert. Vanmiddag tijdens het lopen wilde Bentley maar wat graag het veld…
Zogezegd
Gister had ik het nog over met mijn maat die een paar huizen verder woont, tijd gaat zo ontzettend snel. 10 jaar stelt eigenlijk helemaal niets voor. We wonen dan vlak naast elkaar, gisteravond hingen we langere tijd aan de telefoon met elkaar, terwijl we vandaag samen een klus zouden klaren. Soms komt dat gewoon zo uit. Maar gister had ik het er nog over en vandaag kwam ik zogezegd tijd te kort. De dag vloog tot nu toe om. Ik wijk sowieso niet af van mijn normale ritme en routines, dus vandaag werd er weer gewassen (beddengoed en kleding) en dat soort zaterdag huishouddingen. De zon scheen het gros van de dag maar er vielen ook pittige buien. Maar die buien zullen niet zoveel invloed hebben op de stroomrekening. Met Bentley liep ik tot nu ook lekker droog, dus ook dat zat goed. De tegenpartij zat er gisteravond helemaal…
Jack Russell be like
Tja, zelfs Bentley staat nog steeds z’n mannetje. Al wordt hij dit jaar 12, hij rent niet weg van een Dobberman of Rottweiler. Vandaag echter niet. Vandaag was hij een soort tweede schaduw van me. Bij alle klusjes waar ik mee bezig was (heerlijk dat ik weer volop kan klussen) was hij als een opzichter aanwezig. Druk geweest vandaag, zelfs hulp op afstand gegeven aan Denemarken, dus weinig om over te schrijven, typen of wat dan ook. Een AI plaatje dus vandaag. Ondertussen staan de zoete aardappel, de eieren en de peultjes al te koken. Dat wordt smullen zodirect.