The Author

John

John

#Blogger #Photography in its own particularly way #Metal lover #Design #building the body the natty way. #Android lover #Microsoft fanboy #Content Creator #Mijn hond Bentley

Verified Services

View Full Profile →

Home » Page 33

De ouderdom van een steen

Soms buk ik tijdens een wandeling om een steen op te rapen. Klein. Grijs. Onopvallend. Moeiteloos past hij in mijn handpalm. Koel. Stil. Hij lijkt onaangedaan door mijn haast of mijn gedachten. Toch raakt hij me: miljoenen jaren heeft hij doorstaan, ik ben slechts een korte voorbijganger. Langs het water zoek ik platte stenen om te laten ketsen. Niet voor records. Voor de lol. Ooit hoorde ik dat iemand het wereldrecord verbrak: meer dan veertig keer met één worp. Ik glimlach. Mijn stenen dansen misschien maar een paar keer. En dat is genoeg. Dan kijk ik naar de steen. Hoeveel rivieren hebben over hem gerold? Hoeveel voeten, dierenpoten, misschien wielen uit een vergeten tijd? Terwijl beschavingen opkwamen en verdwenen, lag hij daar. Onaangedaan. Wij mensen hechten waarde aan onze levensduur. Een verjaardag voelt als een mijlpaal, een eeuw als iets onvoorstelbaars. Maar tegenover de tijd van een steen zijn al…

Verhuiswagens, breuken en nieuwe buren

Soms verandert er ineens iets in je straat dat je even uit het ritme haalt. Zo ook hier, in onze kleine gemeenschap — een dorpje op zichzelf. Een paar weken geleden stond er ineens een verhuiswagen in de straat. Bij de buren voor. Onze verstandhouding was altijd prima geweest, dus het was een verrassing dat ze vertrokken. Achteraf vielen er wat puzzelstukjes op hun plek. In de weken ervoor was er meer lawaai: deuren die hard werden dichtgeslagen, onrust in de lucht. Het bleek dat ze uit elkaar gingen. Beide jonge mensen, een paar jaar terug aan elkaar gekoppeld via een dating-app. Over dat soort matches zal ik me verder niet uitlaten, maar eerlijk is eerlijk: ik ken maar weinig mensen die daar hun “voor-altijd” partner hebben gevonden. Misschien een vooroordeel van mijn kant. De laatste dagen van de verhuizing liet de ex-buurvrouw zich niet meer zien. In haar plaats…

Frisse lucht voor mijn PC – waarom ik elke zes maanden schoonmaak

Elke zes maanden krijg ik een melding in mijn agenda: het is tijd om mijn PC schoon te maken. Dan gaat het niet om het bureaublad, maar om de binnenkant van mijn desktop. Vroeger kocht ik altijd een bus perslucht, maar inmiddels ben ik daar zelfvoorzienend in met droge lucht onder hoge druk. Werkt perfect. Masker op, zodat ik geen stof inadem, en dan kan ik aan de slag. Het reinigen zelf kost niet veel tijd – het verplaatsen van de PC naar buiten, alle kabels los en later weer aansluiten, neemt eigenlijk de meeste tijd in beslag. Met de kast open kom je overal goed bij. Voor de lastigere plekjes gebruik ik een zachte kwast. Afgelopen woensdag verscheen de melding weer. Omdat ik weg moest, schoof ik de taak door naar vrijdag. Het schoonmaken van de binnenkant van mijn PC voelt voor mij net zo belangrijk als het op…

Van paling tot pedaal

Eén keer per jaar komt het verleden even boven drijven – soms letterlijk. Een keer per jaar wordt hier de watergang schoongemaakt. Te veel waterplanten, ingezakte of ingetrapte oevers, vuil, afgestorven planten, ingevallen bladeren en overhangende begroeiing… Als dat niet wordt verwijderd, slibben de watergangen langzaam dicht. Het gevolg kan zijn dat het water niet meer goed doorstroomt en de waterkwaliteit achteruitgaat. Daarom hebben watergangen – hoe klein ook – regelmatig onderhoud nodig. En soms komt er meer mee naar boven dan alleen plantenresten en vuil. Paling bijvoorbeeld. Die houdt van het slib, en als er hier gewerkt wordt, kun je er soms eentje rapen. Al moet ik zeggen dat dat de laatste twintig jaar flink is afgenomen. Veel paling zit er niet meer. De fiets op de foto kwam er dit keer ook uit. Op het eerste gezicht lijkt het nog een goede fiets, maar ik laat ‘m maar…

Een zomer vol bramen – van struik tot pot

De zomer loopt langzaam op zijn einde, maar de bramenstruiken staan nog volop in bloei van overvloed. Zwarte, glanzende bessen hangen zwaar aan de takken, klaar om geplukt te worden. Het is zo’n oogstjaar waarbij je voelt dat de natuur royaal uitdeelt. Naast appels, peren, aardbeien en allerlei bessensoorten groeien er ook bramen op ons erf. Dit jaar lijkt een bijzonder goed bramenjaar te zijn. Net als bij de appels trouwens. Vorig jaar hadden we ook een enorme appeloogst, en eerlijk gezegd verwachtte ik nu minder. Vooral omdat de appelbomen wat minder zon krijgen sinds ik afgelopen najaar een boom niet heb gesnoeid – een boom die nu toch echt het licht weghaalt bij de appels. De bramen doen het echter uitstekend. Donkerpaarse, bijna zwarte vruchten die in de zon glanzen en vragen om geplukt te worden. Het mooie is dat ze onbespoten zijn, puur natuur, rechtstreeks van struik naar…

De tekening zonder naam

Soms zie je een beeld dat je jaren bijblijft, maar waarvan je de maker nooit weet te vinden. Dit is mijn verhaal over zo’n tekening — en de zoektocht die maar geen einde lijkt te kennen. In al die jaren dat ik de tekening tegenkwam, bleef één vraag knagen: wie heeft dit gemaakt?Wie op zoek gaat, belandt al snel in een speurtocht zonder einde. Dus dacht ik: ik vraag het ChatGPT. Maar helaas – ook daar kwam geen duidelijk antwoord, vooral omdat ik verder geen enkele aanwijzing heb. Wel kreeg ik een interessante observatie terug: Dit soort beeld, met een ouder en kind van achteren op een zandpad of heuvel, is een herkenbaar motief in zowel fotografie als illustratie uit de jaren ’50–’70. Het zit qua stijl ergens tussen documentairefotografie en nostalgische boekillustraties in, en het zou net zo goed een kunstzinnige foto als een getekende reproductie kunnen zijn. Daarnaast…

Zo kan de Zak van Zuid-Beveland weer groener worden

Soms lees je iets in het lokale nieuws waarvan je denkt: dát klinkt goed voor onze streek. Zo las ik over een plan voor een nieuw uitloopgebied aan de rand van Heinkenszand. Een groene plek om te wandelen, fietsen of gewoon even niets te doen — en hoewel ik zelf in Ellewoutsdijk woon, werd ik er meteen nieuwsgierig van. Aan de rand van Heinkenszand, langs de Zuidzaksedijk, heeft de gemeente plannen voor een uitloopgebied: een groen park waar je kunt wandelen, fietsen of gewoon tot rust kunt komen. Zulke parken liggen vaak aan de rand van een dorp of stad en vormen een mooie overgang naar het open landschap. Dit park is onderdeel van het project Netten op Zee. De gemeente ontvangt hiervoor geld van het Rijk, als compensatie voor de aanlanding van windparken. Met dit groene park willen ze ervoor zorgen dat de dorpsrand op een natuurlijke en aantrekkelijke…